II SA/Gl 171/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...], na podstawie której utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] o wymeldowaniu S.Z. z miejsca pobytu stałego z lokalu [...] położonego przy ul. [...] w C.. W skardze z dnia [...] r. na decyzję organu drugiej instancji zawarty został między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu bez odrębnego umotywowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 kwietnia 2014 r. uczestnikowi postępowania doręczono odpis skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie pięciu dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania aktu. Na powyższe wezwanie nie udzielono jednak odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne uwzględnienie wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi okolicznościami, pozwalającymi na jego ocenę pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., jednak to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania słuszności jego żądania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 754/09, Lex nr 552410). Instytucja ta ma na celu ochronę skarżącego w okresie po wniesieniu skargi a przed zbadaniem kontrolowanego aktu przez sąd administracyjny pod kątem jego zgodności z prawem, przy czym sąd rozpatrując wniosek winien rozważyć, czy wykonanie zaskarżonej decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego. W rozpoznawanej sprawie S.Z. nie powołał się na żadne niekorzystne dla niego następstwa realizacji zaskarżonej decyzji ograniczając się do obszernego przedstawienia stanu faktycznego sprawy i sformułowania zarzutów uzasadniających uchylenie decyzji organów administracyjnych. Z uwagi na brak uzasadnienia samego wniosku nie jest możliwa jego merytoryczna ocena, bowiem argumenty wysuwane przez wnioskodawcę na dowód istnienia podstaw do uchylenia decyzji organów nie są tymi samymi, które Sąd bierze pod uwagę postanawiając o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego. Podkreślić również należy, że decyzja o wymeldowaniu z reguły nie powoduje - zdaniem Sądu - trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Ma ona bowiem na celu jedynie doprowadzenie przez organ prowadzący ewidencję do zgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym. Skoro wnioskodawca nie podał żadnych szczególnych okoliczności ani nie przedstawił dokumentów wskazujących na istnienie w tym przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać przez Sąd uwzględniony. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.