II SA/Gd 1015/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 5 sierpnia 2024 r., nr SKO Gd/1017/23 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie.

W dniu 10 września 2024 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, skargę na decyzję tegoż organu z dnia 5 sierpnia 2024 r., nr SKO Gd/1017/23, domagając się uchylenia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia 19 stycznia 2024 r., nr SR/ŚP/0/7627/2022, mocą której odmówiono skarżącemu przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad żoną. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o umorzenie postępowania, wskazując, że po zapoznaniu się z treścią wniesionej skargi, decyzją z dnia 23 września 2024 r., nr SKO Gd/4513/24, wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – zwanej dalej p.p.s.a., Kolegium uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 5 sierpnia 2024 r. a także poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia 19 stycznia 2024 r. i przyznało skarżącemu prawo do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z niepodejmowaniem zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną żoną, uznając przy tym, że działalnie Kolegium nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa jak i nie nastąpiło bez podstawy prawnej. W piśmie z dnia 27 listopada 2018 r. Kolegium poinformowało, że decyzję z dnia 23 września 2024 r. skarżący odebrał w dniu 27 września 2024 r. i stała się ona prawomocna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 5 sierpnia 2024 r., nr SKO Gd/1017/23 należało umorzyć. Z akt sprawy wynika bowiem, że po wniesieniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 5 sierpnia 2024 r., organ ten, decyzją z dnia 23 września 2024 r. uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 5 sierpnia 2024 r. a także poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia 19 stycznia 2024 r. i przyznał skarżącemu prawo do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z niepodejmowaniem zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną żoną. Decyzja Kolegium z dnia 23 września 2024 r. wydana została na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie, z informacji przekazanych przez organ w piśmie z dnia 27 listopada 2018 r. wynika, że decyzja autokontrola z dnia 23 września 2024 r. została odebrana przez skarżącego w dniu 27 września 2024 r. i stała się prawomocna. Z powyższego wynika, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Kolegium z dnia 5 sierpnia 2024 r. pozbawiona została bytu prawnego, czym uczyniono zadość żądaniu skarżącego, przez co dalsze prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" - w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi powinno skutkować jej odrzuceniem. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja (czy też inny akt w rozpatrywanej sprawie jest to postanowienie) zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 (por. T. Woś (w:) Woś T. (red.), Knysiak-Sudyka H., Romańska M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, tezy do art. 161, LEX). Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania w niniejszej sprawie.