II SA/Gl 1798/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi J. U., R. U. (U.) na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 31 października 2022 r. nr WINB-WOA.7722.171.2022.ZS w przedmiocie wstrzymania budowy przydomowego basenu oddala skargę.

Postanowieniem Nr [...], [...] z dnia 13 lipca 2022 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB"), działając na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1, art. 48 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 z późn. zm., dalej: "Pr.bud.") wstrzymał budowę przydomowego basenu o wymiarach 4,94 m x 1,12 m x 9,55 m x 5,17 m x 14,23 m x 6,30 m zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w K. , stanowiącej własność J. U. i R. U. (dalej: "Skarżący"). W związku z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli legalności przydomowego basenu położonego na opisanej wyżej działce, organ przeprowadził czynności kontrolne. Organ ustalił, iż obiekt budowlany usytuowany jest w odległości: 4,09 m do najdalej wysuniętej na południowy-wschód części budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], ok. 15,60 m do ogrodzenia z działką nr ewid. [...]. Przedmiotowy obiekt budowlany to basen kaskadowy wykonany z żelbetu pokrytego mozaiką, składający się z dwóch zbiorników: pierwszy o wymiarach wewnętrznych 4,01 m x 12,46 m o głębokości od 1,40 m do 1,53 m, drugi o wymiarach wewnętrznych 5,48 m x 0,94 m x 4,29 m x 3,53 m x 1,19 m x 4,47 m o głębokości 0,93 m. Wokół pierwszego zbiornika wykonano kanał przelewowy. Zbiorniki wyposażone są w oświetlenie pod powierzchnią wody, na łączeniu zbiorników umieszczono instalację wodospadu skierowaną do drugiego zbiornika. Budowę przydomowego basenu prowadzono między kwietniem a czerwcem 2020 r. Ustaleń dokonano na podstawie zeznań M. D. oraz analizy porównawczej ortofotomap z lat 2021 i 2003-2019, załączonych do akt sprawy. Dalej organ podał, iż d dacie budowy obiektu budowlanego roboty budowlane można było rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 (art. 28 ust. 1 Pr.bud., w brzmieniu obowiązującym od dnia 28 czerwca 2015 r. do dnia 18 września 2020 r.). Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa przydomowych basenów i oczek wodnych o powierzchni do 50 m2. Jak ustalono w oparciu o dane z pomiarów dokonanych w trakcie czynności kontrolnych powierzchnia basenu wynosi 84,24 m2. W związku z powyższym inwestycja wymagała uzyskania przez inwestora przed przystąpieniem do robót budowlanych decyzji o pozwoleniu na budowę, której Inwestor nie posiada. Ponadto archiwum zakładowe Starostwa Powiatowego w [...] również nie posiada pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy tej inwestycji. Według obecnie obowiązujących przepisów ustawy Prawo budowlane, budowa przydomowego basenu o pow. 84,24 m2 również jest objęta wymogiem realizacji na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Wobec stwierdzenia, że ww. budowa basenu została zrealizowana w warunkach samowoli budowlanej organ nadzoru budowlanego wydał postanowienie o wstrzymaniu budowy. Postanowienie zostało doręczone w dniu 18 lipca 2022 r. Skarżący w dniu 25 lipca 2022 r. złożyli zażalenie na opisane wyżej postanowienie podnosząc naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm., dalej "k.p.a."), poprzez niepodjęcie wszelkich czynności i niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, w szczególności poprzez nieprawidłowe ustalenie, że powierzchnia przydomowego basenu wynosi 84,24 m2, albowiem nieprawidłowo uwzględniono, że poza tzw. "lustrem wody" do powierzchni basenu należy wliczyć również jego elementy dodatkowe tj. np. murki oporowe i powierzchnię zbiornika wyrównawczego, który służy jedynie do wyrównywania poziomu wody w basenie i nie powinien zostać uwzględniony w wymiarze "powierzchni basenu", a w konsekwencji niewłaściwe uznanie, że przydomowy basen jest basenem kaskadowym i jego powierzchnia wynosi więcej niż 50 m2, a do budowy konieczne było uzyskanie pozwolenia na budowę. Skarżący podnieśli również naruszenie art. 29 ust. 1 pkt 134 Pr.bud. