II SA/Gd 951/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.) Asesor WSA Wojciech Wycichowski Protokolant Starszy asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2024 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr SKO Gd/3152/22 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę.

W piśmie z dnia 2 października 2019 r. pan M. M. zwrócił się do Wójta Gminy Somonino o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na: "przeniesieniu istniejącej bazy magazynowo-transportowej z punktem przeładunkowym odpadów z ul. [..] (dz. nr [...]) w S., na teren zlokalizowany przy ul. [...] w S. (dz. nr [...]-[...]), Gmina S., Powiat K.". Decyzją z dnia 3 lutego 2020r. Wójt Gminy Somonino orzekł o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla w/w przedsięwzięcia. Po rozpoznaniu odwołania mieszkańców Gminy Somonino Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku decyzją z dnia 9 czerwca 2020 r. uchyliło w całości decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Organ odwoławczy uznał, że zgromadzony materiał dowody, w tym Karta informacyjna przedsięwzięcia, nie pozwalają na jednoznaczne ustalenie stanu sprawy i podjęcie rozstrzygnięcia. Ponownie rozpoznając sprawę Wójt Gminy Somonino przedmiotową inwestycje sklasyfikował jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z §3 ust. 1 pkt 37, pkt 52 lit. a i pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019, poz. 1839). Decyzją z dnia 10 maja 2022r. Wójt Gminy Somonino odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł pan M. M. Decyzją z dnia 29 sierpnia 2023r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Somonino z dnia 10 maja 2022 r. odmawiającą określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na: "przeniesieniu istniejącej bazy magazynowo - transportowej z punktem przeładunkowym odpadów z ul. [...] (dz. nr [...]) w S., na teren zlokalizowany przy ul. [...] w S. (dz. nr [...]-[...]), Gmina S., Powiat K.". W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, że prawną podstawą rozstrzygnięcia były przepisy art. 3 pkt 8, art. 71 ust. 1, art. 73 ust. 1, art. 77 ust. 1, art. 88 ust. 2 i art. 81 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. z 2023 r. poz. 1094, dalej zwana OOŚ). Wójt Gminy Somonino na podstawie z art. 77 ust. 2 OOŚ wystąpił o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia do: Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gdańsku, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Kartuzach oraz Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie RZGW w Gdańsku. Po licznych uzupełnieniach i wyjaśnieniach dotyczących złożonego raportu środowiskowego oraz Karty informacyjnej przedsięwzięcia organy współdziałające uzgodniły warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia. Odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić w ściśle określonych w ustawie sytuacjach, np. w przypadku odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez właściwy organ uzgadniający (art. 77 ust. 1 OOŚ), braku zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2 OOŚ), braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany wnioskodawcę (art. 81 ust. 1 OOŚ), wykazania przez organ możliwości znaczącego negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 (art. 81 ust. 2 OOŚ). Zgodnie z art. 80 ust. 2 zd. 1 OOŚ właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Jeżeli przedsięwzięcie naruszałoby przepisy zawarte w planie miejscowym, organ administracji publicznej jest zobligowany do odmowy wydania wnioskowanej przez inwestora decyzji. Planowane przedsięwzięcie ma polegać na przeniesieniu istniejącej bazy magazynowo-transportowej z punktem przeładunkowym odpadów z ul. [..] (dz. nr [...]) w S., na teren zlokalizowany przy ul. [...] w S. (dz. nr [...]-[...]). Oceniając zgodność planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Kolegium wskazało, że teren inwestycji objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą Nr XL/311/2006 Rady Gminy Somonino z dnia 28 września 2006r. (Dz. Urz. Woj. Pom. nr 27, poz. 406 ) i oznaczony jest kartą terenu 020-P. Zgodnie z § 3 uchwały, oznaczenia literowe P to tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów z dopuszczeniem usług i mieszkań integralnie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wykluczeniem mi.in. obiektów emitujących odory. W treści § 3 uchwały zostały zdefiniowane oznaczenia innych terenów, określając m.in., iż litera "O" stanowi oznaczenie terenów przeznaczonych