II SA/Gd 97/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2021 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu A. S. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie robót budowlanych oddala sprzeciw.

Sprzeciw A. S. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2021 r., nr [..], wniesiony został w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 2 marca 2020 r. zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie legalności wykonania przez skarżącą robót budowlanych, polegających na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków na terenie działek ewidencyjnych nr [..] i nr [..], położonych w G., obręb G., gmina S. W toku postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił, że skarżąca w dniu 26 marca 2013 r. dokonała zgłoszenia Staroście budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na terenie działek ewidencyjnych nr [..] i nr [..], położonych w G., które wnioskiem z dnia 4 kwietnia 2013 r. wycofała. Następnie, w dniu 4 kwietnia 2013 r. skarżąca dokonała zgłoszenia Staroście budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na terenie działki nr [..], położonej w G. a Starosta w dniu 11 kwietnia 2013 r. wydał zaświadczenie o niewniesieniu sprzeciwu do dokonanego zgłoszenia. Podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 7 października 2020 r. organ I instancji ustalił, że budowa przydomowej oczyszczalni ścieków została zrealizowana zgodnie z przyjętym przez Starostę zgłoszeniem z dnia 4 kwietnia 2013 r. a roboty budowlane wykonane przy realizacji inwestycji przeprowadzono w sposób nie budzący zastrzeżeń. W konsekwencji dokonanych ustaleń, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 27 listopada 2020 r., nr [..], stwierdził brak podstaw do wydania skarżącej decyzji nakazowej w trybie art. 49b, art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.). Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli M. i W. L. podnosząc, że zarówno pod zgłoszeniem dokonanym przez skarżącą w dniu 26 marca 2013 r. jak i w dniu 4 kwietnia 2013 r. nie podpisali się, mimo że ich zgoda potrzebna jest do dysponowania przez skarżącą nieruchomością na cele budowlane. Wskazali przy tym, że wyrokiem Sądu z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt [..], skarżąca została oskarżona o złożenie fałszywego oświadczenia do zgłoszenia z dnia 26 marca 2013 r. Decyzją z dnia 20 stycznia 2021 r., wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256) – zwanej dalej k.p.a., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji z dnia 27 listopada 2020 r. w całości i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpoznania. Uzasadniając wydaną decyzję organ wskazał, że z materiału dowodowego zebranego przez organ I instancji wynika, że na działce nr [..] (niezabudowanej) zlokalizowanej w G. znajduje się przydomowa oczyszczalnia ścieków. Jest to prefabrykowany zbiornik z polietylenu (wkopany na terenie tej działki osadnik gnilny) o pojemności 3 m2, który odprowadza, poprzez system instalacji podziemnych, nieczystości bytowe z budynku mieszkalnego zlokalizowanego na sąsiedniej działce nr [..], a następnie rozprowadza oczyszczone nieczystości z osadnika drenażem rozsączającym typu "Eko-Roto" na terenie działki nr [..]. Ten prefabrykowany osadnik gnilny podłączony jest do istniejącej "starej" studzienki kanalizacyjnej znajdującej się przy granicy działki nr [..] (dopływ nieczystości do osadnika na działce nr [..], poprzez pośrednią istniejącą już wcześniej studnię na działce nr [..]). Budowę tej przydomowej oczyszczalni ścieków wykonała w maju 2013 r. skarżąca, będąca współwłaścicielką nieruchomości nr [..] w oparciu o zgłoszenie z dnia 4 kwietnia 2013 r., dokonane w trybie art. 30 Prawa budowlanego z 1994 r. Zgłoszenie to zostało przyjęte przez organ bez sprzeciwu. Jednocześnie, ze znajdującej się w aktach sprawy organu I instancji informacji z rejestru gruntów Starostwa sporządzonej w dniu 20 lutego 2020 r. wynika, że: działka nr [..] to teren z oznaczeniem użytków i klas – symbolem B (tereny mieszkaniowe), działka ta stanowi współwłasność: W. L., M.L., M. K. B. i skarżącej. Z kolei, działka nr [..] to teren z oznaczeniem użytków i klas - symbolem Rllla (grunty orne) oraz W-RIIIa (grunty pod rowami), działka ta stanowi własność M. K. B. Dalej, organ odwoławczy wskazał, że budowa przydomowej oczyszczalni ścieków o pojemności do 3 m3 w maju 2013 r. nie wymagała uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wymagała natomiast dokonania zgłoszenia Staroście. Zgodnie bowiem z treścią art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego z 1994 r. zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę. Skarżąca, pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r., dokonała zgłoszenia do Starosty w trybie art. 30 Prawa budowlanego z 1994 r. zamiaru budowy na działce nr [..] w G. przydomowej oczyszczalni ścieków o pojemności 3 m3. Zgłoszenie to zostało przyjęte przez organ bez sprzeciwu. W ocenie organu odwoławczego, wyjaśnienia jednakże wymaga fakt, że przedmiotowe zgłoszenie dotyczyło zamiaru wykonania robót budowlanych na działce nr [..] (działka stanowi własność M. K. B. który wyraził zgodę na wykonanie tych robót), natomiast postępowanie organu I instancji objęło roboty wykonane na działkach nr [..] i nr [..]