II SA/Gd 289/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia 14 marca 2018 r., Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych przyznać M. N. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych.

M. N., we wniosku z 12 czerwca 2018 r. (data wpływu do sądu: 14 czerwca 2018 r.), złożonym na urzędowym formularzu PPF, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jej utrzymania jest emerytura w kwocie 924 zł miesięcznie netto. Wedle oświadczenia, wnioskodawczyni nie posiada znaczącego majątku, poza działką gruntową o powierzchni 613 m2. Skarżąca podkreśliła, że emerytura jest jej jedynym dochodem, a jej wysokość nie pozwala czynić jakichkolwiek oszczędności. Swoje stałe koszty utrzymania, w tym wydatki na media, leki, żywność, utrzymanie mieszkania, wnioskodawczyni określiła na kwotę około 900 zł. W tej sytuacji nie stać jej na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.– tekst jednolity), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć czy wnioskodawczyni spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniach wnioskodawczyni, a także potwierdzających te informacje nadesłanych dokumentach źródłowych (w tym wynikających z: zaświadczenia z Urzędu Skarbowego z 9 lipca 2018 r., deklaracji PIT – 28 za 2017 r. w kwestii podatku od najmu uiszczanego za siostrzenicę, odcinka emerytury, kserokopii rachunków z tytułu opłat czynszowych, za telefon, leki), w szczególności fakt niewysokich dochodów, braku oszczędności i znaczącego majątku, a także jej wiek, stan zdrowia, należało uznać, że wykazała ona, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.