do gospodarowania odpadami, np.: składowiska odpadów, zakłady utylizacji odpadów. Z przedstawionego przez inwestora opisu przedsięwzięcia wynika, iż będzie ono polegało na gospodarowaniu odpadami poprzez ich odbiór od mieszkańców powiatu kartuskiego oraz od podmiotów gospodarczych, a następnie przeładowywane w hali przeładunkowej do kontenerów i transportowane do zakładu zagospodarowania odpadów. Na terenie przedmiotowej bazy transportowo-magazynowej z punktem przesypowym odpadów, odpady te będą ważone i selektywnie magazynowane. W hali przeładunkowej znajdować się będą również 2 stanowiska z praso -kontenerem dla surowców wtórnych typu papier/makulatura czy tworzywa sztuczne. Część odpadów takich jak gruz czy złom będzie rozdrabniana i selekcjonowana, a następnie przeładowywana do kontenerów i wywożona. Magazynowanie odpadów, na terenie bazy, odbywać się będzie do momentu uzbierania partii transportowej ekonomicznie uzasadnionej. Po uzbieraniu partii odpadów będą one selektywnie wywożone do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych lub przekazywane innym podmiotom posiadającym aktualne decyzje administracyjne w zakresie gospodarki odpadami. Z załączonej do decyzji Wójta Gminy Somonino i postanowienia RDOŚ tabeli z wyszczególnieniem rodzajów odpadów komunalnych i nie komunalnych przewidzianych do magazynowania wraz z ilościami poszczególnych odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie i okresie roku wynika, iż zakres prowadzonej działalność i rodzaj odpadów przewidzianych do gospodarowania jest bardzo szeroki - łączne prawie 300 rodzajów odpadów. W ocenie Kolegium działalność wnioskodawcy mająca polegać m.in. na odbiorze odpadów, ich transporcie, sortowaniu, a także częściowym magazynowaniu, mieści się w pojęciu gospodarowania odpadami o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o odpadach (tj. Dz.U. z 2022r. poz. 699). Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy Somonino dopuszcza prowadzenie takiej działalności tylko i wyłącznie na obszarach oznaczonych w planie literą "O". Oznaczenie to dotyczy wszystkich terenów, na których ma być prowadzone gospodarowanie odpadami, a wymienienie w nim takich terenów jak składowiska odpadów, zakłady utylizacji odpadów jest jedynie przykładowe, o czym świadczy użycie w symbolu "np." W ocenie Kolegium skoro w uchwale określono na jakich terenach objętych planem może być prowadzona działalność gospodarowania odpadami to prowadzenie tej działalności na innych terenach, nie oznaczonych symbolem "O", nie jest zgodne z przedmiotowym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Za nieistotną uznało Kolegium okoliczność, że w przepisie definiującym przeznaczenie terenu oznaczonego literą "P" nie dokonano odrębnego wyłączenia dla tego rodzaju działalności, tj. związanej z gospodarowaniem odpadami. W przepisie tym nie dokonano również takiego rodzaju wyłączenia w stosunku do wielu innych rodzajów budynków czy też rodzajów działalności, co nie oznacza, iż mogłyby one być na tym terenie zlokalizowane, czy też prowadzone. W planie zagospodarowania przestrzennego dopuszczono budowę mieszkań integralnie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, zatem przedmiotowa inwestycja miałaby znajdować się w bezpośrednim sąsiedztwie terenów mieszkaniowych. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa to zabudowa jednorodzinna, zlokalizowana w odległości ok. 20 m od granicy działki nr [...]. Planowana działalność powodowałaby powstawanie odorów. RDOŚ w swoim postanowieniu wskazał, iż magazynowanie odpadów będzie prowadzone z uwzględnieniem zapisów art. 16 ustawy o odpadach, który stanowi, że gospodarkę odpadami prowadzi się w sposób zapewniający m.in. brak uciążliwości przez hałas lub zapach, to jednak nie prowadzi to do wykluczenia, iż takie uciążliwości odorowe dla sąsiednich terenów mieszkalnych nie będą powstawały. W treści postanowienia RDOŚ wskazano m.in., iż " przypadku magazynowania odpadów ulegających rozkładowi oraz mogących powodować uciążliwości zapachowe uwzględni się jak najkrótszy czas ich magazynowania w celu uniemożliwienia powstawania substancji złowonnych oraz uciążliwości zapachowych na tereny sąsiednie. Zakłada się w miarę możliwości unikanie magazynowania odpadów na terenie inwestycji (w okresie wysokich temperatur kilka godzin do maksymalnie 2 dni w chłodniejsze dni). W przypadku konieczności magazynowania tego typu odpadów będą one magazynowane w hali magazynowej wyposażonej m.in. w systemy wentylacji oraz