II SA/Bk 79/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Białymstoku Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z dnia 22 grudnia 2025 r. Nr B. ROA.0140.65.2025 w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200,00 (dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. ,

Pismem z 21 stycznia 2026 r., za pośrednictwem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Białymstoku Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polski, M. R. wniósł (cyt.) "ODWOŁANIE od decyzji nr B.ROA.0140.65.2025 z 22.12.2025r. wraz ze SKARGĄ na decyzję B.ROA.0140.65.2025 z 22.12.2025r. oraz bezczynność w zakresie części wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 8.12.2025". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozdzielił skargę na decyzję oraz skargę na bezczynność, nadając im oddzielne sygnatury i zakładając odrębne akta sądowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 153, dalej jako: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W aktualnym stanie prawnym obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia i jego wypełnienie należy do przesłanek dopuszczalności skargi. Nieskorzystanie z tego uprawnienia i zażądanie sądowej kontroli administracji bezpośrednio wobec podlegającego zaskarżeniu w ramach postępowania administracyjnego aktu skutkuje odrzuceniem skargi (zob. J. Wegner (red.), Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, opubl.: WKP 2026). Powyższe oznacza zatem, że wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Jest to podyktowane założeniem dwuinstancyjności postępowania. Z akt sprawy wynika, że skarga została złożona na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Białymstoku Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polski z 22 grudnia 2025 r., nr B.ROA.0140.65.2025, w przedmiocie odmowy udostępnienia skarżącemu informacji publicznej w części wniosku z 8 grudnia 2025 r. Decyzja ta została wydana w pierwszej instancji i przysługuje od niej odwołanie do Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, za pośrednictwem organu pierwszej instancji. Pouczenie znalazło się w decyzji z 22 grudnia 2025 r. W konsekwencji powyższego stwierdzić należało, że skarga wniesiona na obecnym etapie jest przedwczesna. Dopiero złożenie przez stronę odwołania i rozpoznanie go przez organ odwoławczy otwiera możliwość wniesienia skargi do tutejszego Sądu w omawianym przedmiocie. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wskazane w pkt 1–5 tego przepisu), wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z uwagi na powyższe, Sąd stwierdzając, że skarga z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia jest niedopuszczalna, stosownie do regulacji zawartej w art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu tej skargi. O zwrocie wpisu orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.