II SA/Gd 628/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 20 maja 2025 r. nr SKO Gd/5955/23 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uchylenia decyzji dotyczącej świadczenia wychowawczego postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z 25 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/Gd 628/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. K., reprezentowanej przez adwokata J. C., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 20 maja 2025 r. nr SKO Gd/5955/23 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uchylenia decyzji dotyczącej świadczenia wychowawczego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocniczce Skarżącej w dniu 20 kwietnia 2026 r. W dniu 20 maja 2026 r. pełnomocniczka Skarżącej nadała skargę kasacyjną z 19 maja 2026 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 czerwca 2026 r. wezwano pełnomocniczkę Skarżącej do złożenia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Ww. wezwanie doręczono na adres Kancelarii Adwokackiej pełnomocniczki Skarżącej w dniu 22 czerwca 2026 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. nr 51 akt sądowych). W konsekwencji 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 29 czerwca 2026 r. Jak wynika z akt sprawy ani w ww. terminie ani do dnia wydania niniejszego postanowienia nie usunięto braków formalnych skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej jako "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Stosownie do art. 37 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna wniesiona przez pełnomocnika profesjonalnego będącego adwokatem zawierała braki formalne, tj. nie załączono do niej pełnomocnictwa udzielonego temu adwokatowi przez Skarżącą do reprezentowania jej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednocześnie należy wyjaśnić, że ta sama pełnomocniczka wniosła w imieniu Skarżącej skargę z 7 lipca 2025 r. Na wezwanie tutejszego Sądu pełnomocniczka przedłożyła wówczas oryginał pełnomocnictwa z 26 sierpnia 2025 r. (k. nr 12 akt sądowych), w którym wskazano expressis verbis, że Skarżąca udziela pełnomocniczce pełnomocnictwa do reprezentowania jej "przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawach ozn. sygn. akt: [...] II SA/Gd 628/25 [...]" (podkreślenie własne Sądu). W tym miejscu należy przywołać aktualną uchwałę NSA z 3 marca 2026 r. sygn. akt III OPS 3/25 (dostępna na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl), w której NSA stwierdził, że zgodnie z art. 37 § 1, art. 46 § 3, art. 175 § 1 oraz art. 194 § 4 p.p.s.a. pełnomocnictwo do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed sądem pierwszej instancji nie uprawnia do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. W uzasadnieniu uchwały NSA wskazał m.in., że Wyznaczenie granic postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji należy oprzeć na systematyce ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej ustawie w odrębnym dziale III zatytułowanym "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" zawarto podstawową regulację dotyczącą postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji, która kończy się przepisami związanymi z prawomocnością orzeczeń. Już z tego względu, nie zagłębiając się nawet w rozważania doktrynalne związane z etapami postępowania sądowoadministracyjnego, nie można czynności podejmowanych przez sąd pierwszej instancji w ramach tzw. postępowania międzyinstancyjnego na podstawie art. 177 – 179a, zawartych w dziale IV P.p.s.a traktować jako "łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu" przed sądem pierwszej instancji, do których odnosi się art. 39 pkt 1 P.p.s.a. Te czynności, pomimo że wykonuje je z woli ustawodawcy sąd pierwszej instancji, aby uprościć i przyspieszyć załatwienie sprawy, w istocie należą już do kolejnego etapu postępowania sądowoadministracyjnego, związanego z rozpatrywaniem środka odwoławczego przez NSA. Z tych powodów również sporządzenie skargi kasacyjnej lub zażalenia (art. 175 § 1, art. 194 § 4 P.p.s.a.), [...] uregulowane w dziale IV P.p.s.a. "Środki odwoławcze" nie może być traktowane jako czynności podejmowane w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed sądem pierwszej instancji, bowiem dotyczą postępowania sądowoadministracyjnego przed NSA, uruchamiając to postępowanie. [...] Nie można wykluczyć tego, że strona postępowania sądowoadministracyjnego celowo ograniczyła zakres pełnomocnictwa poprzez wskazanie, że uprawnia ono pełnomocnika do jej reprezentowania w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji/postępowaniu pierwszoinstancyjnym (postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym). Trudno wymagać od strony, aby ustanawiając pełnomocnika do jej reprezentowania w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, nie chcąc, aby umocowanie to obejmowało per se prawo do sporządzenia skargi kasacyjnej (zażalenia), musiała ona w treści pełnomocnictwa zastrzegać, że umocowanie to nie obejmuje czynności, o których mowa. Skoro skargę kasacyjną może sporządzić tylko profesjonalny pełnomocnik, to powinien on nie tylko mieć świadomość, że przedkładając pełnomocnictwo udzielone mu przez stronę do jej reprezentowania w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji/postępowaniu pierwszoinstancyjnym (postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym) nie będzie mógł wnieść zwyczajnych środków zaskarżenia od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, ale również - należycie dbając o interesy swojego mocodawcy - uprzedzić go o ograniczeniach związanych z zakresem udzielonego pełnomocnictwa. Rolą profesjonalnego pełnomocnika jest zatem czuwanie nad tym w jakim zakresie zostało mu udzielone umocowanie do działania. Pogląd zawarty w przytoczonej uchwale o sygn. akt III OPS 3/25 Sąd w pełni aprobuje niezależnie od tego, że na mocy art. 269 § 1 p.p.s.a. jest tym stanowiskiem związany. Z przywołanego przepisu wynika bowiem moc ogólnie wiążąca uchwał powiększonych składów NSA, a jej istota polega na tym, że stanowisko zajęte w uchwale NSA wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. W konsekwencji, dopóki nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować (T. Kolanowski [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. J. Wegner, Warszawa 2026, art. 269). Reasumując, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Sąd wezwał zatem pełnomocniczkę Skarżącej do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego, a pełnomocniczka – pomimo prawidłowego doręczenia wezwania – tego braku nie usunęła. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 p.p.s.a.