urządzenia wentylacyjne ograniczające pylenie oraz uciążliwości zapachowe oraz w bramę szybkobieżną. Ponadto odpady złowonne będą magazynowane w szczelnych i zamykanych pojemnikach, kontenerach lub zbiornikach". Przytoczony opis działalności przedsięwzięcia świadczy zdaniem Kolegium, że inwestor będzie podejmował środki służące minimalizacji uciążliwości odorowej, jednak nie da ich się całkowicie wyeliminować. Przedmiotowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wyklucza możliwość posadowienia obiektów emitujących odory. W ocenie Kolegium na równi z tym pojęciem "obiekty emitujące odory" należy traktować działalność prowadzoną w tych obiektach, albowiem jednym z celów planu jest ochrona przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową terenów sąsiednich, przed uciążliwościami zapachowymi. Emisja odorów pozostaje wpisana w istotę przedsięwzięcia związanego z gospodarowaniem odpadami. Jej skala i planowane środki ograniczające emisje pozostają bez znaczenia z uwagi na stanowcze postanowienia planu w tym zakresie (wykluczenie obiektów emitujących odory). Zdaniem Kolegium działalność polegająca na budowie bazy przeładunkowej odpadów nie może być domniemywana, lecz powinna być wyraźnie wymieniona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Tego typu przedsięwzięcie powinno zostać wymienione w katalogu przewidzianych form zagospodarowania planowanego terenu i przyjętego ścisłego profilu działalności. Teren inwestycji stanowi bezpośrednie sąsiedztwo strefy 29 MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Gospodarowanie odpadami jest działalnością, której skutkiem pozostaje niekorzystne oddziaływanie na środowisko i której nie należy łączyć z innymi formami aktywności gospodarczej. W związku z tym dla lokalizacji urządzeń związanych ze składowaniem, utylizacją lub przetwarzaniem odpadów należy ustalać odrębne przeznaczenie terenu na urządzenia infrastruktury technicznej - gospodarki odpadami i oznaczać na rysunku planu symbolem "O", zachowując przy tym odpowiednią izolację terenów sąsiednich. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skardze pan M. M. zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy tj.: 1) art. 7, 77 § 1, i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, 2) art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, wydanej w sposób co niedostateczne i niepełne uzasadnienie decyzji potwierdza, 3) art. 9 i 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. 1) art. 80 ust.2 OOŚ poprzez przyjęcie sprzeczności zamierzenia skarżącego z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu skargi, kwestionując stanowisko organów, skarżący wskazał, że nie można przyjąć, aby gospodarka odpadami mogła być prowadzona wyłącznie na terenach oznaczonych w planie literą "O" (por wyroki: WSA we Wrocławiu z dnia 20 stycznia 2016 r., II SA/Wr 579/15 i z dnia 14 marca 2017 r., II SA/Wr 844/16, wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 1553/16). W konsekwencji, skoro zapisy planu nie wyłączają automatycznie działalności, która jednocześnie - z punktu widzenia przepisów ustawy o odpadach - stanowi gospodarowanie odpadami, to oceny zgodności planowanej działalności z przeznaczeniem przewidzianym w jednostce planistycznej 020 - P, należało dokonać w świetle zakazów i wyłączeń określonych w postanowieniach ogólnych planu. Postanowienia ogólne planu nie zawierają zakazów i wyłączeń, które stanowiłyby podstawę do odmowy wydania decyzji środowiskowej w odniesieniu do wnioskowanej inwestycji. W ocenie skarżącego żaden z plano9wanych obiektów nie emituje odorów, a w prawie każda działalność produkcyjna wiąże się z uciążliwościami zapachowymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodno9ść zaskarżonych decyzji z prawem. W rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo, na podstawie materiału przedstawionego przez stronę skarżącą, określił rozmiar i przedmiot planowanej inwestycji. Należy zauważyć, że określenie w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, że przedmiotem jest przeniesienie istniejącej bazy magazynowania i przeładunku odpadów nie zmienia charakteru planowanego przedsięwzięcia – zamiaru znaczącego rozszerzenia działalności. Wniosek taki jest uprawniony nie tylko w odniesieniu do pierwotnej karty informacyjnej przedsiębiorstwa, ale również w stanie opisanym w piśmie inwestora z 14 kwietnia 2021 r. (tom 5. akt administracyjnych. Zamiar inwestora dotyczący intensyfikacji działalności gospodarczej nie znalazł