II SA/Gd 519/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na pismo Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2023 r., nr WOP.7641.150.2022.TA w przedmiocie nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę.

Z. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na pismo Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 stycznia 2023 r., nr WOP.7641.150.2022.TA, stanowiące odpowiedź organu na pismo skarżącego z dnia 30 grudnia 2022 r., w którym wyjaśniono, że Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymuje stanowisko zawarte we wcześniej kierowanych do skarżącego pismach stanowiących odpowiedzi na jego skargi na działanie organu. W odpowiedzi na skargę Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem (legalności). Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Skarga wniesiona na akt lub czynność organu administracji niewymienione w powyższym katalogu podlega odrzuceniu w trybie i na zasadach określonych w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie objęto pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2023 r. odnoszące się do licznych skarg i wniosków wnoszonych przez skarżącego do organów nadzoru budowlanego obu instancji w sprawie działania sklepu D. w B. przy ul. S. oraz okoliczności z tym związanych, w tym ogrodzenia pomiędzy sklepem a nieruchomością skarżącego, gałęzi drzew, nielegalnego płotu, zakłócania spoczynku nocnego, "usiłowania zabójstwa". Analiza akt nadesłanych wraz ze skargą wskazuje, że zaskarżone pismo stanowi w istocie akt o charakterze informacyjnym, będący odpowiedzią Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na skargę skarżącego z dnia 30 grudnia 2022 r. na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie "działania marketu D. we wsi B. [...]". W piśmie tym wojewódzki organ nadzoru sprawozdawczo przedstawił losy wcześniejszych, tożsamych w treści, skarg skarżącego, wyjaśniając, że już pismami z 25 października 2022 r. i 9 listopada 2022 r. poinformowano skarżącego o wyznaczeniu kontroli budynku sklepu D. w B. i o jej wynikach, które nie potwierdziły żadnych nieprawidłowości. W konsekwencji, wojewódzki organ nadzoru podtrzymał dotychczas zajmowane w sprawie stanowisko o niezasadności zarzutów formułowanych przez skarżącego. Organ nadzoru powołał się przy tym na art. 239 § 1 k.p.a., jako na normę procesową stanowiącą podstawę jego działania, w myśl której w przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy - bez zawiadamiania skarżącego. Z powyższego wynika, że zaskarżone pismo jest w istocie kolejnym pisemnym stanowiskiem organu w odniesieniu do skarg wniesionych przez skarżącego na działanie powiatowego organu nadzoru budowlanego w konkretnej sprawie, czyli stanowiskiem organu wyrażonym w trybie i na zasadach przepisów Działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski", na co naprowadza zarówno treść zaskarżonego pisma powołująca się na przepis art. 239 § 1 k.p.a., jak i treść pisma z dnia 25 października 2022 r., znajdującego się w aktach sprawy. W zaskarżonym piśmie organ nie rozstrzygał o uprawnieniach lub obowiązkach skarżącego, lecz poinformował skarżącego o podtrzymaniu swojego dotychczasowego stanowiska odnośnie sposobu załatwienia sprawy jego skargi na działanie powiatowego organu nadzoru, wypełniając tym samym dyspozycję art. 239 § 1 k.p.a. Postępowanie ze skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a. ma charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a tylko zawiadamia o działaniach podjętych w celu załatwienia skargi. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi, a czynność ta nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (zob. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2017, s. 76 i 386). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają zastosowania przepisy dotyczące sądowej kontroli administracji publicznej. Skarga na zawiadomienie organu o sposobie załatwienia skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., niezależnie od tego, jaka forma zostanie nadana temu zawiadomieniu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (zob. postanowienie WSA w Warszawie z 7 grudnia 2004r., II SAB/Wa 193/04, postanowienie WSA w Rzeszowie z 26 września 2011 r., II SA/Rz 599/11, dostępne https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podzielając powyższe stanowisko Sąd uznał, że skoro zaskarżone pismo organu nie stanowi aktu administracyjnego podlegającego kontroli sądowej to skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę odrzucił.