II SA/Gd 146/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. B., A. B. i J. B. na decyzję na decyzję Wojewody z dnia 9 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia przyznać J. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF, który wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku 31 marca 2014 r. J. B. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, wynika, że prowadzi ona dwuosobowe gospodarstwo domowe, mając na utrzymaniu studiującą córkę. Z kolei w świetle złożonego oświadczenia o majątku i dochodach ww. jest właścicielką domu o powierzchni 270 m2 oraz samochodu osobowego opel astra 1999 r. Źródłem dochodów wnioskodawczyni jest jej wynagrodzenie uzyskiwane z tytułu umowy o pracę w kwocie 2407 zł netto miesięcznie oraz stypendium córki kwocie 310 zł miesięcznie. Z oświadczenia córki wnioskodawczyni wynika, że jest ona współwłaścicielką domu o powierzchni 100 m2. Na wezwanie referendarza wnioskodawczyni nadesłała do sądu zaświadczenie o zarobkach (wskazujące wysokość zarobków na ww. poziomie), dowód zapłaty za olej opałowy, z którego wynika płatność na kwotę 3 998,56 zł, kserokopię potwierdzenia przelewów: za telefon na kwotę 106 zł (za marzec 2014), za energię na kwotę 250 zł (nie podano za jaki czasokres), za wodę na kwotę 61,61 zł oraz za wywóz nieczystości – 39 zł. Nie kwestionując powyższych kwot i przyjmując, że płatność za opał miała charakter wydatku rocznego, pozostałe zaś – ponoszone są w skali miesiąca – należało przyjęto, że wydatki na utrzymanie domu wnioskodawczyni kształtują się na poziomie 789 zł miesięcznie. Postanowieniem z dnia 21 maja 2014 r. referendarz sądowy WSA odmówił skarżącej J. B. przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Od powyższego rozstrzygnięcia wnioskodawczyni złożyła sprzeciw, w którym wyjaśniła, że komornik sądowy w dniu 12 czerwca 2014 r. dokonał zajęcia jej rachunku bankowego, tym samym pozbawiając ją i jej córkę A. B. środków do życia. J. B. wskazała, że nie ma obecnie żadnych możliwości uiszczenia wpisu sądowego. Na wezwanie Sądu skarżąca przedłożyła zawiadomienie o zajęciu jej wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności zasiłku chorobowego z dnia 13 czerwca 2014 r. dokonane przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w G., w sprawie o sygn. akt [...]. Z dokumentu zajęcia wystawionego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego wynika, że łączna wysokość zadłużenia J. B. wynosi wraz z kosztami postępowania w granicach 26 000 zł. Uwzględniając fakt, że wniesiony sprzeciw nie podlegał odrzuceniu, zgodnie z dyspozycją art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlegała ponownemu rozpatrzeniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 245 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje - w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. W niniejszej sprawie sąd uznał, że wnioskodawczyni – z uwagi na swoją sytuację osobistą, a także majątkową i dochodową nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów wszczętego przez siebie postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przedłożonego w toku postępowania zawiadomienia o dokonaniu przez komornika sądowego zajęcia wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności zasiłku chorobowego J. B. wynika, że miesięcznie komornik zajmować będzie nie więcej niż 50% wynagrodzenia wynoszącego 2407 zł netto lub innych wierzytelności, pozostawiając do dyspozycji skarżącej kwotę wolną od potrąceń w wysokości 1680 zł. W tej sytuacji biorąc pod uwagę całokształt okoliczności ustalonych w sprawie, w tym pozostawanie na utrzymaniu skarżącej J. B. uczącej się córki oraz miesięczne koszty utrzymania ich gospodarstwa domowego, w tym koszty zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych w wysokości około 800 zł miesięcznie Sąd uznał, że obecna wielkość jej miesięcznych dochodów nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.