II SA/Gd 451/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F., K. F. i P. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie nieważności orzeczenia dotyczącego obniżenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Zgłoszony w niniejszej sprawie przez skarżących wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2017 r. nr [..]– nie mógł zostać uwzględniony. Postanowieniem tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia 21 marca 2017 r. nr [..], mocą którego odmówiono wszczęcia postępowania na wniosek skarżących o stwierdzenie nieważności orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2015 r. nr [..] i poprzedzającego go wypowiedzenia wysokości opłaty rocznej przez Starostę Powiatu z dnia 8 listopada 2010r. Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) stanowi, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się przy tym, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 204). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego zarówno doktryna jak i orzecznictwo rozumie spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem jedynie aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76). Jak ustalono w orzecznictwie sądowoadministracyjnym do wykonania nie kwalifikują się więc te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Dotyczy to m.in. większości postanowień, które rozstrzygają określone kwestie proceduralne i nie przyznają żadnych uprawnień, ani nie nakładają obowiązków (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3633/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych (zob.. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2017 r., sygn.. akt V SA/Wa 3360/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, ze swej istoty, nie jest aktem, który nadaje się do wykonania. Postanowienie to nie nakłada bowiem na stronę żadnego obowiązku, jak również nie przyznaje jej żadnego uprawnienia. Postanowienie to jest rozstrzygnięciem stricte procesowym i nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.