II SA/Gl 1038/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Artur Żurawik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. na uchwałę Rady Gminy i Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dróg gminnych postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 5 listopada 2018 r. S.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Gminy i Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dróg gminnych. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniosła o oddalenie skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 grudnia 2018 r. wezwano skarżącego do wykazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed jej wniesieniem wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli tak to do nadesłania odpisu powyższego wezwania wraz z dowodem jego nadania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 grudnia 2018 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał szereg dokumentów, jednak nie było wśród nich wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć taką uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu do 31 maja 2017 r., skargę można było złożyć po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia. Jak wynika z art. 2 pkt 1 w zw. z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1. Tym samym, wystąpienie z wezwaniem o jakim mowa wyżej, warunkuje możliwość skutecznego zaskarżenia uchwały podjętej przed 1 czerwca 2017 r. W myśl bowiem art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do art. 52 § 4 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.) w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący powinien był wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie dopełnił jednak tego obowiązku. Skarga wniesiona do sądu administracyjnego bez wyczerpania przysługującego skarżącemu przed organem właściwym w sprawie środka zaskarżenia, w tym wypadku wezwania do usunięcia naruszenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.