II SA/Gd 370/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Decyzją z 24 kwietnia 2017 r. SKO utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 5 grudnia 2016 r, ustalającą skarżącej Spółce wysokość opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości objętej podziałem na kwotę 3.592,80 zł. W skardze złożonej na decyzje organu odwoławczego skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji w całości z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Ze wskazanej normy prawnej wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek. Niemniej jednak – wobec treści powołanego przepisu - trzeba mieć na względzie fakt, że Sąd może wstrzymać wykonanie aktu ale nie ma takiego obowiązku. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi. W przedmiotowej sprawie - wobec w istocie lakonicznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – strona skarżąca nie wykazała, że spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w powołanym przepisie, zatem wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Skarżąca nie wykazała bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Przy czym uiszczenie opłaty adiacenckiej, jak każde świadczenie pieniężne, jest ze swej istoty czynnością odwracalną. Świadczenie pieniężne jest świadczeniem podlegającym ewentualnemu zwrotowi, w przypadku gdy jego uiszczenie jest niezasadne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.