II SA/Bk 948/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Małgorzata Roleder, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 2 listopada 2023 r. nr SKO.403/60/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

Postanowieniem z 2 listopada 2023r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łomży powołując się na art. 134 K.p.a. stwierdziło uchybienie przez B. K. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Wysokomazowieckiego z 25 sierpnia 2023r. nr KD.5441.35.2023 skreślającej wnoszącego odwołanie z listy instruktorów nauki jazdy. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, że decyzja organu I instancji została nadana przesyłką pocztową wysłaną na adres skarżącego w polskiej placówce pocztowej w dniu 30 sierpnia 2023r. W dniu 31 sierpnia 2023r. została przekazana do doręczenia i tego samego dnia awizowana. Powyższe oznacza, że do 14 września 2023r. odwołujący się mógł przesyłkę odebrać z urzędu Poczty Polskiej a z upływem dnia 14 września 2023r. przesyłkę należało uznać za doręczoną. Tym samym termin na wniesienie odwołania upływał z dniem 28 września 2023r. Tymczasem odwołanie zostało złożone w organie I instancji 4 października 2023r. a zatem z uchybieniem 14 - dniowego terminu na jego wniesienie. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że nie ma znaczenia adnotacja o odebraniu przez skarżącego decyzji organu I instancji w dniu 20 września 2023r. w siedzibie organu. Było to bowiem doręczenie decyzji jedynie do wiadomości, nie skutkujące otwarciem biegu terminu do wniesienia odwołania albowiem termin do wniesienia odwołania otworzył się w dacie uznania za skuteczne doręczenia przesyłki awizowanej i nie odebranej w ciągu 14 dni od daty pierwszego awizowania. Organ odwoławczy pouczył stronę o prawie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i zauważył, że takiego wniosku odwołujący się nie złożył. W skardze wniesionej do sądu administracyjnego na powyższe ostateczne postanowienie organu odwoławczego B. K. zarzucił wydanie postanowienia z naruszeniem art. 134 K.p.a. poprzez stwierdzanie, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sytuacji, gdy odwołanie to zostało wniesione w terminie od odebrania decyzji organu I instancji w siedzibie urzędu a odwołujący się został wezwany do podpisania odwołania wniesionego w terminie 14 dni od daty osobistego odbioru w urzędzie decyzji. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łomży w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała oddaleniu albowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane bez zarzucanego naruszenia przepisu art. 134 K.p.a. Zakres kontroli sądowoadministracyjnej w sprawie ze skargi na określony akt organu administracji publicznej determinuje przedmiot zaskarżenia. W sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu odwoławczego wydane w oparciu o art. 134 K.p.a. Przepis ten nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sytuacjach dostrzeżenia, że do takiego uchybienia doszło. Norma z art. 134 K.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, albowiem z jej dyspozycji wynika, że wydanie takiego postanowienia nie zależy od uznania organu i jest on zobligowany do jego wydania w przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania (vide: teza wyroku WSA w Gliwicach z 3.10.2014r. sygn. II SA/Gl 439/14 (Lex nr 1647383). Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku uprzedniego przywrócenia terminu do dokonania danej czynności, gdyż w takim przypadku ustają okoliczności obligujące organ do wydania postanowienia zgodnie z art. 134 K.p.a. Terminy do wnoszenia środków odwoławczych (odwołań, zażaleń) mają charakter ustawowy. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego wprost określają długość ustawowego terminu do wniesienia odwołania i zażalenia oraz początek biegu takiego terminu. Przepis art. 129 § 2 K.p.a. stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie. W sytuacji gdy stronę w postępowaniu administracyjnym reprezentuje pełnomocnik a doręczeń pism kierowanych do strony dokonuje się do rąk pełnomocnika, termin do wniesienia odwołania biegnie od daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi. W postępowaniu administracyjnym uchylenie się od skutków prawnych uchybienia terminu następuje poprzez żądanie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego, przy czym o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania (vide: treść art. 59 § 2 K.p.a.) Wbrew zarzutowi