II SA/Bk 721/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi B. Ch. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przyłączenia nieruchomości do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2022 roku numer [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącej B.Ch. kwotę 200,00 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2022 r. znak [...] nakazującą współwłaścicielom nieruchomości oznaczonej jako działka nr ewid. [...], położonej w B. przy ul. N. 53A – B. Ch. i J. Cz., wykonanie obowiązku polegającego na przyłączeniu w/w nieruchomości do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej, Rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] maja 2022 r. Prezydent Miasta B. (dalej jako "Prezydent" lub "Organ") wystąpił do Wodociągów B. Sp. z o.o. (dalej jako "Spółka" lub "gestor sieci") o wydanie opinii w sprawie technicznych i realnych możliwości podłączenia nieruchomości oznaczonej jako działka nr ewid. [...], położonej w B. przy ul. N. 53A, do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] maja 2022 r., Spółka poinformowała, że w ul. N. przebiega sieć kanalizacji sanitarnej, do której właściciele ww. nieruchomości mogą ją podłączyć na swój koszt, po uprzednim złożeniu do Wodociągów B. odpowiedniego wniosku. W dniu [...] maja 2022 r. wpłynęła do organu, drogą elektroniczną, informacja od Straży Miejskiej o wyniku kontroli ww. nieruchomości, w której ustalono, że nieruchomość nie jest podłączona do sieci kanalizacji sanitarnej, zaś ścieki gromadzone są w zbiorniku bezodpływowym i przekazywane do stacji zlewni za pośrednictwem firmy asenizacyjnej. Do akt sprawy dołączono również protokół z kontroli przeprowadzonej na ww. nieruchomości przez organ I instancji oraz Straż Miejską w dniu [...] stycznia 2014 r., przy udziale współwłaścicielek nieruchomości. Z treści protokołu wynikało, że na w/w nieruchomości znajduje się zbiornik bezodpływowy na nieczystości ciekłe; na zbiorniku brak było odpowiedniej pokrywy oraz posiadał spękania na ścianach, zaś J. Cz. - współwłaścicielka nieruchomości - oświadczyła wówczas, że do dnia [...] października 2014 r. zostanie dokonane podłączenie nieruchomości do kanalizacji sanitarnej. Prezydent Miasta B., pismem z dnia [...] maja 2022 r., poinformował właścicieli nieruchomości o konieczności wykonania obowiązku podłączenia do kanalizacji sanitarnej wynikającego z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, a także zobowiązał do udzielenia informacji o działaniach poczynionych w celu realizacji powyższego obowiązku. Z uwagi na brak informacji w zakreślonym terminie, organ I instancji - pismem z dnia [...] czerwca 2022 r. - poinformował właścicieli nieruchomości o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie przyłączenia przedmiotowej nieruchomości do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej w ul. N. Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 r., znak [...], Prezydent Miasta B. nakazał B. Ch. i J. Cz. - współwłaścicielkom w/w nieruchomości, wykonanie obowiązku polegającego na przyłączeniu ww. nieruchomości do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła J. Cz. wyjaśniając, że sytuacja materialna nie pozwala jej na poniesienie wydatków związanych z przyłączeniem nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Podniosła również, że przedmiotowa nieruchomość jest obecnie wynajmowana, zaś po upływie okresu najmu zostanie wystawiona na sprzedaż. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Wskazało na regulację art. 5 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach (Dz.U. z 2021 r. poz. 888 ze zm., dalej "u.c.p.g.") i wywiodło, że skoro przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe tylko wówczas, gdy nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych (a takiej na działce odwołującej się nie ma), to wydanie decyzji o nakazaniu wykonania obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej jest istnienie realnej możliwości przyłączenia. W przedmiotowej sprawie nieruchomość nie jest przyłączona do sieci kanalizacji, ale jak wynika z informacji udzielonej przez gestora sieci (pismo z dnia [...] maja 2022 r.), istnieją techniczne możliwości przyłączenia przedmiotowej nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Sieć kanalizacji sanitarnej przebiega w ul. N. i można do niej przyłączyć omawianą nieruchomość budując przyłącze kanalizacyjne. Koszty budowy takiego przyłącza obciążają właściciela nieruchomości, co wynika z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2020 r., poz. 2028 ze zm.). Ponadto z kopii mapy ewidencyjnej znajdującej się w aktach sprawy wynika, że sieć kanalizacji sanitarnej rzeczywiści znajduje się w ul. N., z którą bezpośrednio graniczy nieruchomość odwołującej; ponadto, jeden z budynków znajdujący się na działce nr [...] przy granicy z ul. N. (nr budynku 53) jest podłączony do sieci kanalizacyjnej, co potwierdza, że istnieje