odzwierciedlenia w treści karty informacyjnej przedsięwzięcia. Teren wskazany przez skarżącego jako miejsce lokalizacji planowanej inwestycji był poprzednio zabudowany obiektami zespołu dawnej cegielni. Już na etapie procedury i działalności związanej z jej rozbiórką mieszkańcy kierowali do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pisma, których celem było przeciwdziałania rozbiórce obiektu o walorach zabytkowych (tom 6. akt administracyjnych – pismo z 15 lipca 2021 r. ).Informacja ta ma istotne znaczenie w kontekście świadomości strony skarżącej, że planuje działania w lokalizacji, która jest przedmiotem zainteresowania społeczności lokalnej. Znaczna część postępowania w sprawie obejmowała okres pandemii Covid-19. Ograniczenia związane z przeciwdziałaniem zagrożeniu spowodowały, że dopiero dnia 14 sierpnia 2021 r. odbyło się spotkanie z mieszkańcami (tom 5. akt administracyjnych – pismo z 14 maja 2021 r., tom 7 – notatka służbowa z 16 sierpnia 2021 r.). Po spotkaniu w dniu 14 sierpnia 2021 r., na którym byli obecni przedstawiciele inwestora, władze Gminy i mieszkańcy strona skarżąca w piśmie z 9 sierpnia 2021 r. kierowanym do Wójta Gminy Somonino odpowiadając na wezwanie z 3 sierpnia 2021 r. wyraziła niepokój dotyczący "publicznego artykułowania na spotkaniach z mieszkańcami przez organ niechęci do inwestycji i woli jej blokowania". Zgłoszone w tej formie zastrzeżenia nie były przedmiotem procesowania wniosków istotnych dla rozpoznania sprawy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza ogromną aktywność wielu podmiotów w celu przeciwdziałania planowanej inwestycji. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji, wydanej w procedurze w której nie przewidziano procesowych uprawnień tych podmiotów, zwraca uwagę, że dostateczną gwarancją społecznego udziału jest wskazane w przepisie art. 80 ust. 2 zd.1 OOŚ kryterium oceny zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W procedurze uchwalania prawa miejscowego prawa podmiotowe znajdowały prawną ochronę, zatem zachodzą podstawy do stwierdzenia, że treść prawa miejscowego odpowiada potrzebom lokalnym. W rozpoznawanej sprawie nie jest okolicznością sporną, że w planie zagospodarowania przestrzennego z dnia 29 września 2006 r. – uchwała nr XL/311/2006 Rady Gminy Somonino wskazany przez skarżącego teren lokalizacji inwestycji nie jest przeznaczony na gospodarowanie odpadami (litera O). Teren niniejszy został oznaczony literą P, co zgodnie z ogólnymi ustaleniami planu oznacza, że stanowi teren obiektów produkcyjnych, składów i magazynów z dopuszczeniem usług i mieszkań integralnie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wykluczeniem m.in. obiektów emitujących odory. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Organ dokonał prawidłowej wykładni obowiązującego przepisu prawa i dokonał oceny uwzględniającej legalne kryterium. Zarzuty zgłoszone przez skarżącego nie są zasadne. Nie jest prawnie dopuszczalne w procedurze podejmowanej jako zamierzenie prywatne zmienianie treści przepisu prawa miejscowego. Gwarancja tu umożliwienia ochronę różnych wartości w granicach ukształtowanych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w procedurze zapewniającej udział wszystkich podmiotów zainteresowanych. Nie jest okolicznością sporna, że planowana inwestycja nie była planowana na terenie oznaczonym w planie literą O. Wskazywana przez stronę możliwość lokowania obiektów przemysłowych na terenie oznaczonym literą P jest podważana przez organ, który wskazuje ograniczenia wynikające z dokumentów planistycznych. W planie zagospodarowania przestrzennego w gminie Somonino zastrzeżono, że na terenie oznaczonym literą P nie mogą być lokalizowane obiekty emitujące odory. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji prawidłowo przyjął definicję zgodną z językiem potocznym, skoro obiekty tego typu nie zostały zdefiniowane w poziomie prawnym. Twierdzenie skarżącego, że nieprzyjemne zapachy nie są emitowane przez "obiekty" nie może zostać uwzględnione. Obiektem w pojęciu szerokim jest każde wypełnione substancjami emitującymi odory urządzenie, pojemnik, budynek, budowla, przestrzeń na terenie objętym inwestycją. Obiekt emitujący odory w rozumieniu wyłączeń przewidzianych w planie zagospodarowania przestrzennego musi być definiowany jako potencjalne źródło emisji oddziałującej na nieruchomości sąsiednie. Argumentacja skarżącego wywodząca analogię do emisji gazów spalanych w warsztatach samochodowych nie uwzględnia pojęcia "odoru" jako