II SA/Gl 1464/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 05 marca 2025 r. sprawy ze skargi K. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 14 lutego 2024 r. nr SKO.4106.211.2024 w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od pisma informującego o zwrocie zasiłku stałego oddala skargę.

Pismem z dnia 23 listopada 2023 r. nr [...] Prezydent Miasta C. zawiadomił Zakład Ubezpieczeń Społecznych, że K. L. nabył uprawnienie do renty socjalnej. Ten ostatni był objęty pomocą w formie zasiłku stałego, a zatem pobrany za okres od 12 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r., od 1 stycznia 2023 r. do 31 marca 2023 r. oraz od 1 czerwca 2023 r. do 31 października 2023 r. zasiłek stały podlega zwrotowi. Kopia tego pisma została przesłana do wiadomości objętemu pomocą społeczną. Odwołanie od tej decyzji złożył K. L.. Zaskarżonym obecnie postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie stwierdziło niedopuszczalność złożonego odwołania. Podkreśliło, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, osobie, której przyznano emeryturę lub rentę za okres, za jaki wypłacono zasiłek stały lub zasiłek okresowy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz inne organy rentowe, które przyznały emeryturę lub rentę, wypłacają to świadczenie pomniejszone o kwotę odpowiadającą wysokości wypłaconych za ten okres zasiłków i przekazują te kwoty na rachunek bankowy właściwego ośrodka pomocy społecznej. Potrącenie pobranego świadczenia pomocy społecznej następuje z mocy prawa, a zgoda osoby zainteresowanej nie jest tu wymagana. Przepisy te mają bezwzględnie obowiązujący charakter i obligują ZUS do dokonania potrącenia. Skoro więc powyższe pismo nie jest decyzją administracyjną to nie przysługuje "od niego" odwołanie. Skargę na to postanowienie do tutejszego Sądu złożył jego adresat. Zakwestionował zasadność zwrotu należności z tytułu zasiłku stałego wypłaconych w okresie, za który otrzymał rentę socjalną z ZUS oraz wysokość potrąceń wynoszących do 50% przyznanej renty socjalnej. Zdaniem skarżącego pozostała po potrąceniach kwota renty nie wystarcza na życie. Domaga się umorzenia kwoty pozostałego do spłaty zadłużenia.. Odpowiadając ma skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024 r., poz. 1267) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Pismo, od którego obecnie skarżący złożył odwołanie jest informacją o zaistnieniu przesłanki przewidzianej w trybie art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283). Przewidziane w tym przepisie potrącenie następuje z mocy prawa. Co również istotne dla dokonania potrącenia nie jest wymagana zgoda osoby zainteresowanej. Fakt, że potrącenie następuje z mocy prawa, oznacza, że w tym przedmiocie nie wydaje się odrębnej decyzji administracyjnej. W konsekwencji należy uznać, że rozstrzygnięcie organu II jest zgodne z prawem. Skarżący złożył odwołanie od "zwykłego" pisma, które nie jest aktem administracyjnym indywidualnym. Nie przysługuje na taki dokument odwołanie. Prawidłowo więc stwierdzono niedopuszczalność tego ostatniego. Biorąc powyższe pod uwagę, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.