skarżącego trafnie organ odwoławczy przyjął, że skutecznym doręczeniem skarżącemu przesyłki zawierającej decyzję organu I instancji, było jej doręczenie zastępcze, dokonane w trybie art. 44 K.p.a. Wymogi doręczenia przesyłki w trybie art. 44 K.p.a. (tzw. doręczenia zastępczego) określone zostały w sposób następujący: - zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1 art. 44, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata; - w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2 art. 44, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia; - doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w §1 art. 44 a pismo pozostawia się w aktach sprawy; Kontrola prawidłowości doręczenia przesyłki dokonywana przez sąd ma charakter pośredni albowiem jest oparta na analizie adnotacji doręczyciela zamieszczanych na przesyłce pozostawionej w aktach ze skutkiem doręczenia w powiązaniu z adnotacjami operatora pocztowego w komputerowej bazie danych operatora pozwalających śledzić tok procesu doręczania przesyłki. Nie budzi wątpliwości sądu w sprawie niniejszej ani czytelność dat i adnotacji na kopercie odzwierciedlającej przebieg zdarzeń związanych z procesem awizowania przesyłki ani spójność tych adnotacji z chronologią czynności operatora pocztowego przedstawioną w wydruku internetowym śledzenia losów przesyłki w procesie doręczania. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, skierowaną do skarżącego przesyłkę z decyzją organu I instancji, organ ten wysłał skarżącemu na jego adres zamieszkania w dniu 30 sierpnia 2023r. nadając przysyłkę w tym dniu w Urzędzie Pocztowym w Wysokiem Mazowieckiem. Przesyłka przygotowana została do doręczenia w dniu 31sierpnia 2023r. i w tym dniu doręczyciel dokonał awizowania przysyłki do odbioru w Urzędzie Pocztowym w C. W dniu 8 września 2023r. miało miejsce powtórne awizowanie przesyłki. Decyzja operatora pocztowego zwrocie o przesyłki nadawcy jako nieodebranej, zapadła w dniu 18 września 2023r. Powyższe ustalenia wynikają zarówno z adnotacji doręczyciela zamieszczonych na kopercie, w której umieszczona była przesyłka, jak też z wydruku z internetowej strony Poczty Polskiej, pozwalającej śledzić tok procesu doręczania przesyłek poleconych. Nie nasuwa żadnych wątpliwości, że dołączony do akt wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej, dotyczący śledzenia procesu doręczenia przesyłki, dotyczy przesyłki spornej tj. przesyłki z decyzją organu I instancji z dnia 25 sierpnia 2023r. skierowanej do skarżącego o numerze decyzji KD.5441.35.2023. Na kopercie bowiem, w której przysyłka była zamieszczona, został naklejony przez operatora pocztowego numer kodu listu poleconego [...] i ten sam numer widnieje na wydruku z internetowej strony Poczty Polskiej dotyczącej śledzenia procesu doręczania przesyłki. W tych okolicznościach prawidłowe było uznanie przez organ odwoławczy, że doręczenie skarżącemu poleconej przesyłki pocztowej o numerze kodu listu poleconego [...] z decyzją wydaną przez Starostę Wysokomazowieckiego z 25 sierpnia 2023r. nr KD.5441.35.2023 skreślającą skarżącego z listy instruktorów nauki jazdy, nastąpiło z upływem 14 dni od dnia 31 sierpnia 2023r. (pierwszego dnia w awizowania) tj. z dniem 14 września 2023r. Odwołanie zatem od tej decyzji skarżący powinien był złożyć najpóźniej w dniu 28 września 2023r. Odwołanie zaś zostało złożone w dniu 4 października 2023r. tj. z sześciodniowym opóźnieniem. Powyższe organ odwoławczy zobligowany był stwierdzić postanowieniem wydanym w oparciu o art. 134 K.p.a. Wydanie skarżącemu decyzji w siedzibie organu w dniu 20 września 2023r. było przekazaniem decyzji stronie jedynie do wiadomości a nie doręczeniem otwierającym bieg terminu do wniesienia odwołania. W dacie wydania decyzji do wiadomości, przesyłka pocztowa ją zawierająca była bowiem pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia w dacie 14 września 2023r. Wydanie natomiast postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania było następstwem ustalenia obiektywnego faktu spóźnienia się ze złożeniem odwołania i ustaleniem, że nie doszło przed wydaniem tego postanowienia do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia tego odwołania. Mając powyższe na uwadze sąd skargę oddalił (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Sprawa została rozpoznana przez sąd w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym z uwagi na treść art. 119 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.