II SA/Gl 1059/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W druku podała, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując u znajomych, udzielających jej bieżącego wsparcia. Wnioskodawczyni nie dysponuje żadnym dochodem i nie posiada żadnego majątku. Na wezwanie referendarza sądowego strona przedłożyła zaświadczenie, potwierdzające, iż jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku; kopię zeznania podatkowego za 2016 r. oraz informację o zajęciu prawa majątkowego przez komornika sądowego. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. Biorąc pod uwagę informacje podane przez stronę uznano, że wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Skarżąca nie posiada bowiem żadnego majątku ani też stałych źródeł utrzymania, z których mogłaby czerpać środki na pokrycie kosztów postępowania oraz wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Status materialny skarżącej był zresztą przedmiotem analizy Sądu, który postanowieniem z dnia 9 października 2017 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 356/17 zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej pełnomocnika z urzędu. Zważywszy na argumentację zawartą w tamtym postępowaniu, w którym jednoznacznie stwierdzono, że wnioskodawczyni spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, na gruncie niniejszej sprawy nie znaleziono podstaw do zmiany takiego stanowiska. Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.