II SA/Gl 139/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 11 marca 2019 r. sprawy ze skarg I. B. i A. K. oraz G. K. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji postanawia: 1. odrzucić skargi, 2. zwrócić skarżącej I. B. wpis sądowy w kwocie 500 (pięćset) złotych

Pismem z dnia 10 stycznia 2019 r., skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji, którą to organ uchylił w części decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, w pozostałym zakresie utrzymał natomiast w mocy decyzję organu I instancji. Wyżej wymienione pismo stanowiące skargi na wymienioną decyzję zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 17 stycznia 2019 r. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym I. B. oraz A. K. w dniu 17 grudnia 2018 r. wraz z prawidłowym pouczeniem. Wobec skarżącego G. K. została wydana decyzja z dnia [...] r. umarzająca w stosunku do skarżącego postępowanie odwoławcze w zakresie odwołania od decyzji wydanej w I instancji, w związku z uznaniem przez organ, że skarżący nie jest stroną postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Za słuszny należy uznać przyjęty w orzecznictwie pogląd, że w przypadku gdy skarżącemu nie doręczono decyzji, termin ten biegnie od daty doręczenia decyzji innej stronie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2012 r., o sygn. akt I OSK 2351/12, przywołane orzeczenie dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego (art. 83 § 1 p.p.s.a.). Termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest terminem oznaczonym w dniach. W związku z tym nie będzie miał do niego zastosowania art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz U. 1964 poz. 93 ze zm.), zwanej dalej k.c. Zgodnie z tym przepisem termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem ostatniego dnia, który nazwą lub data odpowiada początkowemu dniowi terminu. Zgodnie z art. 111 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, a jeżeli początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym ono nastąpiło. Początkiem terminu na wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest doręczenie skarżonej decyzji, a zatem dzień jej doręczenia nie może być uwzględniany przy jego obliczeniu. Uwzględniając powyższe termin na złożenie skargi, w opisanym stanie faktycznym dla wszystkich skarżących upływał z dniem 16 stycznia 2019 r., a nie z dniem 17 stycznia 2019 r., jak miałoby to miejsce gdyby termin na wniesienie skargi był oznaczony w miesiącach. W obliczeniach uwzględniono, że miesiąc grudzień liczy 31 dni. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. nadanie pisma w placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zatem skarżący złożyli skargę w dniu 17 stycznia 2019 r. Oznacza to, że skarżący uchybili terminowi na wniesienie skargi, określonemu w przywołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a., pomimo prawidłowego pouczenia przez organ odwoławczy. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ponadto istnieją okoliczności mogące wskazywać na brak legitymacji skargowej skarżącego, któremu nie doręczono zaskarżonej decyzji, Sąd jednak nie badał istnienia interesu prawnego do jej wniesienia przez skarżącego, ponieważ skargi wniesiono po upływie terminu na jej wniesienie. W związku z powyższym Sąd działając na mocy art. 53 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił odrzucić skargi. O zwrocie wpisu sądowego skarżącej I. B. rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.