II SA/Gd 56/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. i J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę.

W dniu 3 stycznia 2019 r. B. K. i J. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2018 r., nr [..]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga B. K. i J. K. zasługuje na odrzucenie. Artykuł 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2018 r. została doręczona skarżącej B. K. w dniu 3 grudnia 2018 r. a skarżącemu J. K. w dniu 4 grudnia 2018 r. Tym samym, termin do wniesienia skargi upływał dla skarżącej w dniu 2 stycznia 2019 r. a dla skarżącego w dniu 3 stycznia 2019 r. Z koperty, w której skarżący nadali przedmiotową skargę wynika, że złożyli ją w Urzędzie Pocztowym w dniu 3 stycznia 2019 r. a więc skarga B. K. wniesiona została po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Skarga J. K. wniesiona została w terminie. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ponadto, przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na piśmie strony powinien być przy tym własnoręczny (zob. wyrok NSA z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt II FSK 1144/05, Legalis). Dlatego też, zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 stycznia 2019 r. oraz 5 marca 2019 r., wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi z dnia 3 stycznia 2019 r. znajdującej się w aktach sprawy, ewentualnie złożenie odpisu ww. skargi zawierającej własnoręczne, oryginalne podpisy. W wezwaniu tym wyznaczono skarżącym termin 7 dni na jego wykonanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 marca 2019 r. wezwano skarżącego J. K. do uiszczenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skierowana do skarżącej przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona w dniu 28 stycznia 2019 r., natomiast wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi i odpis zarządzenia dotyczącego uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu w dniu 12 marca 2019 r. Tym samym termin uzupełnienia braków upływał dla skarżącej w dniu 4 lutego 2019 r. a dla skarżącego w dniu 19 marca 2019 r. Z akt sprawy wynika jednakże, że w terminie tym skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi ani też skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi (zob. notatka urzędowa sporządzona przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 kwietnia 2019 r.). Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto, zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z uwagi na powyższe, Sąd odrzucił skargę wniesioną przez B. K. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., natomiast skargę wniesioną przez J. K. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.