II SA/Gl 1141/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Na podstawie zarządzenia z dnia 20 września 2021 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi, informując jednocześnie, że powyższego można dokonać przez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Dla dokonania powyższej czynności zakreślono siedmiodniowy termin od daty doręczenia wezwania wskazując, że nieusunięcie braku formalnego skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. Powyższe wezwanie zostało zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej w skrócie P.p.s.a., skutecznie doręczone skarżącej w dniu 8 października 2021 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, przesyłka ta została odebrana przez dorosłego domownika – A.C. , która podjęła się oddać przesyłkę adresatowi. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 15 października 2021 r., skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 46 § 1 P.p.s.a, skarga wniesiona do sądu winna spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać pismu prawidłowego biegu. Przepis ten przewiduje w szczególności, że pismo wnoszone do sądu powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec stwierdzonego braku formalnego skargi w tym zakresie, Sąd wezwał skarżącą do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jej odrzuceniem. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanego obowiązku z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.