II SA/Gd 579/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Jakub Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 19 maja 2026 r., sygn. akt SKO Gd/4512/25 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Pismem z 9 czerwca 2026 r. pan M. N. (dalej jako: "Skarżący") złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 19 maja 2026 r. w przedmiocie warunków zabudowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 25 czerwca 2026 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie podpisanej skargi oraz nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono 3 lipca 2026 r. Pismem z 13 lipca 2026 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając wniosek wskazał, że pismo sporządził i nadał w placówce pocztowej w ustawowym terminie 7 dni od dnia odebrania korespondencji. Jednakże omyłkowo kopertę zaadresował na własny adres, a w polu nadawcy wpisał dane Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Do pisma zawierającego wniosek skarżący załączył błędnie zaadresowaną kopertę, podpisaną skargę oraz jej odpisy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 p.p.s.a.). Jak wynika z treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminowi. Kryterium braku winy jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. postanowienie NSA z 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, M. Praw. 2003/8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminowi można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/02). Przy ocenie, czy uchybienie terminowi było zawinione, należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminowi (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie mu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (postanowienie NSA z 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15; B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 86.). W rozpoznawanym wniosku jako podstawę przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Skarżący wskazał, że omyłkowo na kopercie wpisał w miejscu przeznaczonym na dane adresata dane nadawcy, a w miejscu przeznaczonym na dane nadawcy wpisał dane Sądu. W ocenie Sądu Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi. Błędnego zaadresowania przesyłki nie sposób uznać za działanie niezawinione w rozumieniu opisanym wyżej. Należy ponownie podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, a tak właśnie można kwalifikować błąd polegający na niewłaściwym zaadresowaniu przesyłki. Jak podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w sytuacji gdy strona skarżąca błędnie zaadresowała przesyłkę wpisując nieprawidłowy adres i w konsekwencji przesyłka ta została zwrócona, a termin do dokonania czynności procesowej już upłynął, brak jest podstaw do uznania, że niedotrzymanie terminu do jej dokonania było niezawinione. Błąd w adresie na kopercie skutkujący niemożnością doręczenia korespondencji należy uznać za niedbalstwo osoby dokonującej wysyłki, co wyłącza możliwość przywrócenia terminu. Gdyby strona dołożyła należytej staranności wymaganej w tej sytuacji i sprawdziła adres, nie doszłoby do pomyłki, a w konsekwencji wniosek zostałaby złożony w terminie prawem przewidzianym (por. m.in. postanowienia NSA z 23 kwietnia 2021 r., sygn. II OZ 250/21, z 11 maja 2021 r., sygn. II OZ 258/21, jak również postanowienia z 20 lutego 2014 r., sygn. II FZ 229/14, z 26 sierpnia 2013 r., sygn. II FZ 702/13). Jednocześnie Skarżący nie powołuje się przy tym na żadne inne okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy. Należy zatem uznać, że w przedmiotowej sprawie uchybienie terminowi nie nastąpiło w wyniku wystąpienia obiektywnych zdarzeń losowych, lecz było konsekwencją niedbalstwa Skarżącego. Z powyższych względów Sądu orzekł, jak w sentencji postanowienia. Orzecznictwo sądów administracyjnych jest dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl.