II SA/Bk 870/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S., R. K., Ł. B., T. P., R. W. R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. S., R. K., Ł. B., T. P., R. W. i R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2017 r. znak [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Decyzją z dnia [...] października 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza S. z dnia [...] września 2017 r. ustalającej Spółce B. środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia w postaci terminalu intermodalnego na działkach przy ul. [...] w S. Skargę na powyższą decyzję złożyli do sądu administracyjnego S. S., R. K., Ł. B., T. P., R. W., R. S. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji, który uzasadnili bardzo negatywnym oddziaływaniem planowanej inwestycji w zakresie hałasu, wibracji i zanieczyszczeń, a także z uwagi na zwiększenie ruchu pojazdów. Wskazali, że powierzchnia terenu inwestycji to około 20 ha, na której to powierzchni nie zaplanowano zaplecza w postaci miejsc postojowych dla wielotonowych samochodów dokonujących rozładunku i załadunku. W efekcie parkują one przy ulicy Kresowej tamując ruch oraz powodując znaczny wzrost uciążliwości. Wyjaśnili, że oddziaływanie inwestycji znacznie przekracza teren, na którym została zaplanowana. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2018 r. skarga wniesiona przez R. K., Ł. B., T. P., R. W. i R. S. została odrzucona. Do rozpoznania pozostała skarga S. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu podlegającego wykonaniu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone pozostaje stanowisko, zgodnie z którym przedmiotem ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wykonaniu podlegać mogą akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne (vide np. postanowienie z dnia 21 czerwca 2017 r., II OSK 1319/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem sądu, zaskarżona decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia nie podlega wykonaniu, zatem nie można mówić o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub zaistnieniu trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja środowiskowa nie stanowi samodzielnej podstawy do rozpoczęcia realizacji inwestycji, ustala jedynie warunki jakie powinny zostać zachowane przy tej realizacji. Jej wydanie nie powoduje skutku w postaci możliwości rozpoczęcia prac budowlanych. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawarto także argumentów podważających powyższe twierdzenia. Istotnie, wskazano, że inwestycja może spowodować znaczne uciążliwości, jednakże – jak wyżej wyjaśniono – nie jest to bezpośredni skutek zaskarżonej decyzji, po wydaniu której inwestor jest zobowiązany uzyskać kolejne rozstrzygnięcia przesądzające legalność inwestycji. Z faktu, że decyzja środowiskowa otwiera drogę do podjęcia dalszych czynności prawnych nie można wyprowadzić wniosku o tym, że wywołuje ona skutki prawne czyniące ją rozstrzygnięciem posiadającym przymiot wykonalności. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.