II SA/Gl 109/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika (adwokata z urzędu). W druku podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe i nie posiada żadnego majątku. Źródłem utrzymania się wnioskodawcy jest renta inwalidzka w kwocie 670 zł oraz dodatki przyznane w ramach wsparcia osobom ubogim. Wnioskodawca podał, że opłaty za mieszkanie wynoszą około 200 zł; zakup lekarstw to wydatek rzędu około 100 zł; zaś resztę dochodów przeznacza na zakup żywności (diabetycznej) oraz pozostałe potrzeby egzystencjalne. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał dokumenty potwierdzające podane w druku wniosku informacje. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. Tego rodzaju okoliczności zachodzą w niniejszej sprawie. Z nadesłanych przez stronę dokumentów wynika, że jego bieżący dochód z tytułu świadczenia rentowego wynosi 579 zł netto miesięcznie. Do tego dochodzi dodatek energetyczny (przyznany decyzją Dyrektora MOPS w B. z dnia [...] r. w kwocie 11,22 zł) oraz dodatek mieszkaniowy przyznany decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. w kwocie 198,09 zł. Fakt wydania wskazanych wyżej decyzji w sposób dostateczny uprawdopodabnia trudną sytuację materialną strony (wskazane świadczenia są bowiem przyznawane po zbadaniu sytuacji materialnej potencjalnych beneficjentów). Niezależnie od powyższego o złej kondycji materialnej strony świadczy wysokość świadczenia rentowego strony, które w zasadzie pozwala na zaspokojenie elementarnych potrzeb egzystencjalnych. Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.