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe uznanie, że powierzchnię basenu stanowi tzw. "lustro wody" wraz z elementami dodatkowymi. W uzasadnieniu podkreślili, że zbiornik wyrównawczy służy wyłącznie do wyrównywania poziomu wody w basenie i nie stanowi powierzchni basenu. Po rozpoznaniu zażalenia, Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach (dalej: "ŚWINB"), na postawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 140 i 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 Pr.bud., postanowieniem z dnia 31 października 2022 r. nr WINB-WOA.7722.171.2022.ZS, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy w pierwszej kolejności przedstawił aktualny stan sprawy, przywołał podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia oraz poczynił ustalenia w sposób zbieżny z ustaleniami organu pierwszej instancji. Następnie wskazał, iż stosownie do treści art. 3 pkt 3 Pr.bud. zbiorniki wodne takie jak baseny zostały zaliczone do budowli. Z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zwolnione zostały jedynie przydomowe baseny i oczka wodne o powierzchni do 50 m2. Zważywszy, iż przedmiotowy obiekt budowlany posiada powierzchnię przekraczającą 50 m2, to na jego budowę konieczne było uzyskanie pozwolenia na budowę. Odnosząc się natomiast do twierdzeń Skarżących wyjaśnił, że przedmiotowy obiekt budowlany składa się z dwóch zbiorników: większego o powierzchni wewnętrznej (tzw. lustra wody) 49,96 m2 (wymiary: 12,46 m x 4,01 m) i mniejszego o powierzchni 9,35 m2 (wymiary: 4,47 m x 1,19 m + 0,94 m x 4,29 m). W powołaniu na orzecznictwo sądów administracyjnych stwierdził, iż przedmiotowa budowla stanowi jedną całość techniczno-użytkową o łącznej powierzchni całkowitej 79,15 m2. Dla uznania budowli oraz urządzeń technicznych za jeden obiekt budowlany wymagane jest zaistnienie związku o charakterze techniczno-użytkowym. W ocenie ŚWINB przedmiotowa budowla stanowi bezspornie jeden obiekt budowlany. Zwrócił ponadto uwagę, że Skarżący w uzasadnieniu zażalenia wskazali, iż mniejszy zbiornik - określony mianem "wyrównawczego" służy "wyrównywaniu wody w basenie", a tym samym mając na względzie jego funkcję i przeznaczenie nie może zostać uznany za odrębny obiekt małej architektury. Podobnie kształtuje się kwestia murków wokół lustra wody. Powyższe oraz okoliczność, iż Inwestor nie posiada wymaganego pozwolenia na budowę uzasadniało w ocenie organu odwoławczego wdrożenie procedury legalizacyjnej określonej w art. 48 Pr.bud. Odnosząc się do wniosku Skarżących o możliwość legalizacji przedmiotowej samowoli budowlanej bez uiszczania opłaty legalizacyjnej wyjaśnił, że ustalenie opłaty legalizacyjnej nie jest uzależnione od uznania organu nadzoru budowlanego. Wysokość opłaty legalizacyjnej wynika bowiem wprost z obowiązujących przepisów prawa. Postanowienie zostało doręczone w dniu 10 listopada 2022 r. Z rozstrzygnięciem nie zgodzili się Skarżący wnosząc w dniu 7 grudnia 2022 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze sformułowano zarzuty naruszenia: - art. 29 ust. 2 pkt 13 Pr.bud. poprzez jego błędną interpretację i uznanie, że do wyliczenia powierzchni przydomowego basenu w nie bierze się pod uwagę wyłącznie powierzchni lustra wody w basenie, a do tej powierzchni dolicza się także powierzchnię murków oporowych wokół basenu, powierzchnię zbiornika wyrównawczego, kaskady i powierzchnię pozostałych elementów otaczających basen, co oznacza, że wymagane było uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę, podczas gdy z wyliczeń inwestora wynika, że powierzchnia przydomowego basenu wynosi 49,96 m2, a to oznacza, że inwestor nie miał obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ wszelkich czynności i niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz go poprzedzającego postanowienia organu pierwszej instancji, wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu przedstawiono argumentację na poparcie zarzutów skargi. Według wiedzy Skarżących, powierzchnia basenu do 50 m2 odnosi się nie do zewnętrznej konstrukcji basenu, lecz dotyczy tylko powierzchni lustra wody. Ustawodawca nie wprowadził dla tych obiektów budowlanych jako parametru - powierzchni zabudowy, zatem właściwą powierzchnią jest powierzchnia "gromadzenia wody", czyli powierzchnia lustra wody. Skarżący