Sygnatura
II SA/Gd 40/18
Postanowienie WSA w Gdańsku z 13 lutego 2018 r., II SA/Gd 40/18
Wynik
Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
- Data orzeczenia
- 13 lutego 2018
Treść rozstrzygnięcia
Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 14 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej ze środków budżetowych postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wnioskiem dołączonym do skargi, złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 31 stycznia 2018 r., skarżący E. S. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów załączonych do wnioski i znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy, referendarz sądowy ustalił, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką. Oboje małżonkowie są osobami niepełnosprawnymi a orzeczone stopnie niepełnosprawności (w przypadku skarżącego znaczny a żony umiarkowany) mają charakter trwały. Z uwagi na stwierdzoną znacznie ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji, spowodowaną znaczna utratą wzroku, uszkodzeniem narządu ruchu, schorzeniami neurologicznymi, skarżący wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby. Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 63 m2, którego wartość oszacował na kwotę 120.000 zł, jest także współwłaścicielem nieruchomości rolnych (gruntów ornych, łąk, nieużytków) o łącznej powierzchni 7,23 ha, które nie są wykorzystywane rolniczo (udziały skarżącego wynoszą 2/32 i 2/64). Natomiast jego małżonka nie posiada żadnego majątku. Małżonkowie utrzymują się ze świadczeń emerytalno-rentowych w łącznej kwocie 3.093,99 zł netto miesięcznie. Dodatkowo w okresie od września 2017 r. do lutego 2018 r. skarżący otrzymał pomoc pieniężną w łącznej kwocie 3.000 zł (po 500 zł miesięcznie), którą przyznał mu Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ze względu na trudną sytuację finansową i zdrowotną. Na stałe udokumentowane wydatki, tj. opłaty za mieszkanie, telewizję, zakup leków dla skarżącego oraz spłatę dwóch kredytów, małżonkowie przeznaczają średnio kwotę 1.631 zł. Z oświadczenia wynika także, że małżonkowie spłacają jeszcze jeden kredyt, którego rata wynosi 104 zł, ponoszą opłaty za media w wysokości 200 zł, opłacają dodatkowe ubezpieczenie, którego miesięczna składka wynosi 30 zł oraz wydatkują kwotę 450 zł na leczenie. Wydatki te referendarz sądowy uznał za uprawdopodobnione. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania, choćby w części. Po uwzględnieniu stałych koniecznych kosztów do dyspozycji skarżącego i jego małżonki pozostaje kwota około 700 zł (a z udzieloną pomocą pieniężną, która nie ma charakteru stałego – 1.200 zł). W ocenie referendarza sądowego skarżący środki te bez wątpienia w całości przeznacza na pozostałe niezbędne koszty utrzymania, w tym wyżywienie, zakup środków czystości, odzieży i obuwia itp. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 18 stycznia 2018
- Symbol z opisem
- 6349 Inne o symbolu podstawowym 634
- Hasła tematyczne
- Prawo pomocy
- Skarżony organ
- Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
- Sędziowie
- Monika Hennig /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
art. 246 par. 1 pkt 1 · Dz.U. 2017 poz. 1369
Powiązane dokumenty
Sygnatura: IV SA/Wa 807/17 · 8 lutego 2018
Wyrok WSA w Warszawie z 8 lutego 2018 r., IV SA/Wa 807/17
Sygnatura: IV SA/Wa 213/17 · 6 lutego 2018
Postanowienie WSA w Warszawie z 6 lutego 2018 r., IV SA/Wa 213/17
Sygnatura: II SA/Rz 1347/17 · 6 lutego 2018
Postanowienie WSA w Rzeszowie z 6 lutego 2018 r., II SA/Rz 1347/17
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny