II SA/Gd 506/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie odebrania konia postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 18 października 2017 r., skarżący D. L. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od opłat sądowych, następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonego w urzędowym formularzu oraz po wezwaniu do złożenia dodatkowych oświadczeń, orzekający w niniejszej sprawie ustalił, co następuje: Skarżący prowadzi sam gospodarstwo domowe, jest właścicielem nieruchomości rolnej o obszarze 8 ha, zabudowanej budynkiem mieszkalnym w złym stanie technicznym, posiada inwentarz żywy w postaci 6 owiec i 3 gęsi, nie posiada jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych, innych praw majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, uzyskuje nieregularne dochody z tzw. prac dorywczych (w ubojni drobiu), koszty swojego utrzymania określił na poziomie około 400 zł, dodatkowo uiszcza opłaty za energię elektryczną w średniej miesięcznej wysokości 10 zł. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący nie ma realnych możliwości poniesienia w niniejszej sprawie kosztów sądowych i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.