II SA/Bk 816/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Marek Leszczyński, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 18 września 2023 r. nr SKO.434/27/2023 w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Postanowieniem z dnia 19 maja 2023 r. nr R.6830.12.2023 Wójt Gminy Grajewo, na wniosek G. P., wszczął postępowanie rozgraniczeniowe mające na celu ustalenie przebiegu granic pomiędzy nieruchomością położoną w obrębie ewidencyjnym C., gm. Grajewo, oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...], stanowiącą własność wnioskodawcy, z nieruchomością sąsiednią oznaczoną nr [...] stanowiącą własność K. K. Po wykonaniu prac rozgraniczeniowych decyzją z dnia 17 sierpnia 2023r. nr R.6830.12.2023 Wójt Gminy Grajewo na podstawie art. 31 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 17 maja 1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021r., poz. 1990 ze zm.) oraz art. 104, art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023r., poz. 775 ze zm.) umorzył przedmiotowe postępowanie rozgraniczeniowe w związku z zawartą ugodą z dnia 12 lipca 2023r. sporządzoną przez geodetę uprawnionego. W oparciu o w/w decyzję Wójt Gminy Grajewo postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2023 r. nr R.6830.12.2023 ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego w wysokości 7011,00 zł, a do ich poniesienia w częściach po ½ tej kwoty - czyli w wysokości po 3505,50 zł, zobowiązał właścicieli rozgraniczanych działek. Na postanowienie to do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży zażalenie złożył K. K., który wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia w części dotyczącej jego zobowiązania do poniesienia ustalonych kosztów do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że nieporozumienia dotyczące przebiegu przedmiotowej granicy wynikają z żądań sąsiada o "przywrócenie poprzednich granic". Na wniosek G. P. granica ta była wyznaczana w 2022r., jednak nie zaakceptował on wskazanego wówczas przez geodetę jej przebiegu. Podkreślił, że aktualnie w postępowaniu rozgraniczeniowym ustalona została granica według stanu obecnego użytkowania, na przebieg której zgodziły się obie strony i podpisały akt ugody. Jego zdaniem sporu na gruncie nie było, co również potwierdził G. P. Inicjatorem każdego postępowania dotyczącego przebiegu przedmiotowej granicy był sąsiad i to on "wykorzystał sytuację i postępowanie rozgraniczeniowe unikając w ten sposób kosztów sądowych w sprawie o ewentualne zasiedzenie nieruchomości". W związku z powyższym ustępstwo skarżącego na zmianę przebiegu granicy na swoją niekorzyść świadczy o jego ugodowej postawie i nie powinno skutkować obciążaniem go kosztami postępowania rozgraniczeniowego, które w całości powinien ponieść sąsiad. Ponadto skarżący zarzucił, że "ustalone koszty postępowania, tj. wynagrodzenie geodety są zawyżone. Wójt nie uzasadnił w treści postanowienia w jakim trybie wyłonił geodetę, jakimi kryteriami się kierował i dlaczego nie skorzystał z usług miejscowych geodetów, a wybrał geodetę z Łomży. Postanowieniem z dnia 18 września 2023 r. znak SKO.434/27/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łomży utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Wójta Gminy Grajewo z dnia 17 sierpnia 2023 r. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Kolegium podzieliło w całości ustalenia faktyczne i ocenę prawną sformułowane przez organ pierwszej instancji oraz przytoczyło przepisy stanowiące podstawę wydanego rozstrzygnięcia organu I instancji. Następnie Kolegium powołało się na ustawę z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 262 i art. 152 k.c., a także uchwałę składu 7 sędziów NSA z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. I OPS 5/06. Odnosząc się do sprawy niniejszej uznało, że organ I instancji w prawidłowy sposób rozdzielił koszty postępowania pomiędzy właścicieli rozgraniczanych działek. Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy doszło do zawarcia ugody na skutek wzajemnych ustępstw, a sprawa została umorzona. Zatem wszyscy właściciele rozgraniczanych działek mieli interes w ustaleniu granicy. Organ II instancji zaakcentował, że w niniejszej sprawie G. P. wniósł o rozgraniczenie jego działki nr [...] z działką nr [...] stanowiącą własność K. K. Z dokumentacji technicznej sporządzonej przez geodetę dokonującego czynności ustalenia granicy pomiędzy tymi działkami wynika, że istniał spór graniczny, ponieważ strony miały odmienny pogląd co przebiegu tej granicy, co zostało przedstawione na szkicu granicznym i tak: - K. K. wskazał przebieg granicy według danych z modernizacji gruntów, oznaczony na szkicu granicznym punktami: 311,209,57, - według G. P. granica ta powinna przebiegać według danych z planu scaleniowego, oznaczona na szkicu granicznym punktami: 6-230, 6-231, 6-303a, 57. W wyniku wzajemnych ustępstw ustalony został nowy przebieg granicy, oznaczony na szkicu granicznym punktami: 57, 103, 104, 105, 100, 107,311. Dla ustalonych punktów granicznych, w obecności stron, wykonano stabilizację. Na tę okoliczność spisany został akt ugody, w którym strony oświadczyły, że uważają