II SA/Bk 863/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2018 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w S. M. A. G. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odmówić uzupełnienia wyroku

W piśmie z dnia 10 lipca 2018 r. (data wpływu), mylnie datowanym na dzień 10 października 2018 r., skarżący J. B. wystąpił do tutejszego sądu m.in. o uzupełnienie – na podstawie art. 157 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: P.p.s.a.) - sentencji wyroku z dnia 19 czerwca 2018 r. przez "zawarcie orzeczenia o oddaleniu wniosku Skarżącego o zwrot kosztów stawiennictwa w nieuwzględnionej części". Zdaniem skarżącego, w sentencji wyroku nie zawarto wniosku we wskazanym wyżej przedmiocie (kosztów stawiennictwa), zaś żeby zaskarżyć takie rozstrzygnięcie zażaleniem powinno ono być w wyroku zamieszczone. Uzasadniając wniosek wskazał na treść art. 194 § 1 pkt 9 oraz § 3 P.p.s.a. i wywiódł, że nie może wskazać w ewentualnie wniesionym zażaleniu rozstrzygnięcia o oddaleniu wniosku o zwrot kosztów stawiennictwa, bowiem sąd go nie zamieścił. Sąd wskazał na art. 205 § 2 P.p.s.a. i uzasadnił odmowę przyznania kosztów stawiennictwa, jednakże nie wynika z tegoż uzasadnienia, czy sądowi chodzi o odmowę kosztów stawiennictwa na obydwu rozprawach, czy tylko na drugiej. Skarżący podkreślił, że wyłącznie na drugiej rozprawie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaznaczył, że w związku z tym nie jest pewny, czy powinien żądać uzupełnienia wyroku, czy złożyć nowy wniosek, czy też sąd przeoczył fakt zgłoszenia zwrotu kosztów stawiennictwa za obie rozprawy, mylnie uznając, że chodzi tylko o rozprawę, na której zapadł wyrok. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o uzupełnienie wyroku podlega rozpatrzeniu odmownemu. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). W sprawie niniejszej w wyroku z dnia 19 czerwca 2018 r. zamieszczono w punkcie 2 rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, zatem wniosek o uzupełnienie nie mógł zostać pozytywnie załatwiony. Jednolicie bowiem w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że możliwość uzupełnienia wyroku w zakresie zwrotu kosztów istnieje tylko wówczas, gdy orzeczenie co do istoty sprawy nie zawiera w ogóle rozstrzygnięcia o nich. Jeżeli natomiast sąd orzekł o zwrocie kosztów w pewnym zakresie, ale w mniejszym rozmiarze niż żądała tego strona, przysługuje jej zażalenie (art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a.) a nie wniosek o uzupełnienie wyroku, o którym mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2010 r., II FZ 543/09; postanowienie z dnia 30 maja 2018 r., II SA/Bk 922/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ze wskazanych wyżej powodów wniosek o uzupełnienie wyroku nie mógł zostać uwzględniony. Przepis art. 157 § 1 P.p.s.a. nie dotyczy zaś uzupełniania uzasadnienia wyroku, zatem sąd nie mógł na wskazanej podstawie uzupełnić argumentacji uzasadnienia. W rozpatrywanej sprawie wyjaśnienia wymaga fakt, dlaczego przedmiotowe pismo o dacie wpływu 10 lipca 2018 r. nie zostało potraktowane przez sąd jako zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania (art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a.) zawarte w wyroku z dnia 19 czerwca 2018 r., ale jako wniosek o uzupełnienie tego wyroku w zakresie kosztów postępowania. Sąd bowiem przyjął literalnie żądanie wnioskodawcy, gdyż expressis verbis wskazano w nim przepis art. 157 § 1 P.p.s.a. oraz zawarto sformułowanie o uzupełnienie wyroku. Nadto skarżący jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.