II SA/Gd 366/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 22 listopada 2023 r. nr SKO Gd/6879/22 w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

A. S. i K. S., reprezentowani przez pełnomocnika profesjonalnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 22 listopada 2023 r., utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy Żukowo z dnia 7 listopada 2022 r. w przedmiocie orzeczenia o opłacie z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Wraz ze skargą zwrócili się z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zarządzeniami Przewodniczącej II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 9 kwietnia 2024 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podpisanie skargi, podanie numeru PESEL, złożenie pełnomocnictwa oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 836 złotych, w terminie 7 dni od doręczenia odpisów zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenia zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 23 kwietnia 2024 r. (vide: potwierdzenie odbioru, k. 10 akt). W dniu 29 kwietnia 2024 r. w biurze podawczym Sądu złożono odpis pełnomocnictwa potwierdzonego za zgodność. W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2024 r. (data stempla pocztowego) skarżący cofnęli złożoną skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pomimo upływu terminu skarżący nie usunęli pozostałych braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w przepisie art. 57 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie natomiast z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 wskazanej ustawy). Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.). Zauważyć jednocześnie należy, że w dniu 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 uchwałę, w której wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd jest uprawniony do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia. W związku z faktem, że skarga zawierała braki formalne i fiskalne, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału wezwano skarżących do ich usunięcia, w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 23 kwietnia 2024 r. Tym samym termin do wykonania zobowiązania upływał w dniu 30 kwietnia 2024 r. W wyznaczonym terminie skarżący złożyli jedynie odpis pełnomocnictwa, nie uzupełnili jednak pozostałych braków formalnych skargi jak również nie uiścili wpisu. Na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych ustalono bowiem, że w okresie od 22 listopada 2023 r. do 9 maja 2024 r. skarżący nie uiścili wpłaty w wysokości 836 zł (dowód: notatka urzędowa specjalisty z dnia 10 maja 2024 r., k. 17 akt sądowych). Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Należy jednak podkreślić, że cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych w ogóle i dla tego typu czynności procesowej. W świetle powyższego wniosek skarżących o cofnięcie skargi nie może być rozpatrzony z uwagi na nieusunięcie jej braków formalnych oraz brak uiszczenia wpisu sądowego. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc takiej, która wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 291). W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie brak było przesłanek do rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi, bowiem zachodziły podstawy do jej odrzucenia. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.