II SA/Gd 379/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zbigniewa Zajączkowskiego o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia dotyczącego wniosku o wszczęcie egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić przyznania wnioskodawcy prawa pomocy.

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF Z. Z., skarżący w niniejszej sprawie, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zamieszkuje w domu będącym w budowie, dom ten wymaga nakładów finansowych celem zabezpieczenia i wykończenia. Wnioskodawca nie posiada na to środków. Wedle oświadczenia nie posiada dochodów i nie pracuje. Opłaty eksploatacyjne i za media ponoszą dzieci i była żona. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy pismem z 25 lipca 2017 r., zobowiązano go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Skarżący jednak nie zastosował się do wystosowanego wezwania bowiem nie nadesłał dokumentów, ani nie złożył oświadczeń, które mogłyby wyjaśnić wątpliwości co do jego sytuacji majątkowej. Przedłożył wnioskodawca poświadczenie złożenia podania o wydanie kserokopii PIT-38 złożonego za 2016 r., PIT-8C o odpłatnym zbyciu papierów wartościowych, fakturę za energie elektryczną na kwotę 99,62 zł, które opłaca dziecko, informacje o posiadanych rachunkach w Banku Pocztowym, gdzie widnieje kwota 400 zł i -138 zł i w Banku BZWBK. Oświadczył, że podatek i wywóz odpadów opłaca była żona, ale nie utrzymuje z nią kontaktu, oświadczył także, że nie pracuje, nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, nie posiada pojazdów mechanicznych, kwoty przekazywane przez najbliższych są zależne od możliwości i zmienne w czasie i formie (wpłaty na konto, przekazy, gotówka oraz rzeczowe). W ocenie referendarza niewiarygodne jest twierdzenie skarżącego, że nie pracuje i nie osiąga dochodów, gdyż brak na te okoliczność dokumentów. Wnioskodawca nie przedstawił wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, jedynie salda z jednego dnia. Natomiast referendarz domagał się pełnego wyciągu z posiadanych rachunków celem ustalenia wysokości dochodów i wydatków skarżącego, Natomiast na podstawie przedłożonych dokumentów i formularza nie można uznać, że wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.