II SA/Gl 1037/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy

E. J., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną. Skarżąca podała, że cały 2013 r. i do połowy 2014 r. była osobą bezrobotną, a dopiero z początkiem lipca 2014 r. rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej. Wedle udzielonych informacji, skarżąca wraz z mężem oraz dwoma, dorosłymi synami zamieszkuje w budynku o pow. 272 m2, pochodzącym z [...]r. Strona posiada 11.000,00 zł oszczędności, natomiast nie dysponuje innymi nieruchomościami ani też przedmiotami o wartości przekraczającej 3.000 euro. Jedynym źródłem utrzymania jej rodziny jest aktualnie świadczenie rentowe jej małżonka uzyskiwane w kwocie 1586 zł miesięcznie. Do druku formularza skarżąca dołączyła dokumenty potwierdzające wysokość świadczenia uzyskiwanego przez jej małżonka, zaświadczenia o tym, że jej synowi studiują oraz zaświadczenia z urzędu skarbowego o wysokości dochodów osiągniętych w 2013 r. Na wezwanie referendarza sądowego strona przedłożyła dokumenty potwierdzające rozpoczęcie działalności gospodarczej oraz kopi podatkowej księgi przychodów i rozchodów obejmujące okres od lipca do października br. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej ustawy, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Oceniając sytuację materialną skarżącej z uwzględnieniem wskazanych wyżej przepisów stwierdzono, że jej sytuacja majątkowa nie uzasadnia uwzględnienia złożonego wniosku. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie stronie uczestniczącej w postępowaniu sądowym możliwości skutecznego dochodzenia ochrony swoich praw w tym postępowaniu. Powyższe nie oznacza, ze w każdej sytuacji, gdy subiektywne przekonanie strony o trudnościach materialnych powoduje wystąpienie ze stosownym wnioskiem do Sądu, pomoc ze strony budżetu Państwa zostanie udzielona. Jest ona bowiem ograniczona tylko do takich przypadków, w których przy najdalej idących wysiłkach strona nie będzie w stanie zdobyć środków na postępowanie sądowe, a okoliczności te nie będą budziły żadnych wątpliwości. W realiach rozpoznawanej sprawy na odmowie przyznania prawa pomocy zaważył przede wszystkim fakt, że rodzina E.J. dysponuje oszczędnościami w kwocie 11.000 zł, z których z powodzeniem można pokryć wydatki związane z postępowaniem sądowym. Wpis od skargi jest bowiem zasadniczym wydatkiem na tym etapie postępowania sądowego, a uszczuplenie wspomnianych oszczędności o kwotę 500 zł nie spowoduje znaczącego ubytku. Fakt, że zgromadzone środki, wedle deklaracji wnioskodawczyni, mają służyć wsparciu studiujących synów nie zmienia oceny sytuacji i nie uzasadnia odstąpienia od pobrania należności publicznoprawnej od strony. Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.