II SA/Gd 189/18

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji dotyczącej przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF załączonym do skargi, R. K. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Na podstawie oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), oraz przedłożonych przez niego dokumentów źródłowych (dodatkowego oświadczenia z dnia 12 marca 2018 r., odpisów: PIT-37 za 2017 r., zaświadczeń z ZUS z dnia 5 i 6 marca 2018 r., faktur ze energię elektryczną, wodę i odprowadzanie ścieków oraz usługi telekomunikacyjne, dowodów zakupu węgla i butli gazowej, dowodów zapłaty za wywóz śmieci, rat podatku od nieruchomości, wyciągu z rachunku karty kredytowej) ustalono, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, otrzymującą z tego tytułu rentę w wysokości 1.247,60 zł netto, pozostającą we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką otrzymującą emeryturę w kwocie 1.557,49 zł netto. Pobierane przez małżonków świadczenia emerytalno-rentowe są ich jedynym źródłem utrzymania. Majątek małżonków stanowi udział we współwłasności domu o powierzchni 137,65 m2 i działki o powierzchni 438,67 m2 oraz wierzytelności w kwotach 5.300 zł i 6000 zł. Małżonkowie nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych oraz przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, wnioskodawca posiada natomiast zadłużenie w rachunku karty kredytowej w wysokości 4.342,45 zł, którego, jak wskazał, od wielu lat nie jest w stanie spłacić. Stałe i konieczne wydatki małżonków na opłaty za media, usługi telekomunikacyjne, zakup opału, leków, podatek od nieruchomości i spłatę zadłużenia kształtują się na poziomie 1.201,08 zł miesięcznie. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawca wykazał, iż nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia – bez uszczerbku koniecznego utrzymania – kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Za taką oceną przemawia wysokość dochodu osiąganego przez wnioskodawcę oraz brak zasobów finansowych. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.