spór za wygasły, a ustalone granice za obowiązujące i nie zgłaszają zastrzeżeń do ich przebiegu. Strony poinformowano, że ugoda zawarta przed geodetą posiada moc ugody sądowej. Na dokumencie ugody widnieją własnoręczne podpisy stron postępowania. Uwzględniając powyższe – zdaniem organu II instancji - Wójt Gminy Grajewo decyzją z dnia 17 sierpnia 2023r. zasadnie umorzył przedmiotowe postępowanie rozgraniczeniowe w związku z zawartą przed geodetą w dniu 12 lipca 2023r. ugodą i w oparciu o tę decyzję rozliczył koszty tego postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łomży rozpatrując odwołanie G. P. od tej decyzji, również utrzymało ją w mocy. Organ odwoławczy podkreślił, że w wyniku przeprowadzonego rozgraniczenia zawarta została przed geodetą uprawnionym ugoda z 12 lipca 2023r. w oparciu o przepisy art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. W wyniku tej ugody nastąpiła zmiana granicy pomiędzy rozgraniczanymi nieruchomościami, tworząc tym samym nowy stan prawny. W oparciu o sporządzony akt ugody, geodeta dokonał obliczenia powierzchni rozgraniczanych nieruchomości i załączył związane z tym wykazy zmian danych ewidencyjnych. Zawarta ugoda zlikwidowała istniejący spór graniczny. W związku z tym w interesie obu stron postępowania było ustalenie granicy i zażegnanie sporu, dlatego też kosztami przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego obciążono solidarnie zarówno właściciela działki nr [...] jak i właściciela działki nr [...]. Odnosząc się do zawartych w zażaleniu zarzutów, SKO wyjaśniło, że wydana przez Wójta Gminy Grajewo decyzja z dnia 17 sierpnia 2023r. w sprawie umorzenia przedmiotowego postępowania rozgraniczeniowego kończyła to postępowanie. W orzecznictwie sądowo administracyjnym podkreśla się natomiast, że ugoda zawarta przed geodetą nie podlega kontroli ani w decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego, ani w wyniku zaskarżenia tej decyzji do sądu administracyjnego. Dlatego też wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania postanowienia w części dotyczącej jego zobowiązania do poniesienia ustalonych kosztów do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy nie może być uwzględniony. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że wykonane w 2022 roku wznowienie znaków granicznych pomiędzy przedmiotowymi działkami nie mogło zlikwidować istniejącego sporu granicznego, ponieważ wznowienie znaków granicznych nie tworzy, a jedynie przywraca stan prawny, zaś twierdzenie skarżącego, że nie było sporu granicznego, nie znajdowało potwierdzenia w zgromadzonej dokumentacji. Faktycznie każda z obu stron twierdziła, że sporu nie ma, tylko że każdy z uczestników postępowania wskazywał inny przebieg granicy pomiędzy rozgraniczanymi nieruchomościami. Odnosząc się do zarzutu w zakresie wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego organ wskazał, że do przeprowadzenia rozgraniczenia wyłoniony został geodeta w wyniku przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania ofertowego. Zapytanie ofertowe skierowano do 5-ciu miejscowych wykonawców /w tym - 4 z Grajewa i 1 ze Szczuczyna/ oraz umieszczono na BIP Urzędu Gminy Grajewo. Oferty przedłożyło 3 wykonawców: z Łomży, Białegostoku i Moniek. Oferta geodety z Łomży była najkorzystniejsza, czyli najniższa cenowo. Fakt zaś niezamieszczenia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia informacji w tym zakresie nie miał wpływu na jego rozstrzygnięcie. Wysokość kosztów została ustalona zgodnie z zawartą umową i fakturą VAT Nr 02/08/2021 wystawioną przez geodetę. Koszty rozgraniczenia zostały ustalone w wyniku przetargu ogłoszonego przez organ I instancji. Organ I instancji pokrył w całości przedmiotowe koszty, a w związku z powołanymi powyżej przepisami może domagać się ich zwrotu. Skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył do sądu administracyjnego K. K. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania: 1. art. 7, 8, 11, 77, 80 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy mających istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie oraz wybiórczą ocenę materiału dowodowego polegającą na nie uwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy, w tym przebiegu czynności rozgraniczeniowych, charakteru dokumentów odzwierciedlających prawny przebieg granicy znajdujących się w zasobie geodezyjnym, postawy stron postępowania rozgraniczeniowego podczas czynności rozgraniczenia oraz ich stosunku do wskazanego przez geodetę przebiegu granicy w świetle dokumentacji prawnej, a także reakcji stron na końcowy wynik rozgraniczenia, 2. art. 8 kpa i art. 11 kpa poprzez przyjęcie, iż postępowanie rozgraniczeniowe zawsze leży w interesie prawnym wszystkich stron tego postępowania, a w związku z tym uznanie, że kosztami postępowania rozgraniczeniowego należy obciążyć wszystkie jego strony, a tym samym nie rozpatrzenie interesu prawnego poszczególnych stron; 3. art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa, poprzez nie przeprowadzenie zindywidualizowanej oceny stanu sprawy jako przesłanki przy obciążeniu kosztami postępowania rozgraniczeniowego; 