zakwestionowali zasady obliczenia powierzchni basenu zastosowane przez organ. Wskazali dalej, iż elementy ujęte na szkicu z protokołu kontroli (załącznik nr 1) przedstawiają: zbiornik z wodospadem - oddzielny element małej architektury, połączony z basenem, pełniący funkcję estetyczną/dekoracyjną – a Skarżący nie planowali używać zbiornika jak basenu; element tarasu z plastikową kratką przy basenie, które są wykonane ze styropianu i stanowią element podłogi tarasowej; murki oporowe i powierzchnia zbiornika wyrównawczego, który służy do utrzymywania i ewentualnego wyrównywania poziomu wody w basenie, zbiornik wyrównawczy nie służy do celu, do jakiego służy basen, nie jest to też basen kaskadowy. Skarżący zwrócili również uwagę, że przed rozpoczęciem budowy w 2020 r. sprawdzili informacje o wymaganiach koniecznych do budowy przydomowego basenu, z których wynikało, że powierzchnię basenu stanowi powierzchnia lustra wody. Także firma M. , która wykonywała basen według przedstawionego Skarżącym projektu nie informowała o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach wniósł o jej oddalenie. Organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe stanowisko prezentowane w sprawie. Podkreślił, że przedmiotową inwestycję należy uznać jako jedną budowlę, a powierzchnię obliczyć po zewnętrznych krawędziach basenu, a nie jak twierdzą Skarżący, w ograniczeniu do powierzchni lustra wody w większym zbiorniku. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2023 r. sygn. II SA/Gl 1798/22 odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a. Istotą niniejszej sprawy jest ocena zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 31 października 2022 r. nr WINB-WOA.7722.171.2022.ZS, którym utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 13 lipca 2022 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania budowy przydomowego basenu o powierzchni powyżej 50 m2 wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Kontrolując zaskarżone postanowienie w tak zakreślonych granicach kognicji sądów administracyjnych oraz przyczyn wzruszania orzeczeń organów administracji publicznej, Sąd uznał, że jest ono zgodne z prawem. Podstawę materialnoprawną kwestionowanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W sprawach objętych przedmiotem niniejszego postępowania, w orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie wskazuje się, a pogląd ten w całości podziela także Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, że kwestie oceny naruszenia Prawa budowlanego organy dokonują według przepisów obowiązujących w dacie popełnienia samowoli, natomiast zastosowanie przepisów dotyczących usuwania skutków samowoli uzależnione jest od okoliczności konkretnej sprawy, z zachowaniem zasady, że organy wydają decyzje według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydawania decyzji. Istotne jest rozróżnienie samego zdarzenia prawnego, jakim jest samowola budowlana, od likwidacji jej skutków (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. II OSK 1974/10 oraz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. II OPS 2/13, podobnie: m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2019 r. sygn. II OSK 200/18). Zatem przystępując do merytorycznego rozpoznania sprawy organ winien prawidłowo ustalić naruszenie Prawa budowlanego, do którego doszło w dacie popełnienia samowoli budowlanej, a żeby to było możliwe, uprzednio prawidłowo ustalić stan faktyczny sprawy. W ocenie Sądu na gruncie rozpoznawanej sprawy stan faktyczny został prawidłowo ustalony, co wpływa bezpośrednio na prawidłowość zastosowania podstawy normatywnej rozstrzygnięcia, a w konsekwencji zastosowanie przepisów dotyczących usuwania skutków samowoli budowlanej. Z akt administracyjnych przedłożonych do sprawy w odniesieniu do powyższej kwestii wynikają następujące okoliczności. Nie budzi wątpliwości, że na działce o nr ewid. [...] znajdującej się w K. usytuowany jest basen przydomowy, którego budowa nie została poprzedzona uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę (oświadczenie Inwestora z dnia 19 kwietnia 2022 r. karta nr 5 akt administracyjnych, ustalenia organów – pismo Starostwa Powiatowego w [...] z dnia 23 maja 2022 r. karta nr 11 akt administracyjnych). Jak wynika z akt administracyjnych podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 19 kwietnia 2022 r. ustalono, iż ww. basen "składa się z dwóch zbiorników: pierwszy o wymiarach wewnętrznych 4,01m x 12,46m, drugi o wymiarach wewnętrznych 5,48m x 4,47m x 1,19m x 3,53m x 4,29m. Basen wykowany z betonu, pokryty mozaiką, od strony wschodniej przylega do basenu konstrukcja betonowa o wymiarach 10,21 x 3,98 x 1,84 x 5,55 x 1,73 x 6,29 x 5,49 x 9,663 x 4,86 x 66,2" (protokół z dnia 19 kwietnia 2022 r., karta nr 5 akt administracyjnych). Wymiary zewnętrzne basenu to 14,23m x 5,17m + 4,94m x 1,12m, zatem łącznie 80,24 m2 (karta nr 13 akt administracyjnych). Ustalenia w zakresie wymiarów wewnętrznych i zewnętrznych przedmiotowego obiektu nie były w sprawie przedmiotem sporu, podobnie jak data powstania spornego obiektu budowlanego ("według mojej wiedzy betonowa bryła basenu powstała między kwietniem a czerwcem 2020 r." protokół przesłuchania świadka M. D. z dnia 6 maja 2022 r. karta nr 8 akt administracyjnych; stanowisko Skarżących: "przed rozpoczęciem budowy w 2020 r." str. 6 skargi). Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Wskazane przepisy zawierają enumeratywne wyliczenie obiektów budowlanych i robót budowlanych, dla których rozpoczęcia i prowadzenia ustawodawca nie wprowadził obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie do obowiązujących wówczas przepisów pozwolenie na budowę nie było wymagane dla budowy: przydomowych basenów i oczek wodnych o powierzchni do 50 m2 (art. 29 ust. 1 pkt 15 Pr.bud. w brzmieniu do 19 września 2020 r.). Ustalenia organu w zakresie powiązania funkcjonalnego wskazanych zbiorników nie budzą wątpliwości Sądu. Zgodnie z ustaleniami organu wokół pierwszego zbiornika wykonano kanał przelewowy. Oba zbiorniki wyposażone w oświetlenie pod powierzchnią wody, na łączeniu obu zbiorników umieszczono instalację wodospadu skierowaną do drugiego zbiornika (protokół oględzin, dokumentacja fotograficzna). Powyższe nie było w sprawie kwestionowane. Nadto wskazane ustalenia korespondują zarówno z treścią zeznań świadka M. D. ("jest to basen kaskadowy i stanowi to część całości basenu", protokół z dnia 6 maja 2022 r., karta nr 8 akt administracyjnych), jak i stanowiskiem Skarżących. W treści zażalenia i skargi Skarżący podkreślali bowiem charakter mniejszego zbiornika jako zbiornika wyrównawczego ("zbiornik wyrównawczy służy wyłącznie do wyrównywania poziomu wody w basenie" str. 4 skargi) zatem pełniącego funkcję bezpośrednio związaną z użytkowaniem zbiornika głównego (str. 2 zażalenia z dnia 25 lipca 2022 r.). Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż treść art. 29 ust. 1 pkt 15 Pr.bud. stanowi o "powierzchni basenu", nie zaś o "powierzchni lustra wody" jak starają się wywodzić Skarżący. Mając na uwadze, że powierzchnia przydomowego basenu objętego niniejszym postępowaniem wynosi 79,15 m2, w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że stosownie do powołanych wyżej przepisów, budowa tego obiektu na gruncie przepisów obowiązujących w dacie samowoli budowlanej, podlegała wymogom uzyskania pozwolenia na budowę, które nie zostało w sprawie wydane. Powyższe pociąga za sobą konieczność zastosowania podstawy normatywnej z art. 48 ustawy Prawo budowlane regulującego problematykę likwidacji samowoli budowlanej dotyczącej obiektu budowlanego będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy konkretnych obiektów w nim wymienionych. Zgodnie z brzmieniem ust. 1 przywołanej regulacji organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Jak wynika natomiast z treści art. 48 ust. 3 w postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Z kolei zgodnie z art. 48 ust. 5 postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy. Organ architektoniczno-budowlany ma obowiązek wydania postanowienia o wstrzymaniu budowy, w sytuacji zaistnienia przesłanek wskazanych w w/w przepisie, zarówno w odniesieniu do sytuacji braku wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę jak również braku wymaganego zgłoszenia. Każde zatem stwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego zaistnienia jakiejkolwiek samowoli budowlanej obliguje go do podjęcia powyższego działania, chyba że od zakończenia budowy upłynęło 20 lat (zob. D. Sypniewski (red.), Prawo budowlane. Komentarz, Lex el. 2022). W okolicznościach niniejszej sprawy, prawidłowo ustalonych przez organy orzekające w sprawie, brak jest jednak podstaw do zastosowania art. 29 ust. 1 pkt 15 ustawy Prawo budowlane. Poddany kontroli organu obiekt budowlany stanowi bowiem funkcjonalną całość, a jego usytuowanie na działce oraz wymiary ustalone podczas kontroli w dniu 19 kwietnia 2022 r. nie były kwestionowane. Protokół bez zastrzeżeń został podpisany również przez Skarżącego. Zdaniem Sądu, ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym dokumentacji fotograficznej, wynika jednoznacznie, że przedmiotowy obiekt stanowi całość o powierzchni ok. 79 m3, zrealizowaną bez wymaganego pozwolenia na budowę. Powyższego nie zmienia, że basen składa się z dwóch zbiorników, które pozostają w funkcjonalnym związku. Funkcjonalnie i konstrukcyjnie jest to jeden obiekt budowlany. Niezależnie od powyższego, należy zauważyć, iż już jeden z ww. zbiorników przekracza powierzchnię wskazaną w art. 29 ust. 1 pkt 15 Pr.bud., co prowadzi do wymogu uzyskania pozwolenia na budowę przed rozpoczęciem prac. W ocenie Sądu, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, ustalenie powierzchni basenu, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 15 Pr.bud. nie może pomijać zasadniczego elementu, tj. konstrukcji basenu (wskazanych przez Skarżących jako murki oporowe). Przyjęcie stanowiska Skarżących prowadziłoby do pominięcia konstrukcji basenu przydomowego jako całości. Powyższe odnosi się także do zbiornika wyrównawczego. Organy administracji publicznej orzekające w sprawie prawidłowo zatem stwierdziły podstawy do zastosowania art. 48 ust. 1 i 5 Pr.bud. Po przeprowadzeniu kontroli sądowoadministracyjnej, Sąd nie znalazł żadnych powodów prawnych do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Trafnie przyjęto, iż w sprawie zaszły podstawy do wydania, na podstawie art. 48 ust. 1 i 5 Pr.bud., postanowienia o wstrzymaniu budowy przedmiotowego obiektu. Kontrola sądowoadministracyjna doprowadziła do stwierdzenia, iż warunki wydania postanowienia o wstrzymaniu budowy, w oparciu o art. 48 ust. 1 i 5 Pr.bud., zostały spełnione. Organ wypełnił również wymogi, o których mowa w ust. 3 tej regulacji, tj. poinformowania Strony o możliwości złożenia wniosku o legalizację, konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej oraz o zasadach jej obliczania. Za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia przepisów postępowania. Zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na wydanie zaskarżonego postanowienia oraz nie wymagał w ocenie Sądu uzupełnienia. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, aby organy niewystarczająco zbadały stan faktyczny sprawy, który miałby wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie przy wskazanym zarzucie skargi Skarżący nie wnioskowali o jego uzupełnienie. Stąd też brak podstaw do uznania jakoby doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. W ocenie Sądu, organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał motywy, którymi kierował się przy jej podejmowaniu, w zaskarżonej decyzji wielokrotnie odwoływał się do stanu faktycznego sprawy i do norm prawnych mających w niej zastosowanie, oraz odniósł się do argumentacji odwołania, na tym tle Sąd nie dopatrzył się naruszeń. Uzasadnienia zaskarżonych decyzji spełniają rygory uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji. Brak zatem podstaw do podzielenia zarzutu naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Skarga nie mogła zatem odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu. Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, dokonując kontroli w granicach danej sprawy, ale poza granicami zarzutów, także nie dopatrzył się przyczyn mogących stanowić podstawę do zastosowania kompetencji kasacyjnych. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło z uwagi na treść art. 119 pkt 3 p.p.s.a. stosownie do którego sprawa może zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.