II SA/Gd 1001/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu R. K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 15 października 2025 r., nr SKO.450.190.2025 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić sprzeciw.

R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 15 października 2025 r. nr SKO.450.190.2025, którą uchylono decyzję Wójta Gminy Przechlewo w przedmiocie warunków zabudowy i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 grudnia 2025 r. wezwano wnoszącego sprzeciw do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Odrębnym wezwaniem z 16 grudnia 2025 r., w wykonaniu zarządzenia z 15 grudnia 2025 r., wezwano wnoszącego sprzeciw do usunięcia braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu, poprzez podanie numeru PESEL. Wezwania zostały wnoszącemu sprzeciw doręczone 7 stycznia 2026 r., co potwierdza załączone do akt sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (k.16). Wnoszący sprzeciw nie uzupełnił braków formalnych sprzeciwu ani też nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej jako: "p.p.s.a.", od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Z art. 64b p.p.s.a. wynika z kolei, że do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (§ 1). Jak stanowi natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z akt niniejszej sprawy wynika, że wnoszącemu sprzeciw doręczono wezwanie w przedmiotowym zakresie w dniu 7 stycznia 2026 r., zatem termin usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 14 stycznia 2026 r. Wnoszący sprzeciw, będąc prawidłowo wezwany, nie usunął jednak braku formalnego sprzeciwu w postaci braku numeru PESEL we wskazanym mu terminie. Mając na uwadze powyższe należało odrzucić sprzeciw na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b p.p.s.a. Ponadto, jak stanowi art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Wskazania w tym miejscu wymaga, że mimo doręczenia w dniu 7 stycznia 2026 r. odpisu zarządzenia zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu od sprzeciwu, wnoszący sprzeciw go nie uiścił. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.