II SA/Bk 77/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ż. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę

W przedmiotowej sprawie skargę do sądu administracyjnego na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] wniósł w imieniu A. Ż., pełnomocnik adwokat – M. T. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lutego 2018 r. wezwano pełnomocnika do podania adresu skarżącego oraz złożenia pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Braki te nie zostały uzupełnione przez pełnomocnika w wyznaczony terminie. W związku z tym zarządzeniem z dnia 1 marca 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie. W przedmiotowym zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym poświadczeniem odbioru wezwanie skutecznie doręczono w dniu 6 marca 2018 r. (dowód: potwierdzenie odbioru – k. 18). Tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął we wtorek 13 marca 2018 r. W zakreślonym terminie powyższy brak formalny nie został uzupełniony. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), skarga tak jak każde pismo procesowe powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W sprawie niniejszej pełnomocnik skarżącego pomimo podpisania skargi nie złożył pełnomocnictwa do działania w jego imieniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że nie mógł skutecznie działać w imieniu skarżącego. Sam skarżący pomimo prawidłowego wezwania do podpisania skargi nie uczynił tego w wyznaczonym terminie, przy czym był pouczony o skutkach nieuzpełnienia tego braku skargi. Z tych też względów na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.