4. art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa polegającą na nie wzięciu pod uwagę zachowania wnioskodawcy Pana G. P., który był inicjatorem każdego postępowania dot. zmiany granicy i wykazywał podczas nich postawę roszczeniową; 5. art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa poprzez pominięcie faktu, iż po zawarciu w niniejszym postępowaniu ugody Pan G. P. zaskarżył ją, a tym samym postępowanie rozgraniczające nie zostało prawomocnie zakończone i nie został osiągnięty cel rozgraniczenia; 6. art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa poprzez nie wzięcie pod uwagę prawdziwych intencji sąsiada, który po bezskutecznym upływie terminu do ewentualnego zaskarżenia dokonanej w 2021 r. modernizacji, po wyczerpaniu drogi administracyjnej w Starostwie Powiatowym w Grajewie na skutek ostatecznej decyzji z dnia 10.05.2023 r. (znak WG.6620.27.2022), zainicjował niniejsze postępowanie celem dokonania zmiany przebiegu granicy (czym uniknął kosztów ewentualnego zasiedzenia), w wyniku którego przesunął granicę oraz obciążył mnie kosztami postępowania rozgraniczeniowego wykorzystując moją niekonfliktową postawę; 7. art. 7 kpa i 77 kpa w zw. z art. 80 kpa poprzez brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy mających istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie oraz wybiórczą ocenę materiału dowodowego polegającą na pominięciu jego postawy podczas całego postępowania rozgraniczeniowego, a w szczególności podczas wykonywanych czynności rozgraniczenia przez geodetę, w czasie których zaakceptowałem punkty ustalone przez geodetę w ugodzie; 8. art. 80 kpa poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, która stała się dowolna i uznanie, że strony postępowania rozgraniczającego są zawsze w sporze granicznym pomimo, przeciwnych twierdzeń stron oraz istnienia w aktach sprawy dokumentów obu stron przeczących temu; 9. art. 7 kpa i 77 kpa i 80 kpa poprzez wybiórczą ocenę materiału dowodowego i dowolne uznanie, że wskazane przez niego punkty graniczne inne niż sąsiada wikłają go w spór i świadczą o sporze granicznym, podczas gdy on pokazywał punkty graniczne tożsame z punktami granicznymi określonymi w modernizacji przeprowadzonej w 2021 r. przez Starostwo Powiatowe w Grajewie niezaskarżonej przez Pana G. P. i ówcześnie obowiązującej; punkty tożsame z punktami wskazanymi przez geodetę B. D.; punkty, które też były ustalone na podstawie dokumentacji geodezyjnej i aktów prawnych potwierdzających prawo własności do gruntu. Skarżący zaakcentował, że nie wskazywał, "jakiś trzecich punktów" niczym niepopartych (dokumentami) a uznawanych przeze niego za prawnie obowiązujące; 10. art. 7 i art. 77 § 1 kpa poprzez niewyjaśnienie istotnych elementów stanu faktycznego, które niewątpliwie mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności nie przeanalizowanie przebiegu granicy wyznaczonej w wyniku dokonanego rozgraniczenia przy dokonywaniu podziału kosztów, w aspekcie interesu stron oraz w aspekcie zasadności podziału kosztów postępowania po połowie; 11. art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 8 i art. 9 kpa. z uwagi na brak właściwego uzasadnienia faktycznego i prawnego przedmiotowego postanowienia, a w konsekwencji naruszenie zasady zaufania oraz zasady informowania stron; 12. art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 77 kpa poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu postanowienia zindywidualizowanej oceny stanu sprawy dotyczącej ustalenia i rozkładu kosztów postępowania oraz nie dokonanie jakiekolwiek analizy i wyjaśnienia w zakresie wysokości zawyżonej kwoty wynagrodzenia geodety. 13. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 262 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art 152 kc poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędne uznanie, iż: - po pierwsze organy administracyjne zawsze nakładają na strony koszty postępowania rozgraniczającego po połowie z pominięciem okoliczności związanych z przebiegiem czynności rozgraniczających oraz - po drugie poprzez uznanie, iż zobowiązany jestem do poniesienia połowy kosztów postępowania rozgraniczeniowego jedynie z uwagi na bycie właścicielem jednej z rozgraniczanych nieruchomości, pomimo, iż koszty te nie zostały poniesione w jego interesie i na jego żądanie. Na tej podstawie skarżący wniósł o uwzględnienie skargi w całości oraz o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu I i II instancji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo Kolegium jeszcze raz podkreśliło, że skoro z dokumentacji rozgraniczeniowej wynika, że każda z obu stron postępowania wskazywała inny przebieg granicy, a ustalona granica stanowiła kompromis, który strony zaakceptowały, to nie można mówić o braku sporu co do przebiegu granicy. Na ta okoliczność spisany został akt ugody, w którym strony oświadczyły, że uważają spór za wygasły, a ustalone granice za obowiązujące i nie zgłaszają zastrzeżeń co do ich przebiegu. W zaistniałej sytuacji ustalenie ostatecznego przebiegu przedmiotowej granicy leżało w interesie obu stron postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jej zarzuty i argumenty