II SA/Gd 38/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 maja 2025 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 listopada 2024 r. nr SKO Gd/2073/24 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 listopada 2024r. nr SKO Gd/2073/24 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku stwierdziło uchybienie przez A. W. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 26 lutego 2024 r. nr GCĆ/DŚO/005202/SP/02/2024 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że decyzja Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 26 lutego 2024 r. została doręczona A.W. w dniu 6 marca 2024 r. Termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 20 marca 2024 r. Tymczasem skarżący odwołanie wniósł w dniu 21 marca 2024 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572) – zwanej dalej k.p.a. Wniesienie odwołania z uchybieniem terminu skutkuje - stosownie do treści art. 134 k.p.a. - wydaniem postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący podniósł, że postępowanie w sprawie toczyło się skandalicznie długo. Odwołanie było spóźnione o jeden dzień, co było spowodowane złym stanem zdrowia mamy, którą skarżący się opiekuje. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bo przedmiotem skargi było postanowienie kończące postępowanie (art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola działalności administracji publicznej nie dała podstaw do uchylenia, stwierdzenia nieważności, ani stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, toteż Sąd skargę - jako bezzasadną - oddalił (art. 151 p.p.s.a.). Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 1 i 2 k.p.a.). Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (art. 57 § 1 k.p.a.). Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (...) (art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a.). Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia (...) uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne (art. 134 k.p.a.). Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ musi wydać postanowienie o uchybieniu terminu, nawet jeżeli uchybienie było nieznaczne. Przywrócenie terminu dopuszczalne jest jedynie na wyraźny wniosek strony. Samo wniesienie przez stronę odwołania nie może być podstawą do domniemania, że złożyła ona jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu. Jeżeli organ stwierdził uchybienie terminu, a strona nie wniosła o jego przywrócenie bądź wniosek ten nie został uwzględniony, organ obowiązany jest wydać postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Po stwierdzeniu, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu, organ nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania. Rozpatrzenie takiego odwołania stanowiłoby rażące naruszenie prawa, ponieważ decyzja, której ono dotyczy, stała się decyzją ostateczną wraz z upływem terminu do wniesienia odwołania. Decyzja Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 26 lutego 2024 r. nr GCĆ/DŚO/005202/SP/02/2024 odmawiająca skarżącemu przyznania świadczenia pielęgnacyjnego została mu doręczona w dniu 6 marca 2024 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Skoro decyzję doręczono 6 marca 2024 r., to odwołanie od decyzji należało wnieść najpóźniej 20 marca 2024 r., a tymczasem ta czynność procesowa została dokonana w dniu 21 marca 2024 r. Prawidłowo zatem organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przyczyny, dla których nastąpiło uchybienie terminu skarżący może natomiast podnieść we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienie odwołania adresowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku. Zgodnie z art. 58 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3). Należy podkreślić, że Sąd nie może być adresatem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zaś kontrola sądowa w niniejszej sprawie zasadzała się wyłącznie na zbadaniu tego, czy zachowanie organu administracji było legalne w dniu rozstrzygania przez organ administracji. W tym zakresie Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.