II SA/Gd 142/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Wojewody z 29 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z 25 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Z. G. na decyzję Wojewody z 29 września 2011 r., nr [..], w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 25 maja 2020 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, karta nr 24 akt sądowych). Wraz z postanowieniem pouczono skarżącego o możliwości złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia i o warunkach złożenia takiego środka zaskarżenia, w tym o przymusie adwokackim (vide: pkt 2 pouczenia, karta nr 21 akt sądowych). Skarżący wniósł pismo z 1 czerwca 2020 r. zatytułowane "wniosek ze skargą", które zostało nadane zarówno drogą elektroniczną, jak i za pomocą poczty. Z treści pisma oraz jego załączników nie wynika, aby skarga kasacyjna została sporządzona przez adwokata bądź radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu. Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana przez skarżącego. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Wobec tego należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez Z. G. w niniejszej sprawie – jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. – jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia