II SA/Bk 677/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2016 r. znak [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu

Wyrokiem z dnia 29 listopada 2016 r. wydanym w sprawie niniejszej oddalono skargę P. K. na decyzję SKO w S. w przedmiocie zasiłku celowego (k. 13). Wyrok uprawomocnił się w dniu 30 grudnia 2016 r. . Żadna ze stron nie złożyła wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku ani nie złożyła skargi kasacyjnej. W dniu 22 lutego 2017 r. Skarżący P. K. zapoznał się z aktami sprawy niniejszej oraz złożył pismo zatytułowane "Wezwanie", które – po bezskutecznej próbie wyjaśnienia intencji autora pisma, wzywanego do wyjaśnień w tym przedmiocie (k. 19, 22, 23) – potraktowano jak wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W związku z taką kwalifikacją tego pisma, zarządzeniem z dnia 7 marca 2017 r. wezwano Skarżącego do: - złożenia odpisu pisma (wniosku) – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania; - wskazania, że wniosek został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny spóźnienia – w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia; - do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. W terminie siedmiodniowym od doręczenia powyższego wezwania Skarżący złożył dwa pisma z dnia 16 marca 2017 r. (k. 28, 29). W pierwszym z nich wskazał, że nie składał wniosku ale "Wezwanie" jak też nie otrzymał orzeczenia sądowego "aby później złożyć wniosek o uzasadnienie". W drugim z tych pism wskazał, że w informacji o rozprawie wskazano, że jego stawiennictwo jest nieobowiązkowe, jak też opisał swoją aktualną sytuację życiową i materialną wyjaśniając, że ma stary samochód, złą sytuację majątkową, nie posiada oszczędności, w trakcie wyjazdów nie ma komu powierzyć opieki nad zwierzętami, dlatego też nie przyjeżdżał celem dowiedzenia się o wyniku sprawy. Wskazał na przepis art. 87 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie niniejszej wyrok został wydany w dniu 29 listopada 2016 r. (oddalono skargę). Termin na złożenie wniosku o uzasadnienie upływał w dniu 6 grudnia 2016 r. Pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem zostało złożone w dnu 22 lutego 2017 r. Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. Zdaniem sądu, należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu spełnia wymagania formalne, natomiast nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu, co uzasadnia jego negatywne rozpatrzenie. Sąd przyjął bowiem na korzyść Skarżącego w kwestiach formalnych, że przedłożył on odpis wniosku o przywrócenie terminu (na nowo sformułowany), co uczynił w piśmie z dnia 16 marca 2017 r. Także uznać należy, że wskazał przyczynę spóźnienia tj. trudne warunki życiowe i materialne związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego i brakiem środków finansowych. Z uwagi na to, że okoliczności te są stałe tj. trwają cały czas, nie sposób uznać że przekroczony został termin siedmiodniowy na złożenie wniosku o przywrócenie terminu liczony od ustania przyczyny spóźnienia, skoro przyczyna ta cały czas trwa. Natomiast nie sposób przyjąć, że Skarżący uprawdopodobnił brak winy w niedotrzymaniu terminu. W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczności uzasadniające spóźnienie w dokonaniu czynności procesowej, niezawinione przez stronę, to takie okoliczności, które są nagłe, nie do przewidzenia i nie do przezwyciężenia, których strona nie mogła usunąć nawet przy dołożeniu najwyższej staranności np. nagła choroba, pobyt w szpitalu, klęska żywiołowa (vide postanowienie z dnia 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z takimi okolicznościami nie mamy do czynienia w sprawie niniejszej, w której – jak wskazuje Skarżący – przyczyną jego spóźnienia są trudne warunki prowadzenia gospodarstwa rolnego i brak środków finansowych. Nie są to okoliczności, które uniemożliwiają złożenie wniosku o uzasadnienie orzeczenia. Nawet jeśli Skarżący nie był obecny na rozprawie (a istotnie jego obecność była nieobowiązkowa), to w czasach powszechnej dostępności do środków komunikacji mógł w Wydziale Informacji Sądowej tutejszego Sądu uzyskać telefoniczną informację o procedurze sądowoadministracyjnej, w tym o możliwości złożenia wniosku o uzasadnienie i ewentualnie wysłać wniosek drogą pocztową. Tego jednak nie uczynił, a zatem trudno uznać, że uprawdopodobnił brak winy w niedotrzymaniu terminu. Stąd też wniosek załatwiono odmownie, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.