II SA/Gd 1138/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Asesor WSA Justyna Dudek - Sienkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Wojewody Pomorskiego z 2 września 2024 r., sygn. WI-III.7821.1.18.2024.AZ w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia odrzucić skargę.

A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewody Pomorskiego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z 5 sierpnia 2022 r. Starosta Wejherowski zezwolił na realizację inwestycji drogowej drogi powiatowej pn. "Rozbudowa drogi powiatowej nr 1406G Kielno-Kowalewo na odcinku o długości ok. 5,1 km" na określonych w decyzji nieruchomościach gruntowych w gminie Szemud. Jednocześnie Starosta zatwierdził podział wskazanych w decyzji nieruchomości a także zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany przedmiotowej inwestycji, na obszarze objętym zezwoleniem na realizację inwestycji, na który to projekt złożyły się: projekt zagospodarowania terenu, stanowiący załącznik nr 3, projekt architektoniczno-budowlany, stanowiący załącznik nr 4 oraz opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty, stanowiące załącznik nr 5. Organ nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Pismem z 5 sierpnia 2022 r. Starosta zawiadomił o wydanej decyzji, kierując zawiadomienie, m.in. do skarżącego. Tego samego dnia Starosta dokonał obwieszczenia, publikując je w Biuletynie Informacji Publicznej do 19 sierpnia 2022 r., zamieszczając na tablicach ogłoszeń Urzędu Gminy Szemud i Starostwa, a także ogłaszając w prasie. W dniu 22 lipca 2024 r. skarżący wniósł odwołanie od tak wydanej decyzji. Postanowieniem z 2 września 2024 r., doręczonym skarżącemu 6 września 2024 r. Wojewoda stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Następnie postanowieniem z 18 września 2024 r. Wojewoda uzupełnił postanowienie z 2 września 2024 r., dodając pouczenie o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Postanowienie to doręczono skarżącemu 24 września 2024 r. W dniu 30 września 2024 r. skarżący złożył do Wojewody wniosek o przedłużenie terminu na wniesienie skargi do 30 października 2024 r., z uwagi na swoją niepełnosprawność. W notatce służbowej z 30 września 2024 r. pracownik Urzędu Wojewódzkiego oświadczył, że poinformował skarżącego, iż nie ma możliwości przedłużenia tego terminu. W dniu 28 października 2024 r. skarżący złożył osobiście w siedzibie Wojewody skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wraz z kopią pisma zawierającego wniosek o przedłużenie terminu na wniesienie skargi do Sądu skierowanego do Wojewody i złożonego w dniu 30 września 2024 r. w siedzibie organu (Wydział Infrastruktury Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu do wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi pomimo wezwania (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszonego interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Stwierdzenie wystąpienia którejkolwiek z ww. przesłanek niedopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (...). Skarga wniesiona chociażby jeden dzień po terminie nie może podlegać rozpoznaniu. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Będące przedmiotem skargi postanowienie Wojewody z 2 września 2024 r. zostało uzupełnione, wydanym na podstawie art. 111 § 1, § 1a i § 1b k.p.a., postanowieniem z 18 września 2024 o pouczenie o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 111 § 2 k.p.a., termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Postanowienie z 18 września 2024 r. doręczono skarżącemu w dniu 24 września 2024 r. Zatem, termin na wniesienie skargi od będącego przedmiotem skargi postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania upływał 24 października 2024 r. Skarżący tymczasem wniósł skargę, składając ją osobiście w siedzibie Wojewody, w dniu 28 października 2024 r., czyli po upływie wskazanego wyżej terminu. Niewątpliwie zatem, złożenie skargi nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, co stanowi podstawę do jej odrzucenia. Skarżący załączył do skargi, złożony w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi do Wojewody Pomorskiego wniosek z 30 września 2024 r. o przedłużenie terminu na złożenie skargi do sądu do 30 października 2024 r. Wskazania jednak wymaga, że złożenie takiego wniosku nie może skutkować przedłużeniem ustawowego terminu do wniesienia skargi, wynikającego na gruncie niniejszej sprawy z art. 53 § 1 p.p.s.a. i art. 111 § 2 k.p.a. Termin do wniesienia skargi jest bowiem terminem ustawowym, którego skrócenie lub przedłużenie jest niedopuszczalne. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi. Jak wynika ponadto z notatki urzędowej znajdującej się w aktach administracyjnych, sporządzonej przez pracownika Urzędu Wojewódzkiego w reakcji na złożony wniosek o przedłużenie ww. terminu, skarżący został o braku możliwości jego przedłużenia poinformowany. Miał zatem świadomość bezskuteczności złożonego wniosku o przedłużenie terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzekł w postanowieniu.