kwalifikowanej postaci nieprzyjemnego zapachu. Pojęcia języka potocznego są łatwo odczytywane przez adresatów norm prawa miejscowego, określających zakres uprawnień właścicieli nieruchomości. Dokonywane przez skarżącego rozważania dotyczące pojęcia "obiekty emitujące odory" i niemożności prowadzenia działalności bez emisji odoru w celu wykazania, że z planu zagospodarowania przestrzennego istotnego w rozpatrywanej sprawie nie wynika zakaz prowadzenia działalności gospodarczej opisanej w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, są oparte na wadliwym założeniu. Akt prawa miejscowego nie stanowi regulacji dotyczącej zakresu działalności gospodarczej, dotyczy jedynie sytuowania obiektów potencjalnie emitujących odory. Organ prawidłowo zauważa, że przedsięwzięcia polegające na dostawie zebranych odpadów, przeładunek w hali przeładunkowej do kontenera oraz transport do zakładu zagospodarowania odpadów obejmuje procedurę przesypu, ważenia, selektywnego magazynowania, rozdrabniania, selekcjonowania. Obiektami emitującymi odory są odpady poddane opisanym przez skarżącego procesom w działalności o charakterze gospodarczym. Potencjalne zagrożenie emisją odoru na każdym etapie planowanej działalności jest przyznawane przez skarżącego, który w złożonych przez siebie dokumentach określił sposoby przeciwdziałania odorowi i uzyskał od właściwych organów wskazania koniecznych inwestycji i procedur. Organ prawidłowo wskazuje, że planowane przedsięwzięcie potencjalnie należy do kategorii generujących odory. Planowane środki zaradcze nie zmieniają charakteru wykorzystywanych w tego rodzaju działalności substancji emitujących odory. Potencjalna możliwość emisji odoru wyklucza, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania obwiązującym w Gminie Somonino, lokowanie obiektu emitującego odory na terenach oznaczonych literą P. Pozytywne uzgodnienia z RDOŚ nie wpływają na istotną w rozpoznawanej sprawie ocenę planowanej inwestycji jako związanej z zamiarem lokowania na wskazanych działkach obiektów emitujących odory. W ocenie Sądu nie jest trafny zgłoszony w skardze zarzut naruszenia art. 7, 77 i 80 k.p.a.. Wbrew stanowisku strony skarżącej stan faktyczny sprawy został prawidłowo ustalony na podstawie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego. Istota sporu dotyczy możliwości usytuowania na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego literą P obiektu emitującego odory. Ustalenie w sprawie, że planowane przedsięwzięcie wymaga umieszczenia na terenie wskazanych działek obiektu tego typu było podstawą prawną zastosowania art. 80 ust. 2 OOŚ i stwierdzenia, że z uwagi na brak zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowanie przestrzennego nie zaistniały prawne przesłanki wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W przypadku stwierdzenia niezgodności planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego procedowanie co do meritum w sprawie potrzeby ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia niezgodnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego staje się bezprzedmiotowe (por. wyrok NSA z 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2045/21). Dokonana przez organ wykładnia postanowień planu nie jest dotknięta wadą skutkującą wprowadzeniem ograniczeń prawa własności. Wskazany przez stronę wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2017 r. (sygn. akt II OSK 1553/16) został wydany w odmiennym stanie faktycznym, w sprawie, w której w odniesieniu do terenu planowanej działalności nie wprowadzono wyłączeń, które mogą być odnoszone do działalności polegającej na prowadzeniu zbierania odpadów. W rozpoznawanej sprawie planowane przedsięwzięcie dotyczy terenu oznaczonego literą P, co oznacza, że podlega ograniczeniom przypisanym temu symbolowi. W procesie uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego wybór symboli nie jest przypadkowy, uwzględniane jest położenie działek oraz ich sąsiedztwo. W ocenie Sądu nie jest również uzasadniony zarzut naruszenia art. 8 i 107 § 3 k.p.a.. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji dotyczy wszystkich elementów istoty sporu, zawiera ustalenie stanu faktycznego oraz przyjęta ocenę prawną. Obszerna część opisująca czynności podejmowane na poprzednich etapach rozpoznawania sprawy odpowiada rzeczywistemu przebiegowi zdarzeń. Wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa procesowego i prawa materialnego, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) oddalił skargę.