II SA/Gl 1662/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska, Sędzia WSA Artur Żurawik (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 maja 2023 r. sprawy ze skargi J. J. (J.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 30 września 2022 r. nr SKO.K/41.3/1328/2022/13467/MM w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.

Decyzją z dnia z dnia 19 sierpnia 2019 r. Starosta [...], działając m. in. na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie j.t. Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej - k.p.a.), zatrzymał J. J. (dalej: strona, skarżący) dokument prawa jazdy kategorii B. Od decyzji organu I instancji strona wniosła odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej SKO), decyzją z dnia 15 października 2019 r., znak SKO.K/41.3/618/2019/13533/WS, działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia 10 lipca 2022 r. J. J., za pośrednictwem WSA w Gliwicach, złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego następnie wyrokiem o sygn. II SA/Gl 1681/19. Jako podstawę podał art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. WSA w Gliwicach przekazał pismo zgodnie z właściwością do SKO w Katowicach. SKO postanowieniem z dnia 30 września 2022 r., znak SKO.K/41.3/1328/2022/13467/MM, działając na podstawie art. 149 §3 w zw. z art. 148 §2 k.p.a., odmówiło wznowienia postępowania zakończonego decyzją SKO jw. W uzasadnieniu organ stwierdził m. in., że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z przyczyną powodującą niedopuszczalność wznowienia postępowania, jaką jest złożenie żądania z uchybieniem ustawowego terminu. Termin jednego miesiąca do dopełnienia ww. czynności należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Został on zatem przekroczony. Strona powzięła wiedzę na temat wydania kwestionowanej decyzji, kiedy została ona doręczona jej pełnomocnikowi. Następstwem udzielenia pełnomocnictwa jest bowiem powstanie po stronie pełnomocnika uprawnienia do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy. Z kolei wniosek o wznowienie postępowania został złożony dopiero w dniu 14 lipca 2022 r. W świetle powyższego wznowienie postępowania w sprawie jest niedopuszczalne. Od powyższego postanowienia strona wniosła skargę, zaskarżając je w całości. Zarzucono błędną interpretację stanu faktycznego i prawnego sprawy, co spowodowało wydanie wadliwego rozstrzygnięcia. Starosta [...] skłamał co do faktu posiadania wiedzy w zakresie dotyczącym pełnomocnika. Wszędzie wypowiadał się, iż prawidłowo dostarczono korespondencję, bowiem odebrał ją pełnomocnik. Korespondencja była kierowana pod błędny adres. Przesyłka nie została nigdy skarżącemu dostarczona do rąk własnych. Dodatkowo Starosta naraził go na utratę danych osobowych, ponieważ przesyłka trafiła w niepowołane ręce. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując twierdzenia zawarte w zaskarżonym akcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2023 roku, poz. 259 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. W świetle art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 §2 k.p.a.). Początek biegu terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a., prawodawca powiązał z dniem, w którym wnioskodawca uzyskał informację o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest zatem tożsame z pojęciem "doręczenia decyzji". Początek biegu tego terminu rozpoczyna się w dacie dotarcia do strony informacji o rozstrzygnięciu, która to informacja nie musi pochodzić wprost od organu, który wydał decyzję, ale również z innych źródeł. SKO zasadnie ustaliło, że złożenie żądania wznowienia postępowania nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu. Pismo zostało sporządzone i złożone dopiero w lipcu 2022 r. Strona powzięła wiedzę na temat wydania kwestionowanej decyzji, kiedy została ona doręczona jej pełnomocnikowi. Następstwem udzielenia pełnomocnictwa jest bowiem powstanie po stronie pełnomocnika uprawnienia do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy. Przyczyną niedopuszczalności wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją SKO z dnia 15 października 2019 r. był dodatkowo fakt, że prawomocnym wyrokiem z dnia 10 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 1681/19, WSA w Gliwicach oddalił skargę pełnomocnika skarżącego na ww. decyzję. W tej sytuacji wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. było niedopuszczalne. Postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nadzwyczajnym i nie może być traktowane jako kolejna instancja dla strony niezadowolonej z poprzednich rozstrzygnięć organów i sądu administracyjnego. Nie doszło zatem do naruszenia art. 149 §3 w zw. z art. 148 §2 k.p.a., ani też innych przepisów, uzasadniających uwzględnienie skargi. Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona w stopniu oczywistym podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nastąpiło zgodnie z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. Powołane wyżej orzecznictwo sądowo-administracyjne dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.