II SA/Gd 771/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. i H. de W. na postanowienie Wojewody z dnia 26 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie.

Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. Jak wskazano w uzasadnieniu, w skardze podano – za organami obu instancji - jako uczestników postępowania m.in. H. R. i W.R. dodając, że według wiedzy skarżącej osoby te nie żyją. Przeprowadzone przez sąd postępowanie wyjaśniające nie pozwoliło ujawnić prawdziwości tych informacji, jak również wyjaśnienia skarżących nie pozwoliły na poczynienie przez sąd ustaleń w zakresie kwestii zgonu uczestników postępowania. Wezwana zarządzeniem sądu z dnia 13 marca 2018 r. skarżąca H. d. W. podała, że nie dysponuje danymi dotyczącymi ww. uczestników postępowania, a informacja dotycząca śmierci H. R. i W. R. nie stanowi oświadczenia wiedzy skarżącej, lecz jest jedynie obiegową informacją powtarzaną wśród sąsiadów skarżącej. Natomiast skarżąca D. K. w wyznaczonym terminie nie udzieliła sądowi informacji zgodnie z wezwaniem. W związku z tym sąd uznał, że z uwagi na niewykonania przez skarżącą D. K. zarządzenia sądu z dnia 13 marca 2018 r., zaistniała fakultatywna przesłanka do zawieszenia postępowania w tej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., tj. przez brak lub wskazanie złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Po zawieszeniu postępowania sąd zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2018 r. zwrócił się do Wojewody oraz pozostałych uczestników postępowania –aby w terminie 14 dni wyjaśnili, czy posiadają widzę na temat śmierci uczestników postępowania H. R. i W. R. oraz podali - jeżeli dysponują takimi danymi, daty i miejsca zgonu lub nr PESEL tych uczestników postępowania. O obowiązaniu skierowanym do Wojewody oraz uczestników postępowania sąd poinformował także skarżące. W piśmie z dnia 23 kwietnia 2018 r. Wojewoda oświadczył, że nie posiada wiedzy w zakresie daty i miejsca zgonu lub numerów PESEL H. R. i W.R. Oświadczenie o braku wiedzy co do śmierci tych osób złożył też w dniu 24 kwietnia 2018 r. uczestnik postępowania – N. W. Wezwanie skierowane do uczestnika M. K. pozostało bez odpowiedzi. Ponadto, po analizie danych z treści księgi wieczystej [..], prowadzonej dla działki nr [..], obr. [..] w G., stanowiącej przedmiot współwłasności H. R. i W. R., w dniu 7 czerwca 2018 r. sąd z urzędu zwrócił się do Wydziału Ksiąg Wieczystych o wskazanie adresów, na jakie wysłano dla ww. osób zawiadomienia o wpisie w związku z postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku z 7 stycznia 1997 r., sygn. akt [..]. Po uzyskaniu odpowiedzi, że ww. korespondencja została przesłana do pełnomocnika A. D., a posiadany przez Sąd Rejonowy adres H. R. i W. R. znajduje się w K., sąd dwukrotnie zwrócił się do wskazanego pełnomocnika o wskazanie w terminie 7 dni adresów zamieszkania jego mocodawców. Obie przesyłki zostały zwrócone jako niepodjęte w terminie. W dniu 23 grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej H.d. W. zwrócił się o podjęcie zawieszonego postępowania wskazując, że skarżąca nie uzyskała wiarygodnej informacji o śmierci uczestników H.R. i W. R. Jedyny znany jej adres to ten wskazany w aktach administracyjnych, w związku z czym wniosek o podjęcie postępowania jest zasadny. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2020 r. sąd odmówił podjęcia zawieszonego postępowania uznając, że przyczyna zawieszenia – niewykonanie przez jedną ze skarżących zarządzenia sądu – nie ustała i nadal nie jest możliwe ustalenie statusu drugiego z uczestników postępowania, H. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli ma skutek niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Z kolei art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd umarza zawieszone postępowanie jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. W niniejszej sprawie przyczyną zawieszenia postępowania było niewykonanie przez skarżącą D. K. zarządzenia sądu z dnia 13 marca 2018 r. do wyjaśnienia skąd posiada wiedzę o śmierci uczestników H. R. i W. R. oraz o podanie, jeżeli dysponuje tymi danymi, daty i miejsca zgonu lub numerów PESEL tych osób. Informacje te były bowiem niezbędne do wyjaśnienia kwestii ewentualnej śmierci ww. uczestników postępowania, która to okoliczność stanowi obligatoryjną przesłankę zawieszenia postępowania przed sądem administracyjnym oraz ma istotne znaczenie dla dotychczas ustalonego statusu H. R. i W. R. we wszczętym postępowaniu sądowym, a także skuteczności podjętych wobec nich przez sąd czynności procesowych. Zatem niewątpliwie niewykonanie przez wezwaną stronę zarządzenia sądu uniemożliwiało nadanie sprawie dalszego biegu, co uzasadniało zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy. Z analizy akt sprawy wynikało także, że tak ustalona przesłanka zawieszenia nie ustała, albowiem skarżąca D. K. nie wyjaśniła podnoszonych przez siebie w skardze okoliczności związanych ze śmiercią uczestników postępowania. Jedynie na skutek podjętych przez sąd z urzędu działań udało się ustalić, że istotnie W. R. zmarł, co pozwoliło na wstąpienie do postępowania sądowego spadkobiercy po nim. Nadal jednak sąd nie pozyskał od ww. skarżącej informacji pozwalających ustalić status drugiego z uczestników, sam zaś wyczerpał przysługujące mu możliwości wyjaśnienia tej kwestii. Nie budzi więc wątpliwości, że przesłanka zawieszenia trwa nadal, a przy tym od momentu wydania postanowienia w tej sprawie upłynęły już 3 lata. W tym czasie nie został złożony skuteczny wniosek o podjęcie postępowania, co zostało stwierdzone w postanowieniu sądu z dnia 3 czerwca 2020 r. Należy bowiem zauważyć, że w postępowaniu sądowym zawieszonym na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd może wydać następujące rozstrzygnięcia: podjąć postępowanie z urzędu lub na wniosek, jeżeli ustała przyczyna zawieszenia, odmówić jego podjęcia mimo złożenia wniosku przez stronę, jeżeli uzna, że przyczyna ta trwa nadal oraz umorzyć postępowanie w sytuacji, gdy upłynie termin 3 lat od wydania postanowienia o zawieszeniu, a żadna ze stron nie wystąpi o jego podjęcie. Przy czym, dla umorzenia postępowania w tej ostatniej sytuacji nie ma znaczenia, że przed upływem 3 lat któraś ze stron występowała już o podjęcie postępowania, jeżeli wniosek ten został rozpoznany negatywnie i postępowanie nadal pozostawało zawieszone. Wtedy po upływie 3 lat aktualizuje się przesłanka do umorzenia na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Oczywistym jest bowiem, że przeszkodą do umorzenia postępowania może być jedynie skuteczny wniosek o podjęcie postępowania, który zakończy się podjęciem zawieszonego postępowania. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie, gdyż jedyny wniosek o podjęcie postępowania nie doprowadził do wznowienia jego toku, a niewątpliwie upłynął już termin wskazany w art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wobec tego należało uznać, że spełniona została przesłanka umorzenia niniejszego postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.