II SA/Bk 783/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Zarządu Dróg Powiatowych w H. z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie umieszczenia obiektu w pasie drogowym p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Zarząd Dróg Powiatowych w H. odmówił M. K. wydania zezwolenia na ustawienie w pasie drogowym drogi powiatowej nr [...] kramu służącego do sprzedaży pamiątek. Powyższą decyzję doręczono wnioskodawcy w dniu 28 maja 2014 r. wraz z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia odwołania do SKO w B. W dniu 11 czerwca 2014 r. M. K. nadał na poczcie skargę do sądu administracyjnego, kierując ją bezpośrednio do sądu, z pominięciem SKO. Na wezwanie sądu Zarząd Dróg Powiatowych w H. udzielił odpowiedzi na skargę, w której wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest decyzja Zarządu Dróg Powiatowych, którą nie udzielono skarżącemu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego pod kramik. Jest to decyzja organu I instancji, od której przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. O konieczności wniesienia odwołania pouczono stronę doręczając jej rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne (vide pouczenie pod jego uzasadnieniem). Tymczasem, mimo powyższego pouczenia, M. K. zamiast odwołania do SKO wniósł skargę do sądu administracyjnego. Nie ulega przy tym wątpliwości, że pismo z dnia [...] czerwca 2014 r. jest skargą, a nie odwołaniem, bowiem zamieszczono w nim sformułowanie: "Kieruję wniosek bezpośrednio do WSA w Białymstoku by nie przeciągać sprawy", adresatem zawartych w tym piśmie wniosków jest expressis verbis tutejszy sąd, a zarzuty dotyczą Zarządu Dróg Powiatowych w H. W zaistniałej sytuacji skardze nie można było nadać biegu. Jest ona niedopuszczalna jako wniesiona na rozstrzygnięcie pierwszoinstanycyjne. Skarżący, mimo prawidłowego pouczenia o trybie poddania tego rozstrzygnięcia kontroli instancyjnej, nie wyczerpał drogi administracyjnej (nie wniósł odwołania), a jak wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a. wyżej cytowanego – skargę można wnieść jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlegała odrzuceniu.