nie poważają legalności zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym było postanowienie organu odwoławczego w przedmiocie ustalenia wysokości i sposobu rozliczenia kosztów przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego zakończonego umorzeniem postępowania w zakresie ustalenia granicy działki nr [...] z działką nr [...], z uwagi na zawarcie w toku postępowania rozgraniczeniowego ugody z dnia 12 lipca 2023 r. Wysokość tych kosztów zamknęła się kwotą 7.011 zł (na podstawie faktury wystawionej przez geodetę), sporne jednakże przede wszystkim było określenie kręgu podmiotów zobowiązanych do ich poniesienia. Podkreślić przy tym należy, że przedmiotem sporu w sprawie niniejszej jest obciążenie skarżącego połową kosztów postępowania rozgraniczeniowego tj. kwotą 3.505,50 zł, które – w jego ocenie – powinien ponieść wyłącznie wnioskodawca postępowania rozgraniczeniowego, gdyż nie podważał on przebiegu granicy i nie dał też żadnych powodów do wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego, a granica ta była ostatnio ustalona zarówno w takcie modernizacji gruntów, a także potwierdzona w trakcie postępowania o wznowienie znaków granicznych w 2022 r. Mając powyższe na uwadze podkreślić zatem należy, że zarzuty skargi sprowadzały się przede wszystkim do naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 8, 9, 11, 77, 80, 107 § k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy mających wpływ na jej rozstrzygnięcie, a także nie przeprowadzenie zindywidualizowanej oceny stanu faktycznego, co skutkowało przyjęciem, że zasadą jest obciążenie kosztami postępowania rozgraniczeniowego obie strony, co zdaniem skarżącego jest nieprawidłowe. Rozważania w sprawie należy poprzedzić także wyjaśnieniem, że będąca przedmiotem skargi sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym. Zgodnie bowiem z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1634, dalej "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Do takiej kategorii rozstrzygnięć należy zaliczyć zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Na wstępie wyjaśnić należy, ze rozgraniczenie nieruchomości w postępowaniu administracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2023 r., poz. 1752 ze zm., dalej jako: "u.p.g.k"). Rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic (art. 29 ust. 1 u.p.g.k). Organem przeprowadzającym rozgraniczenie z urzędu lub na wniosek strony - stosownie do art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 1 tej ustawy - jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), zaś czynności ustalania przebiegu granic - zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy - wykonuje geodeta upoważniony przez wymienione organy. Rodzaje dokumentów stanowiących podstawę ustalania przebiegu granic oraz sposób i tryb wykonywania przez geodetę czynności ustalania przebiegu granic i sporządzania dokumentacji przy rozgraniczaniu nieruchomości określają przepisy rozporządzenia wykonawczego. Z powołanych wyżej przepisów wynika zasada udziału geodety w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości. Zatem koniecznymi kosztami postępowania rozgraniczeniowego są koszty związane z czynnościami geodety w tym postępowaniu. Nie budzi też wątpliwości, że koszty czynności związanych z rozgraniczeniem należą do kosztów postępowania administracyjnego. Przepisy u.p.g.k oraz przepisy rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 1999 r. nie zawierają norm dotyczących kosztów administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego i sposobu ich rozliczenia. W tej kwestii znajdują zastosowanie przepisy działu IX kodeksu postępowania administracyjnego. Według art. 263 § 1 k.p.a. do kosztów postępowania zalicza się między innymi koszty biegłych. Natomiast przepis art. 262 § 1 kpa stanowi, że stronę obciążają te koszty postępowania, które: 1) wynikły z winy strony, 2) zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Na mocy art. 262 § 2 k.p.a. w uzasadnionych przypadkach organ administracji publicznej może zażądać od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy art. 264 k.p.a., który określa zasady rozdziału kosztów postępowania administracyjnego pomiędzy strony. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 262 § 1 k.p.a., stronę obciążają te koszty, które wynikły z jej winy (pkt 1), a także zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie (pkt 2). Z kolei z unormowania art. 152 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r., poz. 1740, dalej w skrócie: "k.c.") wynika, że właściciele gruntów sąsiadujących obowiązani są do współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych; koszty rozgraniczenia oraz koszty urządzenia i utrzymywania stałych znaków granicznych ponoszą po połowie. W orzecznictwie istniały co prawda rozbieżności, co do stosowania przepisów art. 152 i 153 k.c. w postępowaniu administracyjnym o rozgraniczenie, a co za tym idzie, dopuszczalności obciążania stron kosztami postępowania rozgraniczeniowego po połowie, w oparciu o przepis art. 152 k.c. Zostały one jednak wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 11 grudnia 2006 