II SA/Gd 575/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Gd 575/24 w sprawie ze skargi B. J. na czynności wywłaszczeniowe Starosty Słupskiego postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić skarżącej B. J. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę B. J. na czynności wywłaszczeniowe Starosty Słupskiego. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie oraz terminie wniesienia zażalenia został doręczony skarżącej w dniu 27 grudnia 2024 r. W dniu 17 stycznia 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W związku z nieprawidłowym pouczeniem o trybie i sposobie wniesienia środka odwoławczego, zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 27 stycznia 2025 r., ponownie doręczono skarżącej odpis postanowienia z dnia 6 grudnia 2024 r. z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki korespondencja zawierająca odpis postanowienia z dnia 6 grudnia 2024 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o wniesieniu środka odwoławczego nie została odebrane przez stronę, wobec czego została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 14 lutego 2025 r. (k. 86 akt sądowych). Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 4 marca 2025 r. zażalenie z dnia 17 stycznia 2025 r. uznano jako skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 6 grudnia 2024 r. Uznano również, że skarga kasacyjna została wniesiona w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: "P.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Na mocy art. 175 § 2 P.p.s.a. przepisu § 1 tego artykułu nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto, zgodnie z § 2a P.p.s.a. przepisu § 1 tej ustawy nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Nadto, zgodnie z art. 175 § 3 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, albo przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 P.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy P.p.s.a. obligują bowiem sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 P.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a P.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu. Stosownie natomiast do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana przez skarżącą. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście - wbrew wymogom art. 175 § 1 P.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca była adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 P.p.s.a., lub by należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Tego rodzaju wadliwość kwalifikowanego pisma procesowego jakim jest skarga kasacyjna ma charakter nieusuwalny i nie podlega uzupełnieniu w następstwie wezwania do jej usunięcia w zakreślonym terminie. Z tych względów należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez B. J. w niniejszej sprawie – jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 P.p.s.a. – jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1. postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.