II SA/Gl 1739/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 31 marca 2023 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 września 2022 r. nr SKO.UL/41.7/354/2022/13189/RS w przedmiocie zjazdu z drogi publicznej oddala skargę.

Pismem z dnia 12 kwietnia 2022 r. J. W. wystąpił do Zarządu Powiatu [...] o wydanie zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi powiatowej [...] - ul. [...] w T. na działkę o nr ewidencyjnym 1 celem obsługi komunikacyjnej działek o nr ewidencyjnych 2 i 3. Decyzją z dnia 24 maja 2022 r. nr [...] organ odmówił wydania zezwolenia na przedmiotowy zjazd. Decyzja ta została następnie uchylona z dnia 28 czerwca 2022 r. nr [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji decyzją z dnia 1 sierpnia 2022 r. [...] ponownie odmówił zgody na lokalizację zjazdu. W uzasadnieniu wskazano, że strona przedłożyła kopię aktualnej mapy zasadniczej z właściwego miejscowo ośrodka dokumentacji geodezyjno - kartograficznej sporządzoną na dzień 5 kwietnia 2022 r. obejmującej swym zakresem teren działki o nr ewidencyjnym: 1, 2 i 3 obręb [...], gmina T. w nawiązaniu do pasa drogowego drogi powiatowej [...] ul. [...] w T. W ocenie organu dostęp do działek inwestora jest zapewniony poprzez istniejący zjazd publiczny zlokalizowany na działkę o nr ewidencyjnym 2 z drogi wewnętrznej ul, [...] - działki o nr ewidencyjnym 4 i 5 dla których istnieje bezpośrednie połączenie z drogą powiatową [...]. Dla terenu na którym zlokalizowane są działki o nr ewidencyjnych: 1, 2 i 3 obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Dzielnicy [...] w T., Uchwała nr [...] Rady Miejskiej w T. z dnia [...] r. Zgodnie z rysunkiem planu przedmiotowe działki usytuowane są na terenie oznaczonym symbolem 11 MNI o przeznaczeniu podstawowym: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Droga powiatowa ul. [...] zakwalifikowana została Uchwałą Nr [...]Rady Powiatu w T. z dnia [...] (załącznik nr 1, do dróg klasy zbiorczej). Droga powiatowa jest drogą jednojezdniową o dwóch pasach ruchu. Jak podkreślił organ lokalizacja zjazdów publicznych regulowana jest przepisami rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019r. poz. 1643) i podlega ograniczeniom. W szczególności zgodnie z § 78 ust. 1 w związku z § 113 ust, 7 zjazd publiczny nie może zostać zlokalizowany w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Tu organ podniósł, że w odległości 9,5 m od planowanego zjazdu publicznego wyznaczone jest przejście dla pieszych. Okolice przejścia dla pieszych to rejony gdzie płynność ruchu samochodowego stale ulega systematycznemu zakłóceniu, gdzie kierowcy powinni zachować szczególną ostrożność oraz nie powinni zatem spotykać się z dodatkowymi zagrożeniami w postaci zjazdu, a zgodnie z § 77 rozporządzenia zjazd z drogi w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze. Lokalizacja zjazdu publicznego we wskazanym miejscu stwarzałaby zatem ewidentne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Podkreślono również, że ograniczeniem dla lokalizacji zjazdu publicznego zgodnie z brzmieniem § 113 ust. 7 pkt. 1 rozporządzenia jest jego potencjalna lokalizacja w obszarze oddziaływania skrzyżowania w odległości 1,0 m od osi drogi poprzecznej drogi publicznej gminnej [...] - ul, [...] tworzącej skrzyżowanie do osi zjazdu. Ponadto w miejscu lokalizowanego zjazdu publicznego wprowadzona jest linia podwójna ciągła stosowana w miejscach niebezpiecznych. Zgodnie z § 3 pkt. 9b) rozporządzenia przez obszar oddziaływania skrzyżowania - rozumie się przez to obszar skrzyżowania powiększony o wyznaczone indywidualnie odcinki, na których występuje zwalnianie lub przyspieszanie związane z dojazdem do skrzyżowania lub jego opuszczaniem, jeżeli manewry te nie mogą być wykonane w obszarze skrzyżowania. Wskazano, że Zarząd Dróg Powiatowych w T. jest i organem wyspecjalizowanym. Oznacza to, że sam posiada wiadomości i informacje specjalne w zakresie dróg, to jest na temat bezpieczeństwa ruchu drogowego, zarządzania ruchem oraz w kwestiach technicznych związanych z użytkowaniem dróg (ocena stanu drogi jej parametrów technicznych czy rodzaju nawierzchni). Zgodnie z poczynionymi ustaleniami nie może wydać decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu publicznego z drogi, która powodowałaby nieuzasadnione zwiększenie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym jest podstawowym kryterium, wyrażenia zgody na wykonanie zjazdów z dróg publicznych i może wpływać na uprawnienia właściciela działki w swobodnym korzystaniu z jego własności. Podkreślono wreszcie, że 22 lipca 2022 r. przeprowadzono pomiary natężenia ruchu drogowego na przedmiotowym odcinku drogi powiatowej [...] - ul. [...] w T. w kierunku miejscowości R. i w kierunku drogi krajowej [...], W godzinach od 7:00 do 9:00 (poranny szczyt komunikacyjny) i w godzinach od 14:00 do 16:00 (popołudniowy szczyt komunikacyjny). Z przedmiotowych obliczeń wynika, że w obu kierunkach w porannym szczycie komunikacyjnym przemieszczało się 671 pojazdów, a w szczycie popołudniowym 1012 pojazdów. Należy zaobserwować że każdy manewr skrętu powoduje zakłócenia ruchu oraz płynności ruchu, a wzmożony ruch samochodów na omawianej drodze powiatowej tylko potwierdza fakt związany z uzasadnioną odmową lokalizacji zjazdu publicznego. Odwołanie od tej decyzji złożył jej adresat reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zarzucił organowi administracji: 1) naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. oraz art. 12 k.p.a., poprzez nieprawidłowe zastosowanie wskazanych norm prawa a w konsekwencji przekroczenie granic uznania administracyjnego oraz wydanie decyzji administracyjnej bez wnikliwego zbadania sprawy, w tym w szczególności bez wykonania oględzin miejsca, w którym miałby powstać zjazd publiczny z drogi powiatowej [...] — ul. [...] w T. na działkę o nr ewidencyjnym 1 celem obsługi komunikacyjnej działek o nr ewidencyjnych 2 oraz 3, jak i miejsca, w którym aktualnie znajduje się zjazd do działek o nr ewidencyjnych 2 oraz 3 w celu wykonania oceny bezpieczeństwa obsługi komunikacyjnej działek o nr ewidencyjnych 2 oraz 3, a także porównania stopnia bezpieczeństwa komunikacyjnego zjazdu aktualnego i zjazdu proponowanego, o którego umożliwienie wykonania wnioskuje skarżący i nie zasięgnięcia opinii biegłego z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego w powyższym zakresie - skutkujące wydaniem rozstrzygnięcia sprzecznego z interesem społecznym i słusznym interesem strony; 2) naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez nieumożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji, a co za tym idzie niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania; 3) wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny, bez wykonania oględzin miejsca, w którym miałby powstać zjazd publiczny z drogi powiatowej [...] - ul. [...] w T. na działkę o nr ewidencyjnym 1 celem obsługi komunikacyjnej działek o nr ewidencyjnych 2 oraz 3, jak i miejsca, w którym aktualnie znajduje się zjazd do działek o nr ewidencyjnych 2 oraz 3 w zakresie przyjęcia, iż z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, najwłaściwszym rozwiązaniem jest skomunikowanie nieruchomości skarżącego z drogą publiczną poprzez istniejący zjazd, 4) naruszenie prawa materialnego, tj. § 78 ust 1 w zw. z § 113 ust 7 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez ich niewłaściwą interpretację i przyjęcie, że lokalizacja zjazdu zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego i znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania, podczas gdy proponowany zjazd spełnia wymogi bezpieczeństwa; 5) naruszenie prawa materialnego, tj. § 77 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez jego niewłaściwą interpretację i przyjęcie, że proponowany zjazd stwarzałby zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, podczas gdy względy bezpieczeństwa - w związku z istotnymi trudnościami w należytej obserwacji przedpola jazdy przy wyjeździe z nieruchomości na drogę gminną aktualnie istniejącym zjazdem nie tylko nie sprzeciwiają się budowie nowego zjazdu, ale wręcz przemawiają za takim rozwiązaniem, biorąc pod uwagę wielkości gabarytowe pojazdów korzystających ze zjazdu. Zaskarżoną obecnie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. W pełni podzieliło zarówno ustalenia Zarządu Powiatu [...] oraz wywiedzione z nich skutki prawne. Odnosząc się do uzasadnienia odwołania wskazało, że zarzut wydania decyzji z naruszeniem interesu społecznego i słusznego interesu strony nie jest zasadny. Obowiązkiem zarządcy drogi jest troska o bezpieczeństwo w ruchu publicznym, co ewidentnie jest działaniem w interesie społecznym. Nie można przyjąć by lokalizacja kolejnego zjazdu, tym bardziej zjazdu, z którego mają korzystać samochody o długości 16 m sprzyjała polepszeniu bezpieczeństwa w ruchu drogowym lub wpływała pozytywnie na płynność ruchu na ulicy [...]. Ponadto "prymat zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym nad słusznym interesem wnioskodawcy jest (...) powszechnie przyjmowany w orzecznictwie" (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2021 r. sygn. akt II GSK 1750/21). W ocenie Kolegium powoływanie biegłego z zakresu bezpieczeństwa w ruchu drogowym jest całkowicie zbędne wobec faktu, iż organ 1 instancji jest organem wyspecjalizowanym, posiadającym wiedzę i umiejętności pozwalające m.in. na zarządzanie drogami publicznymi i ocenę zagrożeń w ruchu drogowym. Również bezcelowe byłoby dokonywanie oględzin miejsca planowanego zjazdu. `Zasadny jest natomiast zarzut naruszenia art. 10 K.p.a. poprzez brak informacji o zgromadzeniu materiału dowodowego w sprawie. Jednakże naruszenie to nie wpłynęło na rozstrzygnięcie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 marca 2022 r. sygn. akt I OSK/1057/21 "naruszenie art. 10 § 1 KPA może stanowić podstawę do uchylenia decyzji jedynie wówczas, gdy wykaże się, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy, strona musi wykazać, że gdyby do takiego uchybienia nie doszło, wynik sprawy byłby odmienny". Skoro jednak lokalizacja wnioskowanego zjazdu jest sprzeczna z § 78 ust. 1 w związku z § 113 ust. 7 pkt 1 ww. rozporządzenia to także w przypadku wystosowania zawiadomienia o zgromadzeniu materiału dowodowego rozstrzygnięcie decyzji organu 1 instancji byłoby tożsame z rozstrzygnięciem podjętym w zaskarżonej decyzji. Skargę na te decyzję do tutejszego Sądu złożył jej adresat reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji i zasądzenia kosztów postępowania zarzucił SKO w Katowicach: 1) naruszenie przepisów postępowania poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wydania decyzji bez wnikliwego zbadania sprawy, w tym w szczególności bez wykonania oględzin miejsca, w którym miałby powstać zjazd publiczny z drogi powiatowej [...] i poprzez brak zasięgnięcia opinii biegłego z zakresu bezpieczeństwa ruchu i drogowego w powyższym zakresie - skutkujące wydaniem rozstrzygnięcia sprzecznego z interesem społecznym i słusznym interesem strony; 2) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji faktów i dowodów, na których organ administracji oparł swoje rozstrzygnięcie, koncentrując się niemalże wyłącznie na ogólnych przesłankach bez uwzględnienia zagadnień dotyczących przedmiotowej sprawy i jej indywidualnego charakteru; 3) naruszenie art. 8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób budzący zastrzeżenia co do jego rzetelności i bezstronności, prowadzenie postępowania w sposób wskazujący na potwierdzenie obranych wcześniej twierdzeń, wyłącznie pobieżne wyjaśnienie okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy, a nadto prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania obywatela do organów administracji, 4) wydanie zaskarżanego rozstrzygnięcia w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny, bez wykonania oględzin miejsca, w którym miałby powstać zjazd publiczny, jak i miejsca, w którym aktualnie zjazd istnieje; 5) naruszenie § 78 ust. 1 w zw. z § 113 ust. 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez ich niewłaściwą interpretację; 6) naruszenie § 77 rozporządzenia, poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji w której względy bezpieczeństwa - w związku z istotnymi trudnościami w należytej obserwacji przedpola jazdy przy wyjeździć z nieruchomości na drogę gminną aktualnie istniejącym zjazdem - nie tylko nie sprzeciwiają się budowie nowego zjazdu, ale wręcz przemawiają za takim rozwiązaniem, biorąc pod uwagę wielkości gabarytowe pojazdów korzystających ze zjazdu. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2023 r., poz. 645) budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2. Zezwolenie to (ust. 3) określa miejsce lokalizacji zjazdu i jego parametry techniczne, a w zezwoleniu na przebudowę zjazdu - jego parametry techniczne, a także zamieszcza się, w przypadku obu zezwoleń, pouczenie o obowiązku: 1) przed rozpoczęciem robót budowlanych: a) dokonania czynności wymaganych przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, b) uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na prowadzenie robót w pasie drogowym; 2) uzgodnienia z zarządcą drogi projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego zjazdu - o ile projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlanego jest wymagany. Decyzje wydawane na podstawie powyższych przepisów są decyzjami uznaniowymi. Oznacza to, że zarządca drogi może, ale nie musi wyrazić zgody na lokalizację zjazdu. Jednak, co wymaga podkreślenia, granice uznania są określane przez interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy ubiegającego się o uzyskanie zgody na lokalizację zjazdu z drogi, a także obowiązujące przepisy - ograniczenia wynikające z warunków technicznych, zawartych rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. W myśl § 77 rozporządzenia zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych. Z powyższej regulacji wynika, że dobrem chronionym (interesem publicznym) jest bezpieczeństwo ruchu na drodze. Obszerne orzecznictwo sądowe, z którym Sąd orzekający w pełni się zgadza, potwierdza, że przesłanka względów bezpieczeństwa publicznego jest podstawową dyrektywą, jaką powinien kierować się organ orzekając w sprawie wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu. Zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, mające zastosowanie przy rozstrzyganiu sprawy zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej, stanowią swoistą formę ograniczenia uprawnień właścicieli nieruchomości przylegających do drogi publicznej danej kategorii. Jednakże organ rozpoznający sprawę musi prawidłowo uzasadnić swe rozstrzygnięcie. W kontekście powyższego Sąd uznaje, że rozstrzygnięcia organów administracji w sprawie są prawidłowe. Przede wszystkim akceptuje stanowisko, że Zarząd Drogi jest organem wyspecjalizowanym, dysponującym wiedzą pozwalającą na samodzielne podjęcie rozstrzygnięcia w przedmiocie lokalizacji zjazdu z dogi publicznej. Zatem zbędne było powoływanie w sprawie biegłego w celu sporządzenia opinii. Organ administracji dysponując kompletnym materiałem dowodowym jest w stanie wydać rozstrzygnięcie odpowiadające zasadzie prawdy materialnej i zgodne z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z § 77 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych. Jednocześnie z § 78 ust.1 tego aktu wskazuje, że zjazd publiczny nie może zostać zlokalizowany w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. W rozpatrywanej sprawie organy wprost wskazały okoliczności, które w świetle powyższych przepisów uniemożliwiają lokalizację zjazdu w miejscu proponowanym przez wnioskodawcę: - ulica [...] jest drogą klasy zbiorczej, - w odległości 9,5 m od planowanego zjazdu publicznego wyznaczone jest przejście dla pieszych, - potencjalna lokalizacja w obszarze oddziaływania skrzyżowania w odległości 1,0 m od osi drogi poprzecznej drogi publicznej gminnej [...] - ul, [...] tworzącej skrzyżowanie do osi zjazdu. - w miejscu lokalizowanego zjazdu publicznego wprowadzona jest linia podwójna ciągła stosowana w miejscach niebezpiecznych, - z przeprowadzonych pomiarów natężenia ruchu drogowego na przedmiotowym odcinku drogi wynika, że godzinach od 7:00 do 9:00 (poranny szczyt komunikacyjny) i w godzinach od 14:00 do 16:00 (popołudniowy szczyt komunikacyjny). przemieszczało się tam nawet ponad tysiąc pojazdów. Prawidłowo zatem w sprawie zastosowano § 77 i 78 rozporządzenia. Ustalono bowiem, że lokalizacja zjazdu może powodować zagrożenie dla pojazdów będących w ruchu na ul. [...]. Biorąc zatem pod uwagę to, że podstawową przesłanką w zakresie podejmowania decyzji o wyrażeniu zgody na zjazd z drogi publicznej jest bezpieczeństwo ruchu, rozstrzygnięcia organów administracji należy uznać za w pełni zasadne. W konsekwencji Sąd uznaje zarzuty oznaczone cyframi 5 i 6 za chybione. W ocenie składu orzekającego nie doszło również w sprawie do uchybień o charakterze procesowym. Postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone w wystarczającym zakresie. Zbędne było przeprowadzenie oględzin miejsca planowanego zjazdu. Organy administracji dysponowały zarówno kompletną dokumentacją techniczną, jak i wynikami pomiarów natężenia ruchu Wreszcie uzasadnienie podjętych w sprawie rozstrzygnięć w pełni odpowiadają treści zapadłych orzeczeń. Wskazano w nich wyraźnie, czym kierował się organ odmawiając zgody na lokalizację przedmiotowego zjazdu. Biorąc powyższe pod uwagę, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.