II SA/Gd 1169/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi D. S. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 31 października 2023 r., sygn. WOP.7721.144.2023.TA w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę.

D. S. wniósł w dniu 7 grudnia 2023 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 31 października 2023 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, doręczoną mu 3 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej w skrócie jako p.p.s.a.). Przesłankami tymi są: - niewłaściwość sądu (pkt 1), - niezachowanie terminu do wniesienia skargi (pkt 2), - nieuzupełnienie braków formalnych skargi pomimo wezwania (pkt 3), - zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), - brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), - brak naruszonego interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz - niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Stwierdzenie wystąpienia którejkolwiek z ww. przesłanek niedopuszczalności skargi uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu, a w konsekwencji - prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (...). Skarga wniesiona chociażby jeden dzień po terminie nie może podlegać rozpoznaniu. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Będąca przedmiotem skargi decyzja WINB została doręczona skarżącemu 3 listopada 2023 r., co potwierdził on podpisem złożonym na potwierdzeniu jej odbioru. Sąd z urzędu uwzględnił, że postanowieniem z 6 listopada 2023 r. WINB, na podstawie art. 113 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej k.p.a.), sprostował z urzędu oczywistą omyłkę na stronie 6 w wierszu 23 zaskarżonej decyzji. Postanowienie to doręczono skarżącemu 9 grudnia 2023 r. Jego doręczenie jednak pozostaje bez wpływu na termin do wniesienia skargi, który rozpoczął swój bieg wraz z doręczeniem decyzji z 31 października 2023 r., tj. od 4 listopada 2023 r. Postępowanie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji administracyjnej nie może stanowić podstawy do przyjęcia przerwy lub zawieszenia biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję zawierającą takową omyłkę. Doręczenie stronie postanowienia wydanego na podstawie art. 113 k.p.a. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji nie powoduje przesunięcia początku liczenia terminu do wniesienia skargi. Taki skutek ma jedynie doręczenie stronie odpowiedzi organu na złożone przez nią żądanie uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo na żądanie sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach, przewidziane w art. 111 § 1 k.p.a. Wówczas - stosownie do treści art. 111 § 2 k.p.a. - termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi. Zatem termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia decyzji z 31 października 2023 r., co nastąpiło 3 listopada 2023 r. - upłynął 3 grudnia 2023 r. Skarżący wniósł tymczasem skargę 7 grudnia 2023 r., nadając ją w placówce pocztowej, czyli po upływie wskazanego wyżej terminu. Oznacza to, że zaistniała przesłanka stwierdzenia niedopuszczalności skargi, wynikająca z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzekł w postanowieniu.