II SA/Gd 145/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. i A Spółki z o.o. Spółki komandytowej z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę A Spółki z o.o. Spółki komandytowej z siedzibą w S.

L. K. i A. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 9 stycznia 2019 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji wydanej w sprawie warunków zabudowy. Zarządzeniem z 10 maja 2019 r. wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie S. K. do reprezentowania Spółki wskazując, że może to być w szczególności wydruk z KRS dotyczący A. – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącej w dniu 15 maja 2019 r. Z akt sprawy wynika, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2017 r., poz. 1369), dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Ponadto dodać należy, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w art. 57 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do postanowień art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 P.p.s.a., sąd jest uprawniony do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia. W przypadku, gdy skarżącym jest osoba prawna (tak jak w rozpatrywanej sprawie) skarga musi być podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób. W art. 29 P.p.s.a. ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie stosownym dokumentem. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i sposób prowadzenia działalności. Umocowane do działania będą osoby - członkowie danego organu, ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wykazanie umocowania wymaga zatem formy dokumentu, jakim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, zostało prawidłowo doręczone osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 15 maja 2019 r. Wobec tego, siedmiodniowy termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności, upłynął w dniu 22 maja 2019 r. Skoro w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie wykonała ww. wezwania, to skargę należało odrzucić. O powyższym, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.