r., I OPS 5/06 (uchwała dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako CBOSA), w której stwierdzono, że: "organ administracji publicznej, orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości (art. 153 k.c.), a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania". W uzasadnieniu powyższej uchwały przedstawiono uregulowania prawne dotyczące instytucji rozgraniczenia nieruchomości. Podkreślono, że okoliczności, że postępowanie rozgraniczeniowe może przebiegać w dwóch stadiach: administracyjnym i sądowym, nie zmienia fakt, że sama instytucja prawna "rozgraniczenia nieruchomości", choć została uregulowana kompleksowo w dwóch aktach prawnych, to jest w ustawie – Prawo geodezyjne i kartograficzne i w Kodeksie cywilnym, stanowi jedną całość. Uznano też, że nie do obrony jest teza, że w postępowaniu administracyjnym nie stosuje się przepisów Kodeksu cywilnego, a w postępowaniu cywilnym – unormowań zawartych w Prawie geodezyjnymi kartograficznym. Przeciwnie, zarówno w jednym, jak i w drugim postępowaniu, tak organ administracji publicznej, jak i sąd powszechny są obowiązane stosować te same zasady, co znajduje potwierdzenie w analizie porównawczej art. 152 i art. 153 Kodeksu cywilnego i art. 31 ust. 2-4 i art. 34 ust. 1 i 2 u.p.g.k. Ponadto w uzasadnieniu powołanej uchwały wskazano, że konsekwentnie należy przyjąć, że w postępowaniu administracyjnym ma również zastosowanie norma materialnoprawna wynikająca z art. 152 k.c. Natomiast interes prawny jest kategorią obiektywną, uznając, że udział w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczny ze stwierdzeniem, że to postępowanie toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdyż granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. Nie można więc twierdzić, że rozgraniczenie nie jest przeprowadzane także w interesie właściciela nieruchomości sąsiedniej. Naczelny Sąd Administracyjny w konkluzji stwierdził, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony (art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a.), a w przypadku postępowania o rozgraniczenie obciążają one strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości według zasady określonej w art. 152 k.c. Wyrażony w powołanej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd jest obecnie jednolicie przyjmowany w orzecznictwie sądów administracyjnych i jest aktualnie dominujący w judykaturze sądów administracyjnych. Stanowisko to podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, a przez to wskazana uchwała ma charakter prawnie wiążący (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Powyższe zasady stanowiły również podstawę wydania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Obciążenie kosztami postępowania rozgraniczeniowego może zatem dotyczyć zarówno jednego właściciela rozgraniczanych nieruchomości, jak i wszystkich właścicieli sąsiadujących ze sobą i objętych rozgraniczeniem nieruchomości. Kogo to obciążenie dotknie i w jakim zakresie zależy od wyważenia interesów poszczególnych stron, a w szczególności od tego, w czyim interesie rozgraniczenie jest dokonywane. Zauważyć jednak należy, że ustalenie interesu prawnego poszczególnych właścicieli nieruchomości objętych procedurą rozgraniczeniową odbywa się nie na podstawie ich indywidualnego, subiektywnego podejścia do kwestii konieczności rozgraniczenia, ale jest oparte na okolicznościach obiektywnych, towarzyszących rozgraniczeniu. Ustalając interes poszczególnych stron postępowania rozgraniczeniowego należy mieć też na uwadze, że właściciele nieruchomości sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczaniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych; koszty rozgraniczenia oraz koszty utrzymania stałych znaków granicznych ponoszą po połowie (art. 152 k.c.). Dlatego właśnie można obciążyć kosztami właścicieli sąsiadujących nieruchomości objętych rozgraniczeniem, a nie tylko stronę wnioskującą o rozgraniczenie. Mając na względzie przytoczone powyżej poglądy orzecznictwa stwierdzić należy, że organy obu instancji rozstrzygając w niniejszej sprawie, prawidłowo przyjęły, że w konkretnym przypadku obie strony postępowania rozgraniczeniowego miały interes prawny w rozgraniczeniu nieruchomości, albowiem już same pisma procesowe złożone przez strony niniejszego postępowania do akt sądowych w sposób jednoznaczny wskazują, że ten konflikt między stronami istnieje. Potwierdza to również zawarta ugoda z 12 lipca 2023 r., która de facto wyznaczyła na nowo granicę między działkami skarżącego oraz wnioskodawcy niniejszego postępowania, tj. na skutek wzajemnych ustępstw wyznaczono nową (odmienną od aktualnej) granicę ich nieruchomości. Jak już to wyżej wskazano, zasadniczą przesłanką wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego na wniosek jednego z właścicieli nieruchomości sąsiadujących jest stan sporności lub niepewności co do przebiegu granic tych nieruchomości. (art. 29 ust. 1 u.p.g.k). Powyższy stan sporności lub niepewności nie może być rozumiany subiektywnie, jako wyraz jednostkowej oceny jednego z właścicieli, lecz musi znaleźć następcze potwierdzenie w wynikach postępowania