II SA/Gl 1238/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Na podstawie zarządzenia z dnia 16 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W zarządzeniu tym wskazano, że wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 28 grudnia 2016 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, przesyłka ta została odebrana przez dorosłego domownika – Z. C., która podjęła się oddać przesyłkę adresatowi. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 4 stycznia 2017 r. (środa – dzień roboczy), skarżący nie uiścił wymaganej opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z jednoczesnym pouczeniem o skutkach prawnych niedokonania powyższego, nie uiścił należnej opłaty sądowej. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.