II SA/Gd 626/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie nieważności wezwania organu do usunięcia braków wniosku dotyczącego wydania decyzji o usunięciu drzewa postanawia odrzucić zażalenie skarżącej na zarządzenie z dnia 16 lutego 2017 r. dotyczące wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 listopada 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 listopada 2016 r. wezwano skarżącą M. D. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 17 listopada 2016 r. Zarządzanie to nie zostało zaskarżone przez skarżącą, która w dniu 24 listopada 2016 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie wywołane tym wnioskiem zostało zakończone postanowieniem Sądu z dnia 15 lutego 2017 r. utrzymującym w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 4 stycznia 2017 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. W tej sytuacji zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 lutego 2017 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dna 10 listopada 2016 r. w przedmiocie wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. M. D. złożyła zażalenie na to zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dyspozycji przepisu art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 206 r., poz. 718 ze zm.) wynika, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wskazane w punktach 1- 10 tegoż przepisu. Wyliczenie to nie jest więc wyczerpujące, jako że uzupełniają je inne przepisy tej ustawy przy okazji regulowania określonych instytucji procesowych. Stosownie do treści art. 198 powołanej ustawy przepisy dotyczące postanowień stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeśli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. "Odpowiednie" zastosowanie tych przepisów może mieć miejsce tylko w odniesieniu do zarządzeń wskazanych w ustawie jako zaskarżalnych zażaleniem. Zarządzenie o jakie chodzi w sprawie – będące w istocie zarządzeniem wzywającym do wykonania obowiązku określonego w innym zarządzeniu (z dnia 10 listopada 2016 r.) nie zostało wymienione w zawartym w art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi katalogu orzeczeń podlegających zaskarżeniu, wniesienia zażalenia na takie zarządzenie nie przewiduje również żaden inny przepis powołanej ustawy. Wyjaśnić przy tym należy, że zarządzenie o wezwaniu strony skarżącej do wykonania ciążącego na niej obowiązku uiszczenia wpisu od skargi i wyznaczeniu kolejnego terminu, dokonane po wcześniejszym zakończeniu postępowania dotyczącego prawa pomocy, stanowi czynność materialno – techniczną wynikającą z prawomocnego zarządzenia o obowiązku uiszczenia wpisu w sprawie. Czynność ta nie stanowi więc zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, o jakim mowa w art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stąd też nie podlega zaskarżeniu na podstawie art. 227 powołanej ustawy. Zawiera ona bowiem jedynie informację o obowiązku uiszczenia wpisu, skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie, nie mieszcząc się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. Wezwanie takie nie może być skutecznie zakwestionowane, gdyż służy jedynie wykonaniu pierwotnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Zażalenie można natomiast wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2012r. o sygn. akt I OZ 785/12, LEX nr 1261041). Takim zarządzeniem w niniejszej sprawie było zaś zarządzenie z dnia 10 listopada 2016 r., którego nie zostało zaskarżone i które jest prawomocne. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając zażalenie skarżącej za niedopuszczalne, orzekł w postanowieniu na podstawie art. 194 § 1 w zw. z art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.