rozgraniczeniowego. Zaakcentować przy tym należy, że organ II instancji przeanalizował szczegółowo całość postępowania rozgraniczeniowego, przy uwzględnieniu sposobu zachowania stron postępowania oraz powodów, dla których złożono wniosek o rozgraniczenie, a także przebieg postępowania, a tym samym interes prawny stron postępowania. Dla zrozumienia niniejszej sprawy należy przedstawić tok poprzedzający wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego. Jak należy wywnioskować z treści pism, w tym pisma uczestnika postępowania, a wnioskodawcy postępowania rozgraniczeniowego G. P. z dnia 27 grudnia 2023 r. granice przedmiotowych nieruchomości stały się sporne na skutek dokonanej w 2021 r. modernizacji albowiem przed tą datą, nieruchomości nr [...] i [...] dzieliła granica, która biegła w linii załamanej, a opierająca się na trzech punktach osnowy scaleniowej tj. nr 230, 231 i 303 (granice te obrazuje kopia mapy zasadniczej dołączona do pisma z oznaczeniem przebiegu granic aktualnych i przed modernizacją k.32-35). Mając powyższe na uwadze wiosną 2022 r. G. P. zwrócił się do geodety o wznowienie znaków granicznych ustalonych w obowiązującej dokumentacji geodezyjnej. Wznowienie znaków granicznych objęło znaki granicznie objęte modernizacją, co nie usatysfakcjonowała wnioskodawcę i nie zgodził się na podpisanie protokołu. Następnie zainicjował on kolejne postępowanie i złożył do Starosty Grajewskiego wniosek o przywrócenie poprzednich granic. Starosta Grajewski decyzję z dnia 08 września 2022 r. (znak: WG.6620.27.2022) orzekł o wprowadzeniu zmiany w części kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu C. gmina Grajewo, polegającą na przywróceniu stanu pierwotnego przebiegu granic, pomiędzy działkami nr [...] i nr [...], tj. wg stanu prawnego sprzed modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu C. gmina Grajewo oraz orzekł o wprowadzeniu zmiany w części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu C. gmina Grajewo, w jednostkach rejestrowych nr G.31 i nr G.12, w ten sposób, że w jednostce rejestrowej G.31 zapisanej na Pana G. P. zamiast działki nr [...] o pow. 9,1716 ha wpisał działkę nr [...] o pow. 8,9500 ha, w jednostce rejestrowej G.12, zapisanej na Pana K. K. zamiast działki nr [...] o pow. 0,4504 ha wpisał działkę nr [...] o pow. 0,46 ha, czyli zgodnie ze stanem sprzed modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu C., gm. Grajewo. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się G. P. twierdząc, że przebieg granic został ustalony błędnie. Decyzją (znak: GK-11.7221.76.2022.IW) z dnia 05 grudnia 2022 r. Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W dniu 10.05.2023 r. Starosta Grajewski wydał ponownie decyzję (znak: WG.6620.27.2022) odmawiającą aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków w zakresie danych ewidencyjnych działek nr: [...] i [...], położonych w obrębie ewidencyjnym C. gm. Grajewo. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że Starosta Grajewski przeprowadził z urzędu modernizacje gruntów i budynków 40 obrębów gminy Grajewo. Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlegał wyłożeniu do wglądu osobom fizycznym w okresie od 26.07.2021 r. do 13.08.2021 r. w siedzibie Starostwa Powiatowego w Grajewie, a każdy w wyznaczonym okresie mógł się z nim zapoznać i złożyć uwagi celem ujawnienia ewentualnych nieprawidłowości. Po upływie tego terminu dane zawarte w projekcie stały się z dniem 06 września 2021 r. danymi ewidencji gruntów i budynków, o czym poinformowano w BIP Starostwa Powiatowego oraz opublikowano w Dzienniku Urzędowym Województwa Podlaskiego wraz z pouczeniem o możliwości złożenia w terminie 30 dni, tj. do dnia 30 stycznia 2022 r. zarzutów do danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków (art. 24 a ust. 6, ust. 8 i ust. 9 Prawo geodezyjne i kartograficzne). W wyznaczonym terminie Pan G. P. nie zgłosił żadnych uwag ani zastrzeżeń. Decyzja stała ostateczna. Powyższe skutkowało wystąpieniem G. P. do Wójta Gminy Grajewo o wszczęcie niniejszego postępowania rozgraniczeniowego w celu ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] stanowiącą własność K. K. i 79 stanowiącą własność G. P. W związku z zawartą ugodę przed wyznaczonym geodetą, Wójt Gminy Grajewo decyzją z dnia 17 sierpnia 2023 r. (znak: R.6830.12.2013) umorzył postępowanie rozgraniczające nieruchomości. Podkreślić w dalszej kolejności należy, że zasadnie wskazano w decyzji organu II instancji, że z dokumentacji technicznej sporządzonej przez geodetę dokonującego czynności ustalenia granicy pomiędzy tymi działkami wynikało, że istniał spór graniczny, ponieważ strony miały odmienny pogląd co przebiegu tej granicy, co zostało przedstawione na szkicu granicznym i tak: - K. K. wskazał przebieg granicy według danych z modernizacji gruntów, oznaczony na szkicu granicznym punktami: 311,209, 57 (co potwierdza wyżej przedstawiony tok postępowania przed wszczęciem postępowania, wskazujący, że to zmiana granicy w trakcie modernizacji, która skutkowała wyrysowaniem linii prostej między granicami, a nie jak wcześniej łamanej, rozpoczęła zasadniczy spór), - według G. P. granica ta