II SA/Gl 1090/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z dnia 4 sierpnia 2021 r. skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisane w sentencji orzeczenia postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie w całości podnosząc, że skarżąca spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei zgodnie z § 3 ww. artykułu, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia, albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Prawo wyboru zostało pozostawione stronie, jednakże powyższe nie oznacza, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego wnosi strona, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka zwróciła się do organu o ponowne rozpoznanie i jednocześnie wniosła skargę na ww. postanowienie. Należy wyjaśnić, że decyzja strony o wyborze środka zaskarżenia determinuje dalsze postępowanie w sprawie. Skarga do sądu administracyjnego nie może być zatem traktowana jako środek zaskarżenia konkurencyjny wobec prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do sądu administracyjnego strona może zaskarżyć wyłącznie postanowienie ostateczne, a zatem takie, od którego nie służy zażalenie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 16 ust. 1 k.p.a.). Inaczej mówiąc, wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować jedynie skarga na postanowienie wydane przez organ w II instancji - w niniejszej sprawie byłoby to postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach wydane na skutek rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego pismem z dnia 4 sierpnia 2021 r. Wobec powyższego wskazać należy, że w przypadku skorzystania przez stronę z uprawnienia do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu l instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2018 r., II GSK 4285/17, opubl.: www.nsa.gov.pl). W oparciu o powyższe, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.