II SA/Bk 99/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego ze zgłoszeniem p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

L. B. wniósł do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. z dnia [...] września 2018r. w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu "altany" do stanu zgodnego ze zgłoszeniem, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o oddalanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Przy czym, twierdzenia wnioskodawcy winny odwoływać się do materiałów źródłowych obrazujących jego sytuację. Sąd rozpoznając wniosek związany jest bowiem tym, co w nim zostało wykazane, podniesione oraz jakimi dokumentami zostało to potwierdzone. Przepisy ustawy w tym przedmiocie nie przewidują po stronie sądu, obowiązku wzywania o jakiekolwiek dokumenty potwierdzające zasadność żądania wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (tak m.in. NSA w postanowieniu z 19 stycznia 2017 r. sygn. akt II GZ 1357/16, WSA w Poznaniu w postanowieniu z dnia 7 lutego 2019r. sygn. akt II SA/Po 33/19, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Rozpoznając wniosek Skarżącego w zakresie przytoczonych powyżej przesłanek Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący w ogóle nie powołał się na przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., nie przedstawił też żadnej argumentacji, z której przesłanki te mogłyby wynikać. Skoro nie wiadomo, jakiego niebezpieczeństwa spodziewa się Skarżący, to brak jest też możliwości doszukiwania się uzasadnienia jego obaw w aktach sprawy. Oczekiwanie, że to Sąd z urzędu będzie poszukiwał okoliczności, które umożliwią Skarżącemu skorzystanie z instytucji ochrony tymczasowej, pozbawione jest podstawy prawnej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, bowiem jednolicie, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu musi być odpowiednio uzasadniony. Zatem brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2011r., sygn. II GSK 1826/11, CBOSA). Skoro Skarżący nie uzasadnił w żaden sposób zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to wniosek ten podlegał oddaleniu. Znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków nie sposób także wywodzić na obecnym etapie postępowania z twierdzeń wskazujących – w ocenie Skarżącego – na zasadność skargi z uwagi na wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ich uwzględnienie wkraczałoby bowiem w merytoryczną ocenę wydanych w sprawie decyzji, co na obecnym etapie postępowania jest niedopuszczalne. W tych okolicznościach, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. Końcowo podkreślić należy, że postępowanie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest postępowaniem wpadkowym, co oznacza, że sąd nie ocenia w nim legalności zaskarżonej decyzji, ale wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena legalności zaskarżonej decyzji zostanie dokonana w wyroku kończącym postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie niniejszej.