powinna przebiegać według danych z planu scaleniowego, oznaczona na szkicu granicznym punktami: 6-230, 6-231, 6-303a, 57 (powyższe twierdzenia potwierdza decyzja Starosty Grajewskiego z dnia 08 września 2022 r. (znak: WG.6620.27.2022) którą orzeczono o wprowadzeniu zmiany w części kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu C. gmina Grajewo, polegającą na przywróceniu stanu pierwotnego przebiegu granic, pomiędzy działkami nr [...] i nr [...], tj. wg stanu prawnego sprzed modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu C. gmina Grajewo oraz orzeczeniu o wprowadzeniu zmiany w części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu C. gmina Grajewo, w jednostkach rejestrowych nr G.31 i nr G.12. (wprawdzie ta decyzja została ostatecznie uchylona, ale w sposób jednoznaczny potwierdza, że przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] jest sporny). W wyniku wzajemnych ustępstw (co należy zaakcentować) ustalony został nowy przebieg granicy, oznaczony na szkicu granicznym punktami: 57, 103, 104, 105, 100, 107,311. Dla ustalonych punktów granicznych, w obecności stron, wykonano stabilizację. Na tę okoliczność spisany został akt ugody, w którym strony oświadczyły, że uważają spór za wygasły, a ustalone granice za obowiązujące i nie zgłaszają zastrzeżeń do ich przebiegu. Strony poinformowano, że ugoda zawarta przed geodetą posiada moc ugody sądowej. Uwzględniając powyższe Wójt Gminy Grajewo zobligowany był do wydania decyzji z dnia 17 sierpnia 2023r. nr R.6830.12.2023 umarzającej przedmiotowe postępowanie rozgraniczeniowe, w związku z zawartą przed geodetą w dniu 12 lipca 2023r. ugodą, i w oparciu o tę decyzję rozliczył koszty tego postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łomży decyzją z dnia 18 września 2023 r. nr SKO.434/28/2023 rozpatrując odwołanie G. P. od tej decyzji — utrzymało ją w mocy. Natomiast okoliczność podnoszona w skardze, że G. P. zaskarżył to rozstrzygnięcie, a tym samym postępowanie rozgraniczeniowe nie zostało prawomocnie zakończone i cel nie został osiągnięty, na etapie rozpoznawania sprawy zdezaktualizował się albowiem postanowieniem WSA w Białymstoku z dnia 22 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 817/23 odrzucono skargę na w/w decyzję SKO, a wyrok ten jest prawomocny. W wyniku zatem przeprowadzonego rozgraniczenia zawarta została przed geodetą uprawnionym ugoda z 12 lipca 2023r. w oparciu o przepisy art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. W wyniku tej ugody nastąpiła zmiana granicy pomiędzy rozgraniczanymi nieruchomościami, tworząc tym samym nowy stan prawny. W oparciu o sporządzony akt ugody, geodeta dokonał obliczenia powierzchni rozgraniczanych nieruchomości i załączył związane z tym wykazy zmian danych ewidencyjnych. Zawarta ugoda zlikwidowała istniejący spór graniczny. W związku z tym to w interesie obu stron postępowania było polubowne ustalenie granicy i zlikwidowanie sporu, dlatego też kosztami przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego zasadnie obciążono solidarnie zarówno właściciela działki nr [...] jak i właściciela działki nr [...]. Akt ugody, zgodnie z art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016 r., poz. 1629 ze zm.), ma moc ugody sądowej, co oznacza, że podważenie takiej ugody, czy uchylenie się od skutków oświadczenia woli może nastąpić tylko w postępowaniu procesowym, przed sądem powszechnym i z przyczyn określonych przepisami Kodeksu cywilnego. W wypadku zawarcia ugody przed upoważnionym geodetą, dalsze postępowanie rozgraniczeniowe przed wójtem staje się bezprzedmiotowe, co skutkuje wydaniem decyzji o jego umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 Kpa (por. wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. I OSK 738/14). Zdaniem Sądu powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują, że motywacja wnioskodawcy rozgraniczenia spornych nieruchomości nie wynikała z zamiaru dokuczenia właścicielowi sąsiedniej nieruchomości, a wynikała z jego wątpliwości co do faktycznego przebiegu granicy, które powstały po modernizacji. Niewątpliwie uczestnik postępowania mógł brać czynny udział w postępowaniu modernizacyjnym, tak jak skarżący, jednakże tego nie uczynił. Powyższe nie oznacza jednakże, że nie mógł być wnioskodawcą postępowania o rozgraniczenie, w sytuacji kiedy granice działek w trakcie tej modernizacji uległy zmianie, co jak słusznie podnosi organ odwoławczy w sposób jednoznaczny potwierdza, że istnieje spór co do przebiegu granic działek, zatem odczucie skarżącego, że ustalenie granic nie jest w jego interesie, stanowi jedynie jej subiektywny pogląd na tą okoliczność. Wydaje się, że w tych okolicznościach zawarta prawomocnie ugoda winna ten spór w sposób jednoznaczny zakończyć. Zgodnie zaś z art. 153 k.c., rozgraniczenie przeprowadza się, jeżeli granice gruntów stały się sporne. Spór graniczny był zatem rzeczywisty, co skutkowało przeprowadzeniem rozgraniczenia zgodnie z ustaleniami zawartymi w ugodzie. Powołana wyżej uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r. wskazuje na typową regułę, która w pełni odnosi się do tej sprawy, że koszty rozgraniczenia