. Działka nr [..] stanowi zaś współwłasność W. L., M. L., M. K. B. i skarżącej. Tak więc, zdaniem organu odwoławczego, do wyjaśnienia zostaje kwestia dysponowania przez inwestora prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto, organ odwoławczy wskazał, że badając sprawę, organ nadzoru budowlanego w dalszych działaniach winien dokonać analizy sprawy pod kątem przepisów art. 50 ust. 1 i art. 51 Prawa budowlanego z 1994 r. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji wydając decyzję z dnia 27 listopada 2020 r., pominął w sprawie kwestie, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy, tj. czy przedmiotowe roboty budowlane nie zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Chodzi w tym wypadku o przepisy techniczno-budowlane, określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2020 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065). Przepisy te w rozdziale 7 zawierają m.in. regulacje dotyczące możliwości lokalizacji zbiorników na nieczystości ciekłe. Zgodnie z § 34 ust. 1 tego rozporządzenia zbiorniki na nieczystości ciekle mogą być sytuowane tylko na działkach budowlanych niemających możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej, przy czym nie dopuszcza się ich sytuowania na obszarach podlegających szczególnej ochronie środowiska i narażonych na niebezpieczeństwo powodzi oraz na terenach zalewowych. Jak wynika zaś z materiału dowodowego zgromadzonego przez organ I instancji - przedmiotowy zbiornik na nieczystości ciekłe wykonano na działce nr [..] a podłączono do instalacji z istniejącego zbiornika na działce nr [..]. Jak wskazuje przy tym informacja z rejestru gruntów sporządzona przez Starostwo dnia 20 lutego 2020 r. działka nr [..] to teren z oznaczeniem użytków i klas - symbolem Rllla (grunty orne) oraz W-RIIIa (grunty pod rowami). Powyższa informacja zawiera również wskazanie, że działka objęta jest formą ochrony przyrody. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy stwierdził, że na obecnym etapie sprawy nie można zgodzić się ze stwierdzeniem organu I instancji, że w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 50 ustawy - Prawo budowlane. Kwestie te nie zostały przez organ I instancji przeanalizowane. Materiał dowodowy wskazuje, że działka nr [..], na której wykonano przedmiotowy zbiornik na nieczystości ciekłe, nie jest działką budowlaną a tylko na takiej działce jak wskazują przepisy warunków technicznych dopuszczona jest możliwość lokalizacji zbiornika na nieczystości ciekłe. Dodatkowo przepisy te wskazują, że obszary podlegające szczególnej ochronie środowiska mają dodatkowe obostrzenia w tej kwestii czego również organ I instancji w sprawie nie ustalił. Do wyjaśnienia pozostaje też kwestia posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki nr [..]. Powyższe, jak wskazał organ odwoławczy, pozwala na stwierdzenie, że w sprawie zostały naruszone przepisy art. 7 i art. 77 k.p.a., zatem sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem powyższych aspektów, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotne znaczenie dla jej prawidłowego zakończenia. We wniesionym do Sądu sprzeciwie skarżąca wniosła o uchylenie powyższej decyzji, zarzucając, że nikt nie wniósł sprzeciwu do dokonanego przez nią w dniu 4 kwietnia 2013 r. zgłoszenia budowy przydomowej oczyszczalni ścieków. W odpowiedzi na sprzeciw Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jego oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniesiony sprzeciw Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie zauważyć należy, że będąca przedmiotem wniesionego w niniejszej sprawie sprzeciwu decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2021 r. wydana została na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie zaś z treścią art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie przy tym do treści art. 64e p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie zaś z treścią art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Sprzeciw nie jest zatem środkiem prawnym służącym kontroli materialnoprawnej podstawy decyzji ani prawidłowości zastosowania przez organ II instancji przepisów prawa procesowego niezwiązanych z podstawami kasatoryjnymi. Kontrola dokonywana przez sąd administracyjny w ramach tego środka ma zatem charakter formalny (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 3001/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy, instytucja sprzeciwu służy jedynie skontrolowaniu, czy decyzja kasacyjna organu II instancji została oparta na przesłankach jej wydania określonych w art. 138 § 2 k.p.a. (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 649/17, Lex nr 2341954). Z orzecznictwa sądów administracyjnych jednoznacznie wynika, że decyzja kasacyjna nie może zostać wydana, jeśli kwestią sporną będzie tylko ocena prawna zebranego materiału dowodowego w sprawie (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt l SA/Sz 1256/13, Lex nr 1479048). W sprzeczności z art. 138 § 2 k.p.a. pozostaje wydanie decyzji kasacyjnej zarówno w przypadku, gdy zaskarżona decyzja była dotknięta jedynie błędami natury prawnej, jak i w przypadku, gdy postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ I instancji jest dotknięte niewielkimi brakami, które z powodzeniem można uzupełnić w postępowaniu odwoławczym na podstawie art. 136 k.p.a. (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 997/13, Lex nr 1384918). Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że wskazane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego okoliczności uzasadniały zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. i uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 listopada 2020 r. z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Stanowiący podstawę prawną prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w niniejszej sprawie postępowania przepis art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.), w brzmieniu ustalonym zgodnie z treścią art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471), stanowi bowiem, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Orzekający w niniejszej sprawie organ I instancji stwierdził brak wystąpienia w stanie faktycznym niniejszej sprawy, dotyczącym budowy przez skarżącą przydomowej oczyszczalni ścieków, okoliczności wymienionych w powołanym art. 50 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane. Jednakże, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, przeprowadzone przez organ I instancji w zakresie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo budowlane postępowanie wyjaśniające budzi wątpliwości co do jego kompletności i wymaga uzupełnienia w celu zajęcia stanowiska w tej kwestii na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Niewątpliwe bowiem jest, że w dniu 4 kwietnia 2013 r. skarżąca zgłosiła Staroście zamiar budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na terenie działki nr [..] w G. a Starosta w dniu 11 kwietnia 2013 r. wydał zaświadczenie o niewniesieniu sprzeciwu do dokonanego zgłoszenia. Zauważyć trzeba, że przepis art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo budowlane nie ogranicza robót budowlanych objętych jego dyspozycją do robót wykonywanych na podstawie pozwolenia na budowę, stanowi on zatem podstawę wstrzymania wszelkich robót wykonywanych sprzecznie z przepisami, w tym robót odnośnie których dokonano zgłoszenia (por. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 150/10, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepisy art. 50 i art. 51 mają również zastosowanie do robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach oraz robót budowlanych wykonywanych na podstawie zgłoszenia, jednak niezgodnie ze zgłoszeniem (zob. A. Gliniecki, Prawo budowlane. Komentarz, wydanie III, WK 2016, Lex/el). Jak zaś słusznie zauważył organ odwoławczy, ze zgromadzonego do tej pory w sprawie materiału dowodowego wynika, że dokonane przez skarżącą w dniu 4 kwietnia 2013 r. zgłoszenie, przyjęte bez sprzeciwu przez Starostę, dotyczyło budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na terenie działki nr [..] w G. a przydomowa oczyszczalnia ścieków odprowadza nieczystości bytowe z budynku mieszkalnego zlokalizowanego na sąsiedniej działce nr [..], tym samym prawdopodobnie modyfikując miejsce i zasięg wykonywania robót budowlanych od wskazanego w zgłoszeniu. Zgodnie zaś z treścią art. 30 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Z kolei, zgodnie z art. 30 ust. 2a Prawa budowlanego do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w rozumieniu art. 3 pkt 11. Przy tym, podkreślenia wymaga, że działka nr [..] stanowi współwłasność skarżącej oraz W. L., M. L. i M. K. B. Z akt sprawy wynika zaś, że właściciel działki nr [..] – M. K. B. wyraził zgodę na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych. Z kolei, z akt sprawy nie wynika, czy skarżąca posiadała w dniu zgłoszenia prawo do dysponowania nieruchomością stanowiącą działkę nr [..] na cele budowlane. Wskazać przy tym trzeba, że inwestycja budowlana na nieruchomości stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu rzeczą wspólną, zaś art. 199 Kodeksu cywilnego uzależnia skuteczność takiej czynności od zgody wszystkich współwłaścicieli. Inwestor, składając oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - w przypadku współwłasności - zobowiązany jest posiadać zgodę pozostałych współwłaścicieli nieruchomości, która powinna być wyrażona w sposób jednoznaczny i nie może być dorozumiana. Precyzyjne ustalenie, czy wykonane przez skarżącą roboty budowlane wykroczyły poza teren działki nr [..] a jeśli tak, to czy skarżąca posiadała w dniu zgłoszenia wymagane prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wymaga niewątpliwie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Przy