II SA/Gl 110/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nieprzekazanie w terminie sprawozdania z odbierania odpadów p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 2185 (dwa tysiące sto osiemdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia 21 grudnia 2021 r. P. P. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nieprzekazanie w terminie sprawozdania z odbierania odpadów. Skargę tę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach uwzględniło w całości. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] uchyliło bowiem zarówno zaskarżoną decyzję, jak i decyzję organu I instancji oraz przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. O powyższym poinformowano Sąd w piśmie z dnia 24 stycznia 2022 r. stanowiącym odpowiedź organu na skargę. Do akt dołączono również decyzję organu II instancji wydaną w trybie autokontroli, która nie została zaskarżona do sądu administracyjnego (vide: pismo organu II instancji z dnia [...] r.). Z kolei pismem z dnia 7 marca 2022 r. pełnomocnik skarżącego cofnął przedmiotową skargę w związku z wydaniem decyzji z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, co oznacza również, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanką umorzenia postępowania jest cofnięcie skargi, które jest dla Sądu wiążące. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 P.p.s.a.). Zdaniem Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą przeszkody, o których mowa w powołanym przepisie, stąd uznać należało, że skarżący dokonał skutecznego cofnięcia skargi. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 i § 2 p.p.s.a. Wobec umorzenia postępowania, na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a. należało zasądzić od organu, którego decyzję zaskarżono, na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 2185 zł. Na zasądzoną kwotę składa się wpis sądowy w wysokości 368 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 1800 zł, tj. w wysokości określonej w § 14 ust. ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.