ponoszą właściciele nieruchomości po połowie, bez względu na towarzyszące im – co do zasady – zamiary w zainicjowaniu sporu granicznego i bez względu na sposób jego zakończenia (decyzją rozgraniczeniową rozstrzygającą sprawę co do istoty, aktem ugody, czy też decyzją o jego umorzeniu wydaną w trybie art. 34 p.g.i.k.). Umacnia tę zasadę to, że w postępowaniu administracyjnym ma również zastosowanie wynikająca z art. 152 k.c. norma materialnoprawna stanowiąca, że właściciele nieruchomości koszty rozgraniczenia ponoszą po połowie, która wynika z tego, że właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczaniu gruntów oraz utrzymywaniu stałych znaków granicznych. Interes prawny stron biorących udział w postępowaniu administracyjnym o rozgraniczenie jest kategorią obiektywną, co oznacza, że postępowanie toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Tym samym stwierdzić należy, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy organy obu instancji były uprawnione, aby koszty postępowania rozgraniczeniowego rozdzielić równomiernie, tj. w przypadku dwóch właścicieli (sąsiadów) - po połowie, tym bardziej, że wnioskodawcy zgodzili się na drodze wzajemnych ustępstw na granice wyznaczone przez geodetę. Branie udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że postępowanie to toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Interes prawny jest bowiem kategorią obiektywną. Twierdzenie, że posiada go jedynie strona, która żąda wszczęcia postępowania, bo postępowanie toczy się w jej interesie, gdyż to ona domaga się konkretyzacji swojego interesu prawnego w sprawie, pozostałoby zdaniem Sądu w sprzeczności z pojęciem legitymacji strony w postępowaniu administracyjnym (uchwała NSA z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt I OPS 5/06, wyrok WSA w Lublinie z dnia 06 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 462/16, wyroki NSA z dnia 13 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 1122/18, z dnia z dnia 13 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 1021/18, z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 1230/16, z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt l OSK 2564/17, z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 1744/17, z dnia 08 listopada 2017 r., sygn. akt l OSK 48/16, CBOSA). Sądowi znane są również najnowsze orzeczenia które stawiają jeszcze dalej idące tezy wskazujące, że nawet gdy w sprawie dochodzi do wydania decyzji rozgraniczeniowej, to w istocie dochodzi do ustalenia granicy na wszystkich nieruchomościach (wyrok NSA z 26.01.2022 sygn. akt I OSK 699/19, wyrok NSA z 23.02.2021, sygn. akt I OSK 2341/20, wyrok NSA z 15 grudnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1563/20, CBOSA). Tylko takie podejście można ocenić jako zgodne z rozważanymi regulacjami prawnymi oraz zasadami sprawiedliwego rozdziału obowiązków między strony postępowania administracyjnego. Nie podważa to w niczym trafności poglądu, że pewne i bezsporne ustalenie granic nieruchomości co do zasady leży w interesie wszystkich właścicieli tych nieruchomości, którzy zasadniczo ponoszą równomiernie koszty tego postępowania. Odnosząc się natomiast do zarzutu co do wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego należy podzielić ustalenia organu II instancji, że geodeta prawidłowo został wyłoniony w wyniku przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania ofertowego. Zapytanie ofertowe skierowano do 5-ciu miejscowych wykonawców /w tym - 4 z Grajewa i 1 ze Szczuczyna/ oraz umieszczono na BIP Urzędu Gminy Grajewo. Oferty przedłożyło 3 wykonawców: z Łomży, Białegostoku i Moniek, w związku z tym nie można było skorzystać z geodety miejscowego tj. z Grajewa, bo taki się nie zgłosił. Oferta geodety z Łomży była najkorzystniejsza, czyli najniższa cenowo i nie odbiega od cen rynkowych. Okoliczność zaś nie zamieszczenia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organu I instancji informacji w tym zakresie była co do zasady niewłaściwa, ale nie ma wpływu na jego rozstrzygnięcie, zaś wskazana kwota wynika z przedłożonej faktury. Całość granicy dotyczyła przy tym obu nieruchomości, a zatem koszty te zostały podzielone po połowie. Z wyżej wskazanych względów zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzuć naruszenia prawa materialnego czy też wskazanych w skardze przepisów k.p.a., a także niezbadania zindywidualizowanych okoliczności sprawy oraz automatycznego obciążenia obu stron kosztami postępowania tego postępowania. Nie naruszono również zasady zaufania do działania organów administracji publicznej. Z przyczyn podanych powyżej nie zasadne okazały się również zarzuty skargi dotyczące przyjmowania odmiennego stanowiska w niektórych orzeczenia sądów administracyjnych, albowiem dotyczyły one odmiennych stanów faktycznych. Przedstawione orzeczenia nie wskazują ponadto na odmienny sposób rozumowania przepisów stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji, zaś zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest kompletny i wystarczający do zastosowania przepisów k.p.a. oraz treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.