faktyczna możliwość przyłączenia do sieci kolejnego budynku znajdującego się na tej samej nieruchomości, bez konieczności budowy, rozbudowy czy przebudowy sieci kanalizacyjnej. Konieczne do wykonania jest jedynie przyłącze kanalizacyjne. Również odwołująca nie wykazała braku możliwości przyłączenia się do istniejącego kanału sanitarnego. Na tej podstawie organ II instancji uznał, że niewątpliwie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., a co za tym idzie - właściciele mają obowiązek przyłączenia istniejącego na przedmiotowej nieruchomości budynku oznaczonego nr 53A do sieci kanalizacyjnej. Odnosząc się do argumentacji odwołania Kolegium podkreśliło, że decyzja wydana w tym zakresie nie jest decyzją uznaniową i nie została pozostawiona ocenie organu, a zatem organ nie może wziąć pod uwagę trudnej sytuacji materialnej odwołującej. Przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. nie daje organowi podstaw do odstąpienia od egzekwowania obowiązku, jeżeli obowiązek taki istnieje. Bez znaczenia także dla rozstrzygnięcia sprawy pozostawał więc fakt, że skarżąca zamierza w przyszłości zbyć przedmiotową nieruchomość, albo też, że obecnie jest ona wynajmowana. Z tych względów Kolegium uznało, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe. Skargę na decyzję organu odwoławczego do sądu administracyjnego złożyła B. Ch. W uzasadnieniu stanowiska wskazała, że na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w B. Wydziału II Cywilnego z dnia [...] października 2021 r. sygn. akt II [...] dokonano podziału majątku wspólnego, częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności, w tym dokonano podziału do korzystania budynków na nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...], położonej w B., przy ul. N., w ten sposób, że jej przyznano do wyłącznego korzystania budynek nr 53, zaś siostrze J. Cz. przyznano do wyłącznego korzystania budynek nr 53 A. Podkreśliła, że swój budynek nr 53 podłączyła do kanalizacji sanitarnej, zaś siostra nie podłączyła budynku 53 A. W związku z powyższym wnosiła o wyłączenie jej osoby z decyzji w przedmiocie przyłączenia budynku na ul. N. 53 A, którego właścicielem jest tylko i wyłączenie J. Cz.. Do skargi skarżąca dołączyła w/w postanowienie Sądu Rejonowego w B. (k. 3). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ podkreślił, że z akt sprawy, w tym wypisu z rejestru gruntów, a także treści księgi wieczystej prowadzonej dla omawianej nieruchomości (KW Nr [...]) wynika, że nieruchomość oznaczona nr ewid. [...], położona w B. przy ul. N., na której znajdują się dwa budynki mieszkalne, stanowi współwłasność J. Cz. (w udziale części nieruchomości) oraz B. Ch. (w udziale części nieruchomości). W związku z powyższym, każda z ww. osób jest również współwłaścicielem budynków znajdujących się na ww. działce, stanowiących części składowe nieruchomości. Stanu tego nie zmienia treść postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] października 2012 r., na które powołuje się skarżąca. Podział, o którym wspomina skarżąca, opisany w pkt VI postanowienia, jest jedynie podziałem "do korzystania" z budynków znajdujących się na ww. działce: Przyznanie prawa do wyłącznego korzystania z budynków nie wpływa jednakże na stosunki własnościowe pomiędzy współwłaścicielami. Z uwagi na fakt, że ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w omawianym przepisie posługuje się pojęciem "właściciela nieruchomości", przez co rozumieć należy także współwłaścicieli nieruchomości (zgodnie z definicją ustawową zamieszczoną w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy), zasadne było nałożenie obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej na wszystkich jej współwłaścicieli. Organ końcowo podkreślił, że zaskarżona decyzja nie wyłącza możliwości porozumienia pomiędzy współwłaścicielami co do ponoszenia kosztów realizacji inwestycji (budowy przyłącza). W dniu 29 grudnia 2022 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącej ustanowionego z urzędu, który poparł skargę oraz przedstawioną tam argumentację o braku podstaw do wydania nakazu przyłączenia kanalizacji sanitarnej do budynku nr 53 A, opierając się w tym zakresie na przedłożonym przez skarżącą postanowieniu Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] października 2012 r. Zdaniem pełnomocnika, Sąd Rejonowy w tym postanowieniu nie tylko ustanowił współwłasność zabudowanej działki, ale również dokonał podziału quod usum w ten sposób, że przyznał B. Ch. prawo do wyłącznego korzystania z budynku nr 53, zaś J. Ch. prawo do wyłącznego korzystania z budynku mieszkalnego nr 53 A. Skarżąca zatem nie ma prawa korzystać z budynku nr 53 A, toteż jako osoba nieuprawniona nie może samodzielnie podejmować decyzji związanych z dokonaniem przyłącza kanalizacyjnego. Ponadto wskazał, iż decyzja jest wadliwa, gdyż nie wskazuje żadnego terminu, w jakim czasie od uprawomocnienia się decyzji należy spełnić obowiązek (k.80-81). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji jest przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r., poz. 1279 ze zm.), dalej: u.p.c.g., zgodnie z którym właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. W przedmiotowej sprawie w zasadzie nie ma sporu co do spełnienia przesłanek wskazanych w/w regulacji, a uzasadniających wydanie decyzji nakazującej właścicielom przyłączenie nieruchomości o nr ewidencyjnym [...], położonej w B. przy ul. N. 53A do istniejącej sieci kanalizacji. Bezspornie bowiem budynek o nr 53A nie posiada przydomowej oczyszczalni ścieków spełniającej wymagania określone w przepisach odrębnych. Ponadto nieruchomość nie jest przyłączona do sieci kanalizacji, ale jak wynika z informacji udzielonej przez gestora sieci (pismo z dnia [...] maja 2022 r.), istnieją techniczne możliwości przyłączenia przedmiotowej nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Sieć kanalizacji sanitarnej przebiega w ul. N. i można do niej przyłączyć omawianą nieruchomość budując przyłącze kanalizacyjne, tym bardziej, że drugi budynek oznaczony nr 53 znajdujący się na tej nieruchomości, jest już przyłączony do miejskiej sieci kanalizacji. Okoliczności te są bezsporne. Powstaje zatem jedynie spór, na kogo należy nałożyć przedmiotowy obowiązek wynikający z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.c.g. Powyższy przepis jest bowiem adresowany do właścicieli nieruchomości. Należy po części podzielić argumentację organu II instancji zawartą w odpowiedzi na skargę, że z akt sprawy, w tym wypisu z rejestru gruntów, a także treści księgi wieczystej prowadzonej dla omawianej nieruchomości (KW Nr [...]) wynika, że nieruchomość oznaczona nr ewid. [...], położona w B. przy ul. N., na której znajdują się dwa budynki mieszkalne, stanowi współwłasność J. Cz. (w udziale ½ części nieruchomości) oraz B. Ch. (w udziale ½ części nieruchomości). Każda zatem z ww. osób jest również współwłaścicielem budynków znajdujących się na ww. działce, stanowiących części składowe nieruchomości. Zdaniem Sądu okoliczności te nie budzą wątpliwości. Jednakże Kolegium uznało również, że stanu tego nie zmienia treść postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] października 2012 r., na które powołuje się skarżąca, w skardze, gdyż podział opisany w pkt VI postanowienia, jest jedynie podziałem "do korzystania" z budynków znajdujących się na ww. działce. Przyznanie prawa do wyłącznego korzystania z budynków nie wpływa jednakże na stosunki własnościowe pomiędzy współwłaścicielami, tym bardziej, że ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w omawianym przepisie posługuje się pojęciem "właściciela nieruchomości", przez co rozumieć należy także współwłaścicieli nieruchomości (zgodnie z definicją ustawową zamieszczoną w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy), a zatem zasadne było nałożenie obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej na wszystkich jej współwłaścicieli. Nie odmawiając organowi logiczności przeprowadzonego rozumowania Sąd pragnie zwrócić jednak uwagę, że nie jest ono wystarczające do uznania, że zasadne było nałożenie obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej na wszystkich jej współwłaścicieli. Stosownie bowiem do treści art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g., właścicielem nieruchomości w rozumieniu tej ustawy jest także współwłaściciel, użytkownik wieczysty lub jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Oznacza to, że obowiązek zapewnienia utrzymania czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej może być kierowany do ściśle określonego kręgu podmiotów, tj. właścicieli ale rozumianych wyłącznie według brzmienia art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. Nie może być zatem kierowany do innych podmiotów, które nie posiadają cech właściciela w powyższym rozumieniu. W przedmiotowej sprawie natomiast na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] października 2021 r., Wydziału II Cywilnego, sygn. akt [...] dokonano podziału majątku wspólnego, częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności, w tym dokonano podziału do korzystania budynków na nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...], położonej w B., przy ul. N., w ten sposób, że B.Ch.