II SA/Bk 704/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażaleń Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia I. B. w B. oraz Fundacji T. w B. na postanowienia z dnia 7 lutego 2017 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia I. B. w B., Fundacji T. w B. oraz Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenia na postanowienia z dnia 7 lutego 2017 r.;

Postanowieniem z dnia 7 lutego 2017 r. tutejszy Sąd odrzucił zażalenie Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji oraz Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. oraz Fundacji T. w B. na postanowienie Sądu z dnia 13 grudnia 2016 r. (k.65) oraz odrzucił skargę kasacyjną Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji na postanowienie Sądu z dnia 13 grudnia 2016 r. (k. 70). W piśmie z dnia 17 lutego 2017 r. (k. 84) R. K. występujący jako przedstawiciel ww. organizacji społecznych wniósł zażalenie na te postanowienia. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 21 lutego 2017 r. wezwał R. K. do usunięcia braków formalnych zażalenia Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. przez nadesłanie dokumentu, z którego będzie wynikać, czy zażalenia tych stowarzyszeń zostało skutecznie wniesione przez wszystkich członków tych stowarzyszeń, tj. przez przedstawienie stosownych uchwał wszystkich członków Stowarzyszeń o wniesieniu zażalenia oraz przez przedstawienie dokumentów, z których będzie wynikał skład osobowy tych stowarzyszeń. Ponadto Sąd wezwał do nadesłania uchwał podpisanych przez wszystkich członków ww. Stowarzyszeń upoważniających R. K. do reprezentowania tych Stowarzyszeń w postępowaniu przed sądami administracyjnymi lub, mając na uwadze art. 8 ustawy z dnia 25.09.2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 1923), do wykazania, czy ww. Stowarzyszenia dostosowały swoje statuty do wymogów art. 41 a ustawy - Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw., pod rygorem odrzucenia zażaleń ww. Stowarzyszeń. Dodatkowo wezwano R. K. do usunięcia braku formalnego zażalenia Fundacji T. w B. przez nadesłanie dokumentu, który pozwoli ustalić, czy R. K. jako pełnomocnik osoby prawnej Fundacji T. w B. spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego to przepisu wynika, że pełnomocnikiem osoby prawnej może być adwokat, radca prawny oraz pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia ww. organizacji. Jednocześnie wezwano R. K. do nadesłania pisma zawierającego zażalenie w takiej formie, aby możliwe było oczytanie czy pismo to spełnia wszystkie wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i 2 p.s.s.a. (a w szczególności czy zawiera oznaczenie stron postępowania, ich pełnomocników, jednoznaczne określenie rodzaju pisma oraz treści) oraz aby możliwe było dołączenie tego pisma do akt sprawy (zachowanie odpowiednich marginesów), oraz uzupełnienie zażalenia o wniosek o zmianę lub uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, uzupełnienie zażalenia o zwięzłe uzasadnienie, w którym należy zawrzeć zarzuty przeciwko kwestionowanemu rozstrzygnięciu, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu sądami administracyjnymi). Zarządzenie to zostało doręczone R. K. w dniu 7 marca 2017 r. (k. 115). W dniu 14 marca 2017 r. złożył on do akt plik dokumentów (k. 116-121). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej w skrócie "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wyszczególnione w pkt 1-10 tego przepisu. W myśl zaś art. 194 § 2 tej ustawy zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie siedmiu dni od doręczenia stronie postanowienia. Z kolei w myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności odrzuceniu podlega zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, albowiem zostało sporządzone i wniesione przez R. K. osobiście. Zażalenie takie jest więc niedopuszczalne. Do odrzucenia kwalifikują się też pozostałe zażalenia ze względu na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych. W zarządzeniu z dnia 21 lutego 2017 r. wezwano R. K. do przedstawienia zażalenia na postanowienie z dnia 7 lutego 2017 r. w czytelnej wersji i odpowiedniej formie, zawierającej wyraźną, dającą się odczytać treść, tj. w formie spełniającej wymagania dla pisma wnoszonego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazanej w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. Złożone zażalenie ma bowiem formę chaotycznego pisma, sporządzonego bardzo drobną czcionką, w którym nagromadzono znaczną ilość żądań, wniosków i informacji dotyczących wielu różnych postępowań. Nie sposób ustalić jaka jest jego ostateczna i właściwa treść, a rolą Sądu w żadnym razie nie jest odgadywanie intencji strony, która zobligowana jest do formułowania swoich żądań w sposób czytelny. W wyznaczonym terminie nie uzupełniono tego braku formalnego, albowiem nie nadesłano zażalenia wraz z wymaganymi odpisami, w formie czytelnej. Ponadto w każdym orzeczeniu (w postanowieniu o odrzuceniu skargi i w zarządzeniu) wskazywano przedstawicielowi skarżących organizacji, że w przypadku stowarzyszeń zwykłych nieprzedstawienie ich składu osobowego, nieprzedłożenie uchwał zawierających upoważnienie dla przedstawiciela do ich reprezentowania – uniemożliwia ocenę czy organizacja jest prawidłowo reprezentowana, a tym samym nie można uznać wykazania tego upoważnienia. Stowarzyszenie zwykłe nie ma osobowości prawnej (art. 40 ust. 1 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach – Dz. U. z 2001 r., nr 79, poz. 855 ze zm.). W związku z tym w postępowaniu sądowoadministracyjnym legitymację procesową posiadają wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków. W takiej sytuacji albo wszyscy członkowie powinni podpisać środek zaskarżenia, albo wszyscy członkowie powinni udzielić pełnomocnictwa swojemu przedstawicielowi do dokonania czynności procesowej. Dokumenty przedstawione przez R. K. nie potwierdzają, że jest on upoważniony przez aktualnych i wszystkich członków wskazanych stowarzyszeń zwykłych do ich reprezentowania przed sądami administracyjnymi. Z podobnych powodów (niewykazanie umocowania do reprezentacji) należy odrzucić zażalenia Fundacji T. w B., gdyż R. K. nie wykonał wezwania Sądu do usunięcia braku formalnego zażalenia Fundacji przez nadesłanie dokumentu, który pozwoli ustalić, czy - jako pełnomocnik tej osoby prawnej - spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. R. K. nie przedstawił dokumentów potwierdzających swoje uprawnienie do reprezentowania Fundacji. Tym samym zażalenia te podlegają odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.