czym, wyjście przez skarżącą poza teren inwestycji wskazany w zgłoszeniu i/lub nieposiadanie przez skarżącą prawa do dysponowania nieruchomością stanowiącą działkę nr [..] na cele budowlane i wykonanie, mimo to, na tej działce przedmiotowych robót budowlanych, świadczyć może o wykonaniu przez skarżącą robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od dokonanego zgłoszenia lub też nawet w części bez zgłoszenia, co może wypełniać przesłankę z art. 50 ust. 1 pkt 1 i/lub 4 ustawy – Prawo budowlane. W szczególności zaś postanowienie przewidziane w art. 50 ust. 1 pkt 4 wydaje się bowiem wówczas, gdy organ nadzoru budowlanego podczas przeprowadzonej na budowie kontroli, a w tym po zapoznaniu się z ustaleniami i warunkami decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, dojdzie do przekonania, że wystąpiło istotne odstąpienie od wymogów wynikających z tej decyzji, względnie z treści projektu budowlanego, i to niezależnie od tego, czy projekt ten został zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę, czy też został dołączony do zgłoszenia budowlanego milcząco zaakceptowanego przez organ (zob. A. Plucińska – Filipowicz (red.), M. Wierzbowski, Prawo budowlane. Komentarz, wydanie IV, WKP 2021, Lex/el). Dlatego też, nieustalenie powyższej okoliczności świadczy o przeprowadzeniu przez organ I instancji postępowania w niniejszej sprawie z naruszeniem przepisów postępowania a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Jednocześnie, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, ze zgromadzonego do tej pory w sprawie materiału dowodowego (informacja z rejestru gruntów sporządzona przez Starostę z dnia 20 lutego 2020 r.) wynika, że działka nr [..], na której zlokalizowano, według dokonanego przez skarżącą zgłoszenia, przydomową oczyszczalnię ścieków, nie jest działką budowlaną a stanowi teren z oznaczeniem użytków i klas symbolem RIIIa (grunty orne) oraz W-RIIIa (grunty pod rowami) oraz teren objęty formą ochrony przyrody. Z kolei, przepis § 34 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2020 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r., nr 75, poz. 690), stanowił, że zbiorniki na nieczystości ciekłe mogą być stosowane tylko na działkach budowlanych niemających możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej, przy czym nie dopuszcza się ich stosowania na obszarach podlegających szczególnej ochronie środowiska i narażonych na powodzie oraz zalewanie wodami opadowymi. Tym samym, precyzyjne ustalenie, że w dacie zgłoszenia teren inwestycji nie stanowił działki budowlanej oraz/albo, że stanowił obszar podlegający szczególnej ochronie środowiska i narażony na powodzie oraz zalewanie wodami opadowymi, świadczyć może o wykonaniu przez skarżącą robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach, co również wypełnia przesłankę z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo budowlane. Dlatego też, również nieustalenie powyższej okoliczności świadczy o przeprowadzeniu przez organ I instancji postępowania w niniejszej sprawie z naruszeniem przepisów postępowania a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Z uwagi na powyższe, przeprowadzenie w niniejszej sprawie postępowania wyjaśniającego jest niezbędne w celu prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Przy czym, postępowanie dowodowe w tym zakresie nie mogło zostać przeprowadzone przez organ odwoławczy, jako że nie chodzi o jego uzupełnienie, stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 136 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję (§ 1). Art. 136 § 2 k.p.a. stanowi, że jeżeli decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, na zgodny wniosek wszystkich stron zawarty w odwołaniu, organ odwoławczy przeprowadza postępowanie wyjaśniające w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli przyczyni się to do przyspieszenia postępowania, organ odwoławczy może zlecić przeprowadzenie określonych czynności postępowania wyjaśniającego organowi, który wydał decyzję. Powyższe jest możliwe także w przypadku, gdy jedna ze stron zawarła w odwołaniu wniosek o przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy, a pozostałe strony wyraziły na to zgodę w terminie czternastu dni od dnia doręczenia im zawiadomienia o wniesieniu odwołania, zawierającego wniosek o przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy (art. 136 § 3 k.p.a.). Taka sytuacja nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia 20 stycznia 2021 r. doszedł do słusznego wniosku, że decyzję organu I instancji należy uchylić, a sprawę przekazać do ponownego rozpoznania, gdyż konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, dlatego też zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. było w pełni uzasadnione. Biorąc pod uwagę brak naruszenia przepisu art. 138 § 2 k.p.a. przez organ odwoławczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151a § 2 p.p.s.a., oddalił sprzeciw jako bezzasadny. Sąd rozpoznał sprzeciw na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 64d § 1 p.p.s.a.