(skarżącej) przyznano do wyłącznego korzystania budynek nr 53, zaś siostrze J. Cz. przyznano do wyłącznego korzystania budynek nr 53A. Skarżąca ponadto podłączyła budynek nr 53, z którego korzysta, do kanalizacji sanitarnej, co znajduje potwierdzenie w akta sprawy. Mając powyższe na uwadze należy zatem wskazać, że czym innym jest ustalony sposób korzystania z nieruchomości wspólnej przez właścicieli nieruchomości tzw. quoad usum, a czym innym jest bycie właścicielem całej nieruchomości w określonych udziałach, co jest niekwestionowane w sprawie. W myśl art. 206 k.c. każdemu współwłaścicielowi przysługuje prawo do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystanie z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli, które jest ograniczone analogicznym prawem pozostałych współwłaścicieli. Współwłaściciel może więc posiadać i używać rzecz wspólną tylko o tyle, o ile da się to pogodzić z posiadaniem i używaniem rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. Współwłaściciele mogą w umowie określić inaczej, niż to wynika z ustawy, sposób korzystania z rzeczy wspólnej. Najczęściej natomiast zastosowanie znajduje podział nieruchomości do korzystania (użytkowania) zwany też podziałem quoad usum. Polega on na tym, że każdy ze współwłaścicieli otrzymuje do wyłącznego użytku fizycznie wydzieloną część nieruchomości wspólnej. Zgodę na podział quoad usum muszą wyrazić wszyscy współwłaściciele, ponieważ jest to czynność przekraczająca zakres zwykłego zarządu. W razie braku zgody pomiędzy współwłaścicielami, współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą na podstawie 199 k.c. żądać ustanowienia podziału quoad usum przez sąd (taka sytuacja miała miejsce w sprawie w postanowieniu z [...] października 2012 r.). Należy jeszcze podkreślić, że dokonanie podziału quoad usum nie jest zniesieniem współwłasności i nie zmienia stosunków własnościowych, a wywołuje jedynie skutki prawne w sferze obligacyjnej (właściciele korzystający wyłącznie z części nieruchomości wspólnej ponosi koszty utrzymania tej nieruchomości i jest jej wyłącznym dysponentem). Skarżąca podkreśliła, że w swój budynek o nr 53 podłączyła do kanalizacji, natomiast drugi z budynków nie znajduje się w jej władaniu. Sąd dostrzega, że pojęcie właściciela nieruchomości w rozumieniu ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach obejmuje również podmiot władający nieruchomością. Pojęcie władania nieruchomością oznacza posiadanie nieruchomości. Dlatego też osobą władającą nieruchomością jest zarówno posiadacz samoistny nieruchomości, jak i posiadacz zależny. Określenie w ustawie tak szerokiego kręgu podmiotów zobowiązanych prowadzi do wniosku, że zamiarem ustawodawcy było objęcie przepisami tej ustawy wszystkich podmiotów mających jakiekolwiek uprawnienia do władania nieruchomością lub chociażby tylko faktycznie posiadające nieruchomość tak, by w jak najszerszym zakresie zagwarantować wykonanie obowiązków związanych z utrzymaniem czystości i porządku. Formuła użyta w art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. budzi uzasadnione wątpliwości zarówno w doktrynie, jak i w praktyce. Żaden przepis ustawy nie określa, na rzecz którego z tych podmiotów należy nakładać konkretne obowiązki przewidziane w tej ustawie. Sama ustawa nie wprowadza również – wbrew stanowisku Kolegium – solidarnej odpowiedzialności osób uznanych w art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. za właścicieli nieruchomości. W sytuacji, gdy językowa wykładnia przepisów prawa nie daje racjonalnych, jednoznacznych rezultatów, należy sięgnąć do wykładni celowościowej. Wynik tego rodzaju wykładni nie pozwala zignorować okoliczności utraty przez skarżącą władania budynkiem nr 53A (posiadania tego budynku) i uzyskania go wyłącznie przez J. Cz. Nie sposób, w świetle powyższego, wskazać racjonalnych, celowościowych argumentów, przemawiających za nałożeniem na skarżącą obowiązku przyłączenia budynku nr 53A do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej, gdy na datę wydawania decyzji obu instancji, utraciła ona prawo do korzystania z tego budynku, a takie wyłącznie prawo korzystania posiada jedynie jej siostra. W sprawach dotyczących obowiązków związanych z utrzymaniem czystości i porządku w gminie krąg adresatów tych obowiązków musi być określany przez organ szczególnie starannie, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy. Jest to istotne w obliczu bardzo szerokiej ustawowej definicji "właściciela" nieruchomości i braku wprowadzenia zasady odpowiedzialności solidarnej (vide wyrok WSA w Lublinie z dnia 30.11.2018 r. sygn. akt II SA/LU 674/18, LEX nr 2608357). W rozpoznawanej organy obu instancji nie ustaliły należycie stanu faktycznego sprawy (choć była to okoliczność niezawiniona, bowiem dopiero na etapie sądowym zostało przedłożone postanowienie Sądu), co jest istotnym naruszeniem zarówno art. 5 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g., jak i art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Ponadto brak wskazania terminu wykonania tego obowiązku, czyni taką decyzję niewykonalną, bowiem nie będzie możliwości egzekwowania tego obowiązku. Uznając brak podstaw do nałożenia na skarżącą obowiązku przyłączenia budynku nr 53 A do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej, Sąd obowiązany był uchylić decyzje organów obu instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. dalej p.p.s.a.). Rozstrzygniecie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zostało wydane na podstawie art. 200 p.p.s.a.